Γιατί μια γυναίκα μένει σε κακοποιητική σχέση; Η Μανίνα Ζουμπουλάκη δίνει μερικές απαντήσεις μέσα από το βιβλίο της «Πεθαίνω για Σένα» (Εκδόσεις Παπαδόπουλος)
Ένας κάποιος Γιάννης και μια γυναίκα χωρίς όνομα. Αυτός είναι ένα τέρας εν υπνώσει και εκείνη κάθε μέρα εξαφανίζεται λίγο ακόμη μέσα στη χειριστική τους σχέση, μια σχέση που φτάνει ένα βήμα πριν από τη γυναικοκτονία.
Πάνω κάτω αυτή θα μπορούσε να είναι μία σούπερ compact σύνοψη του νέου βιβλίου της Μανίνας Ζουμπουλάκη με τίτλο «Πεθαίνω για Σένα». Θα μπορούσε να είναι η σύνοψη της ζωής πολλών γυναικών που έχουν επιβιώσει μέσα σε κακοποιητικές σχέσεις, αλλά και όσων δεν τα κατάφεραν.
Γιατί ο Γιάννης είναι ένα τυχαίο όνομα μέσα σε μια θάλασσα καθόλου τυχαίων γεγονότων που κλιμακώνουν τη βία σε σχέσεις και γάμους, όπου έχουν αγνοηθεί όλα τα redflags και όλα τα σημάδια που προειδοποιούν για το τέλος, αλλά δεν λαμβάνονται υπ’ όψιν. Τίποτα καινούργιο μέχρι εδώ.
Το καινούργιο είναι ο τρόπος με τον οποίο η Ζουμπουλάκη χαρτογραφεί τα γεγονότα, ανατέμνει τις κακοτοπιές, ανασυνθέτει το χρονικό μιας εξ αρχής κατεστραμμένης επαφής ανάμεσα σε έναν χειριστικό τύπο και μία κοπέλα που απλώς ήθελε να ζήσει και να χαρεί: τα νιάτα, τους κόπους των σπουδών και της δουλειάς της, το ερωτικό παιχνίδι, τη συμβίωση και τον μεγάλο έρωτα.
Πώς από εκεί καταλήγουμε στο γλωσσάρι ποινών για την ενδο-οικογενειακή βία, έναν οδηγό που συνέταξε η δικηγόρος Δανάη Κασίμη ως επίμετρο του βιβλίου και πώς απαντιέται πανεύκολα το επικίνδυνο κλισέ ερώτημα που απευθύνεται σε κάθε θύμα ή επιζώσα ενδο-οικογενειακής βίας, εκείνο το γελοία υπεραπλουστευτικό «γιατί δεν έφευγε, αφού έτρωγε ξύλο;».
Πώς; Μα με την υπόκωφη εισβολή του φόβου που ακρωτηριάζει την ελεύθερη βούληση, την αυτονομία, την αυτοπεποίθηση και σε μετατρέπει σε διακοσμητικό στοιχείο στην ίδια σου τη ζωή. Ένα διακοσμητικό στοιχείο που ο άλλος μπορεί να σπάσει, να κομματιάσει, να ταλαιπωρήσει μέχρι το πιο επώδυνο τέλος.
Στις σελίδες του «Πεθαίνω για Σένα» οι περισσότερες θα βρουν ένα κομμάτι του εαυτού τους από μια παλιότερη ζωή, μια πρώην σχέση ή αυτό που βιώνουν τώρα – γι’ αυτό και αξίζει να διαβαστεί από κάθε γυναίκα, όποιας ηλικίας και επαγγέλματος, αλλά και από κάθε άντρα που θέλει να κάνει το σωστό, αλλά ίσως δεν ξέρει πώς. Να η ευκαιρία, λοιπόν.
Μανίνα Ζουμπουλάκη
«Πεθαίνω για Σένα», Μανίνα Ζουμπουλάκη, Εκδόσεις Παπαδόπουλος
Ο Νικολό Αμανίτι εξετάζει τη δύναμη της δημόσιας εικόνας και τις συνέπειες της έκθεσης, ενώ η Τζούλια Καμινίτο στρέφει το βλέμμα στις αόρατες πληγές που διαμορφώνουν έναν άνθρωπο πολύ πριν αποκτήσει τη δική του φωνή
Η συγγραφέας μιλά για το νέο της ψυχολογικό θρίλερ, τη δημιουργική εμμονή, τη μοναξιά, την επινόηση και το σκοτεινό βλέμμα που μπορεί να αλλάξει τα πάντα
Ο γερμανός συγγραφέας αφηγείται τη στιγμή που αποφάσισε να γίνει ποιητής, μιλά για την τέχνη της αφήγησης, τα πρότυπα για τους χαρακτήρες του, τη ζωγραφική.
Η Μαίρη Σιάνη-Ντέιβις στο βιβλίο «Έντιμος εμπορία» γράφει για μια γενιά που γεννήθηκε πριν από τον πόλεμο αλλά τον πρόλαβε, όπως και τον Εμφύλιο, στην πιο τρυφερή της ηλικία
Με αφορμή το νέο του βιβλίο, «Η ανάγκη της εμψύχωσης», ο ομότιμος καθηγητής Πολιτισμού και Επικοινωνίας μιλά για τη σύγχρονη εποχή της ψυχικής κόπωσης και της εσωτερικής παραίτησης.
17°
