ΣΕ ΕΙΔΑ

Σε είδα στο παθολογικό εφημερίας. Ψηλός μελαχρινός με τα πράσινα και έπαιζες με το κινητό σου. Καθόσουν στο γραφείο και πέρασα πολλές φορές από δίπλα σου για να με δει ο καρδιολόγος. Σε κοίταζα, μου φάνηκε τόσο οικεία η μορφή σου... Η μελαχρινή με τα μακριά μαλλιά και τη ροζ εσάρπα.
 

Ήσουν βόλτα με τον σκύλο :)
 

Επιβιβαστήκαμε μαζί και ερωτεύτηκα το αρκουδάκι που είχες στη βαλίτσα σου. Μετά είδα κι εσένα. Πόσο γλυκούλης *___* Σχεδόν 2 ώρες κοιταζόμασταν, αλλά κατάλαβα ότι δε γινόταν να μιλήσουμε. Έκοβα βόλτες στο κατάστρωμα μήπως και σηκωθείς κι εσύ αλλά μπα... #ροζμαγιώ
 

Σου μίλησα ανεβαίνοντας προς την εξόδο, ενώ εσύ κατέβαινες προς την αποβάθρα..
 

Σε είδα στο Χ96, πηγαίνοντας προς Ελ. Βενιζέλος. Με βοήθησες να πείσω τον ελεγκτή για το ηλεκτρονικό μου (άκυρο) εισιτήριο!
 

Αρχές Ιουλίου περπατώντας προς τον σταθμό του μετρό συναντήθηκαν τα βλέμματά μας. Είμαι η κοπέλα με το μωβ τζιν, το έθνικ μπλουζάκι, τα σανδάλια και τα σγουρά μαλλιά. Αν το δεις, στείλε!
 

Η αδερφή σου ζήτησε τσιγάρο από τη μητέρα μου. Συναντήθηκαν τα βλέμματά μας πολλές φορές και ντρεπόμουν. Πήγα ξανά στο Hobo τις επόμενες μέρες, μήπως σε συναντήσω, αλλά μάταια. Θέλω να σε γνωρίσω.
 

Περίμενες έξω από ΕΛΤΑ, φορούσες μια ανάλαφρη παντελόνα, με ένα άσπρο τοπάκι. Είχες τα μαλλιά κότσο. Μόλις έφτασα, 7:20 π.μ., πήγες στη φίλη σου που μόλις βγήκε από το καφέ δίπλα. Μπήκες στα ΕΛΤΑ από την είσοδο προσωπικού. Περίμενα... Σε 10 λεπτά είχες εξυπηρετήσει 3 πελάτες και τα άλλα δύο μόνο από έναν. Ήρθε η σειρά μου και με δέχτηκες με την πιο καλοσυνάτη καλημέρα που έχω ακούσει ποτέ, και χάθηκα στα μάτια σου που λαμπυρίζανε... Δεν είχα το ειδοποιητήριο... Σου έδωσα κωδικό traking και την εγγλέζικη άδεια οδήγησης. σου είπα πού μένω και το όνομά μου. Ήθελα να πάρω το τηλ σου και να σου αφήσω το δικό μου, αλλά η προϊσταμένη από πίσω σου έριξε μια ματιά. Μου είπες να πάμε από πίσω γιατί το δέμα είναι βαρύ... Μια γυψοσανίδα χώριζε τον πίσω χώρο, τι να πω... Θα τα ακούγανε όλα, μαζί και η φίλη σου, και δεν ήθελα να σε φέρω σε δύσκολη θέση στον χώρο εργασίας.
 

Ήσουν στο τρόλεϊ, με ανοιχτό παράθυρο. Ήμουν στο φανάρι με μηχανή, με κράνος με καμερούλα μπροστά. Παίζει να με είδες να κοιτάω και να λέω «ωραίο κορίτσι».
 

Ήταν 6 η ώρα το απόγευμα, πήγα στη στάση των ΚΤΕΛ για να πάρω το λεωφορείο που έφευγε και μισή. Δεν είχα και πολλή όρεξη, ήμουν σε κακό mood, ώσπου ξαφνικά βλέπω εσένα στην άκρη από τους υπόλοιπους. Μελαχρινή, γαλανομάτα, από ό,τι διέκρινα, περιποιημένη, να με κοιτάς... Λέω όπα. Στην αρχή μου φάνηκες snob και λέω άσ' το... Μπαίνω στο λεωφορείο, ρίχνω μια ματιά πίσω να δω πού κάθεσαι. Όταν κατεβήκαμε για στάση, πήρα έναν καφέ και έκατσα απέναντί σου. Σε λόκαρα να δω την αντίδρασή σου. Κατάλαβα ότι και σε εσένα άρεσα... Για κακή μου τύχη πλάκωσε μια άλλη δίπλα μου και με έπιασε στις ερωτήσεις (είχε καταλάβει ότι γούσταρα εσένα). Ήμουν έτοιμος να έρθω να σου μιλήσω. Δεν σου μίλησα. Κατέβηκες Φιλιππιάδα. Το βλέμμα σου στο τέλος που μου έριξες ήταν όλα τα λεφτά...
ΥΓ1. Προσπάθησα να μάθω το όνομά σου, αλλά δεν τα κατάφερα.
ΥΓ2. Η φίλη που ήρθε δίπλα μου στη στάση του λεωφορείου μού την έπεφτε κανονικά και μέσα στο λεωφορείο.