Τι διαβάζουμε αυτό το καλοκαίρι

Και οι καλοί... σκοτώνουν. Εγκληματικές ιστορίες με ευαίσθητους ανθρώπους
Συγγραφέας: Νίκος Φαρούπος
Εκδόσεις Κέδρος, 2026
Μια συλλογή διηγημάτων για τη λεπτή εκείνη στιγμή όπου το σωστό μπερδεύεται με το αναπόφευκτο και ο άνθρωπος έρχεται αντιμέτωπος με τη σκοτεινή πλευρά του εαυτού του. Οι ήρωες που συναντάμε στις ιστορίες του Φαρούπου δεν είναι τέρατα, ούτε γεννημένοι δολοφόνοι. Είναι άνθρωποι συνηθισμένοι: ένας αγαθός γείτονας, ο μειλίχιος καθηγητής των παιδιών μας, μια καλοσυνάτη γιαγιά, ένας ήρεμος γνωστός μας, κάποιος που μέχρι χθες περνούσε απαρατήρητος. Ακόμη και αυτοί όμως μπορούν μέσα σε μία στιγμή, κυριαρχημένοι από πίεση, φόβο, έρωτα, εκδίκηση ή απελπισία, να περάσουν τη γραμμή. Και η λογική να συγκρουστεί με το παράλογο και να συντριβεί.

Κοπέλα που σε λένε Φίνι
Συγγραφέας: Δημήτρης Μαμαλούκας
Εκδόσεις Μονόκλ, 2026
Το βιβλίο του Δημήτρη Μαμαλούκα που αγαπήθηκε όσο κανένα άλλο σε νέα έκδοση. Χιλιάδες ψυχές ζουν κι εργάζονται κάτω απ’ τις χειρότερες συνθήκες σ’ ένα γιγαντιαίο εργοστάσιο στην άκρη μιας άγνωστης χώρας. Η Φίνι είναι μία απ’ αυτές. Είναι μια κοπέλα που αγωνίζεται κάθε μέρα για να επιβιώσει και ονειρεύεται μια καλύτερη ζωή, μια διαφυγή προς την ελευθερία. Μα η απόδραση είναι σχεδόν αδύνατη απ’ αυτό το μέρος. Το εργοστάσιο είναι κυκλωμένο από την γκρίζα γη, μια αχανή άνυδρη έκταση που κάθε βράδυ στοιχειώνεται από αλλόκοτα τέρατα - δαίμονες. Ένας μύθος όμως που κυκλοφορεί ανάμεσα στους έγκλειστους εργάτες μιλάει για κάποιο γέρο που χρόνια πριν κατάφερε να τη διασχίσει και να φτάσει στο τελευταίο σύνορο, ένα μεγάλο και ορμητικό ποτάμι, πριν την εκεί χώρα, τη χώρα της ελευθερίας. Όταν η Φίνι γνωρίζει τον Γκον, έναν όμορφο νεαρό νοσοκόμο, δεν μπορεί να φανταστεί ότι αυτή η γνωριμία θα είναι η απαρχή μιας μεγάλη περιπέτειας, ενός αγώνα ζωής και θανάτου και μιας εξαντλητικής πορείας στα βάθη της ανθρώπινης αντοχής και πίστης.

Επανεκκίνηση
Συγγραφέας: Νίκος Τράντας
Εκδόσεις Λέμβος, 2026
Ο Σέργιος, η Μαρίνα, η Λουκία, ο Νικηφόρος, η Άννα και η ελληνική οικονομία βρίσκονται σε κρίσιμη καμπή. Έχουν περάσει καλύτερες μέρες, αλλά και ταλαιπωρηθεί από τραυματικές εμπειρίες. Ο πόνος όμως είναι πρόσφορος για νέα γνώση. Όχι απαραίτητα αυτή που πλασάρουν οι «ειδικοί», αλλά εκείνη που μπορεί ενδογενώς να υποκινηθεί από τις «συναντήσεις» των ηρώων με ανθρώπους, σχέσεις, καταστάσεις, πράξεις, ιδέες, συναισθήματα, ταυτίσεις και εξαρτήσεις, σε πόλεις και τόπους όπως η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη, η Νέα Υόρκη, η Νάπολη ή οι Κυκλάδες. Από το 1989 και την πτώση του τείχους του Βερολίνου, το success story της δεκαετίας του ’90 και τις χρηματιστηριακές φούσκες, μέχρι την παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008 και το πρόγραμμα διάσωσης της Ελλάδας, οι πρωταγωνιστές ερωτεύονται, υποφέρουν από την «έλλειψη», αποζητούν την «απόλαυση», επιδιώκουν τη «μετουσίωση» και εντέλει επιχειρούν να ξεκολλήσουν από τις νοσταλγικές καθηλώσεις και να κάνουν τις υπερβάσεις τους. Κάποιοι θα είναι πιο τυχεροί, αφού οι καινούργιες συναισθηματικές τους επενδύσεις θα καλύψουν τις βαθύτερες επιθυμίες τους, άλλοι απλώς θα συμβιβαστούν. Πάντως, η «επανεκκίνηση της επιθυμίας» φαίνεται να απασχολεί τον οικονομολόγο Σέργιο Μπράτση περισσότερο από την επανεκκίνηση της οικονομίας και δικαίως, αφού η ζωή και ο έρωτας επεκτείνονται πολύ πέραν των οικονομικών κύκλων. Και η ΕΠΑΝΕΚΚΙΝΗΣΗ μπορεί ακριβώς να διαβαστεί ως ένα μυθιστόρημα για τη ζωή και τον έρωτα ανάμεσα στους οικονομικούς κύκλους.

Τα παγώνια του Σκαραμαγκά
Συγγραφέας: Αχιλλέας Πατσούκας
Εκδόσεις Πρώτη Ύλη, 2026
Ο ήρωας του μυθιστορήματος αποφασίζει να χαθεί πριν προλάβει να τον χαράξει οριστικά η ζωή. Κλείνει την πόρτα του διαμερίσματος και γλιστρά σε χειμερία νάρκη, όμοια με αυτή των άλλων ζώων, η οποία μοιάζει λιγότερο με ύπνο και περισσότερο με πρόσκληση σε κάτι αόρατο. Μέσα από τη σιωπή, ξυπνούν αναμνήσεις που δεν υπακούν στη σειρά τους, όνειρα που διεκδικούν χώρο, τόποι που εμφανίζονται σαν θραύσματα από άλλη πραγματικότητα: η σκοτεινή δεξαμενή ενός αγιορείτικου μοναστηριού κι ένα κυκλαδίτικο ορυχείο, όπου ένα πρόσωπο μοιάζει να τον περιμένει χιλιετίες. Μια γυναίκα τον αναζητά επίμονα και ανεξήγητα. Τα παγώνια του Σκαραμαγκά σιωπηλά, σχεδόν τελετουργικά, παραμένουν οι μόνοι γνώστες της αλήθειας. Από το άνοιγμα των φτερών τους θα φανερωθεί η αρχή και το τέλος.