ΣΕ ΕΙΔΑ

Μυρτώ μου, τι κάνουμε με το σεξ και τον κορωνοϊό; Είμαι από αυτά τα θαρραλέα κορίτσια που λες κι εσύ, που δεν φοβούνται να πάνε στο χωράφι με τις παπαρούνες παρέα με έναν άγνωστο, ούτε και νοιάζονται μετά αν θα τις πάρει τηλέφωνο ή αν θα στείλει μνμ ή αν τις σκέφτεται μόνο για το κορμί τους. Λατρεύω το σεξ. Όχι, δεν πάω με όποιον κι όποιον, δεν είμαι σαβουρογάμισσα, απλά δεν είμαι και του δόγματος «περιμένω για μετά το τρίτο ραντεβού». Αν γνωρίσω κάποιον και μου κάνει κλικ, δεν έχω πρόβλημα να πάω μαζί του. Οπότε τι κάνουμε, κυρία σοφή; Κόβεται το σεξ που λέει και η γιαγιά του Παρά Πέντε; Ή του λέμε του άλλου εκεί που καβλαντίζουμε με τη βότκα στο χέρι, περίμενε μισό λεπτό να πα’ να κάνουμε ένα τεστάκι και βλέπουμε;

Μυρτώ μου, είπα καλοκαιριάτικα να σου γράψω το δικό μου το βάσανο που ξέρω πως θα το καταλάβεις, αν δεν το έχεις περάσει κι εσύ – που το παίζω στάνταρ πως ναι. Οι περισσότεροι εδώ μέσα ψάχνουν για σχέση, παραπονιούνται για τις άκυρες γνωριμίες τους κ.λπ. κι εγώ που έχω δύο χρόνια σχέση με έναν άντρα που πολλές θα τον ζήλευαν, τρώγομαι με τα ρούχα μου. Είναι σε όλα τέλειος, φροντιστικός, σεξ μάνιακ με την καλή έννοια, τρελαίνεται για ταξίδια, για καταδύσεις, για περιπέτεια, ποτέ δεν βαριέται και ποτέ δεν βαριέσαι μαζί του. Τι άλλο θέλω ε; Το βασικότερο, ρε Μυρτώ. Επικοινωνία. Βαθιά επικοινωνία σκέψεων και αναζητήσεων. Ανταλλαγή των υπαρξιακών μας, των φόβων μας, των αδυναμιών μας, άνοιγμα που λένε. Αυτό δεν το έχει. Και οκ, τόσο καιρό λέω πως δεν με νοιάζει γιατί δεν είμαι εικοσάχρονο να ονειρεύομαι πρίγκιπες και πριγκιποπούλες, αλλά για να γίνει πραγματικότητα το μαλακισμένο απόφθεγμα του Coelho, το σύμπαν συνωμότησε να αποκτήσω αυτό που επιθυμώ μέσα μου βαθιά, κι ας μην το έχω ζητήσει. Τυπάκι μικρότερο, καλλιτέχνης, υπερταλαντούχος και υπερκαταστροφικός μπήκε στον δρόμο μου νύχτα και με έβαλε σε μπελάδες. Κάνουμε παρέα εδώ κι ένα διάστημα και βέβαια δεν είμαι χαζή, ξέρω, καταλαβαίνω ότι με γουστάρει, όσο καταλαβαίνει πιστεύω κι αυτός το ίδιο από τη δική μου πλευρά. Δεν έχω κάνει τίποτα, αλλά Μυρτώ μου, πες πως έκανα. Γιατί τώρα τελευταία, όλο και γυρίζω από την άλλη πλευρά στο κρεβάτι (για να μπορώ να τον σκέφτομαι με την ησυχία μου), όλο και τριγυρνάω στα στέκια που ξέρω πως θα πετύχω «τυχαία» τον καλλιτέχνη μου, όλο και τσεκάρω msg μη στείλει και δεν το δω. Και τι κάνουμε λοιπόν; Ιδού το θέμα και το αδιέξοδο και όλα τα διλήμματα μαζί!

Γεια σας, θέλω να είμαι ξεκάθαρη γράφοντας αυτό το ποστ, οπότε θα πω ότι αυτό που με ενδιαφέρει είναι γνωριμία για σχέση όταν βρεθεί η κοπέλα με την οποία θα ταιριάζουμε σαν προσωπικότητες, σαν κοσμοθεωρίες και σαν άνθρωποι γενικότερα. Απλά, όμορφα, ξεκάθαρα και στοχευμένα. Ψάχνω λοιπόν εσένα που σε ενδιαφέρουν σοβαρές καταστάσεις στη ζωή σου, που προφανώς ενδιαφέρεσαι και συ για ουσιαστική γνωριμία στο τώρα αλλά και γενικότερα, και που δεν έχεις σαν μότο το να πλέεις στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα, συνηθισμένο φαινόμενο. Μένω Αθήνα μόνιμα, οπότε αν είσαι και συ Αθηναία επιθυμητό, και για να περιορίσω λίγο το εύρος, κάτω των 35 για να ταιριάζουμε και σε αυτό.
 

Κάθισες δίπλα μου και μου είπες ότι σε κοίταξα. Μου έδωσες τον αριθμό σου και εγώ δεν τον κράτησα. Έκανα λάθος...
 

Σε ειδα στο παγκακι, φοραγες μαυρα κ με κοιτουσες καθε 5 λεπτα. Ημουν με κοσμο.
 

Δε σε είδα ακόμα, και αυτό είναι που ψάχνω... Εάν ξέρεις τι θες, και δεν είσαι της λογικής "απλά περνάω τον χρόνο μου για λίγο" και ηλικίας 25-33 (35 εγω) θα ήθελα να γνωριστούμε, και όπου μας βγάλει...
 

Σε είδα σημερα, 27 Ιουνίου, ώρα περίπου 15.15, στη στάση Πανεπιστήμιο (αποβάθρες προς Ελληνικό). Είσαι μελαχρινή,γύρω στα 20-21 και φορούσες επάνω ένα άσπρο αμάνικο, κάτω μια φουστα σκουρόχρωμη και flip flops. Είχες κάνει λευκό επαγγελματικό pedicure, και ομολογώ οτι ήταν η αιτια που σε ερωτεύτηκα ακαριαία! Τα λάτρεψα τα λευκά, καθαρά, καλοκαιρινά πατούσια σου! ????? Ήσουν μαζί με 2 καστανόξανθες φίλες σου και νομίζω θα κατεβαίνατε 2-3 στάσεις μετά τον Νέο Κόσμο. Στείλε μου για να συναντηθούμε! :) <3 <3
 

Συζητάγαμε στο φαρμακείο Σάββατο πρωί για τα αντηλιακά.
Μου άρεσες απίστευτα και κακώς δεν σου ζήτησα τηλέφωνο.
Σε σκέφτομαι και θέλω να σε γνωρίσω.
Το όνομά σου με 4 γράμματα...
Εγώ Χρήστος, όπως σου είπα.
Ελπίζω να το δεις.
 

Σε είδα την Τρίτη, 23/6, στην πτήση για Μυτιλήνη. Καθόμουν δίπλα σου, εσύ γκρι μπλουζάκι tshirt και μαύρη μάσκα έγκλημα για το πρόσωπό σου. Και πάλι σε ξαναείδα σήμερα 27/6 στην πρωινή πτήση επιστροφής με sky's..... Οπτασία μέχρι το μετρό που χάθηκαν οι δρόμοι μας. Δεν ελπίζω. Αλλά ζω.
 

Δούλευες σκληρά.