5+1 βιβλία για τις διακοπές που πλησιάζουν

Το 2026 μπήκε με μερικούς πολύ ενδιαφέροντες τίτλους στα ράφια των βιβλιοπωλείων. Αυτή την εβδομάδα ξεχωρίζουμε μερικούς από αυτούς.

Μαρία Αγκούντεθ | Σπίτια καθαρά
Μετάφραση: Ασπασία Καμπύλη | Εκδόσεις Carnivora

Αν και το αγαπημένο μου βιβλίο των εκδόσεων Carnivora είναι το αρκετό σκοτεινότερο «Άγριο Βιβλίο» του Χουάν Βιγιόρο, βυθίζομαι στο ολοκαίνουργιο «Σπίτια καθαρά» της Μαρία Αγκούντεθ.

Άκου τώρα: «Κάθε Τρίτη από τότε που έμεινε έγκυος, η Σολ, μια νεαρή γυναίκα εμμονική με την καθαριότητα, δέχεται στο διαμέρισμά της με κάποια αμηχανία την Ντιάνα και την Έμιλι, για να τη βοηθούν στις δουλειές του σπιτιού». Κι ενώ η καθαριότητα δεν είναι ακριβώς από τις προτεραιότητές μου, η Αγκούντεθ, με το χιούμορ και τη ρέουσα αφήγηση αυτού εδώ του βιβλίου, με κερδίζει σελίδα με τη σελίδα όλο και πιο πολύ…

Συλλογικός Τόμος: Η χτυπημένη και άλλες ιστορίες με φαντάσματα
Ανθολόγηση-Εισαγωγή-Επίμετρο: Γιώργος Θάνος | Εκδόσεις Ροές

Μετά τον «Άλιωτο κι άλλες ιστορίες με βρυκόλακες», ο Γιώργος Θάνος επιστρέφει με μία ακόμα εξαιρετική ανθολογία. Πρόκειται για δεκατρείς ιστορίες φαντασμάτων, δεκατρείς αφηγήσεις που αναφέρονται στο διαχρονικό ζήτημα της επιστροφής από το επέκεινα, με πρωταγωνιστές πνεύματα που περιπλανιούνται στον κόσμο των ζωντανών – πότε δεμένα από κατάρες, πότε αναζητώντας εκδίκηση και πότε κινούμενα από τον έρωτα και την αγάπη.

Μεταξύ άλλων, Καβάφης, Παπαδιαμάντης, Βουτυράς, Λαπαθιώτης, Τανάγρας, Καρκαβίτσας, αλλά και οι λιγότερο γνωστοί αλλά πολύ ενδιαφέροντες Ανδρέας Αβούρης και Νικόλαος Επισκοπόπουλος αναδεικνύουν τη διαχρονική σχέση της ελληνικής λογοτεχνίας με το φανταστικό και το αλλόκοτο. Εξαιρετική η Εισαγωγή και το Επίμετρο του Γιώργου Θάνου, ο οποίος είναι ένας από τους ειδικούς της σκοτεινής λογοτεχνίας.

Συλλογικός Τόμος: Το σημάδι του θηρίου
Ανθολόγηση-Μετάφραση-Επίμετρο: Δημήτρης Λογοθέτης | Εκδόσεις Μάγμα

Eξαιρετική δουλειά και από τον άλλο μετρ της σκοτεινής πλευράς, τον Δημήτρη Λογοθέτη. Μετά την εξαιρετική δουλειά που έχει κάνει με τα διηγήματα του Άλτζερνον Μπλάκγουντ στο «Τζον Σάιλενς: Αρχαίες μαγείες και άλλες απόκρυφες υποθέσεις» (εκδ. Στοχαστής), εδώ επιλέγει σκοτεινά κείμενα που αφορούν την αποικιοκρατία. Οι ήρωες των αφηγήσεων παγιδεύονται αέναα σε έναν ιστό από κατάρες, εκδικήσεις και σκοτεινές μοίρες. Βασανίζονται από υπερφυσικές δοξασίες που τους στοιχειώνουν σαν φαντάσματα.

Έτσι, η λογοτεχνία του φανταστικού μετατρέπεται σε πεδίο μνήμης, ενοχής και δικαιοσύνης, όπου σπουδαίοι συγγραφείς, μεταξύ των οποίων ο Ράντγιαρντ Κίπλινγκ, ο X. Τζ. Γουέλς και ο Ρόμπερτ Χάουαρντ, εντάσσουν τη γοητεία του υπερφυσικού στην ιστορική εμπειρία της αποικιοκρατίας.

Wendy Brown | Στα ερείπια του νεοφιλελευθερισμού - Η άνοδος της αντιδημοκρατικής πολιτικής στη Δύση
Μετάφραση: Βαγγέλης Πούλιος | Εκδόσεις San Casciano

Να ένας εξαιρετικός τρόπος να κατανοήσει κανείς μερικούς από τους λόγους για τους οποίους μετά από νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις, συχνά τα τελευταία χρόνια, η εξουσία πηγαίνει σε μια σκληρή και αντιδημοκρατική δεξιά. Μία από τις βασικές θέσεις της Γουέντι Μπράουν είναι ότι η νεοφιλελεύθερη διακυβέρνηση δίνει βάση αποκλειστικά στον οικονομικό παράγοντα παραβλέποντας τον πολιτικό, ένα λάθος που έκαναν και τα καθεστώτα της ανατολικής Ευρώπης.

Η τεχνοκρατική διακυβέρνηση –εκείνη που ελέω αριστείας θεωρεί ότι γνωρίζει τα πάντα– παραγκωνίζει τους δημοκρατικούς θεσμούς καθώς η «υπέρτατη γνώση» δεν είναι απαραίτητο να ελέγχεται από αυτούς. Έτσι, με δεδομένη την αποτυχία της –όποιας– αριστεράς, δεξιά λαϊκίστικα και αντιδημοκρατικά μορφώματα ανεβαίνουν συχνά στην εξουσία. Το έχουμε δει να συμβαίνει σε αρκετές περιπτώσεις και μάλιστα σε χώρες που παίζουν τεράστιο ρόλο στα διεθνή πράγματα, και με ολέθρια αποτελέσματα.

Daniele Del Giudice | Τα διηγήματα
Μετάφραση: Αλέξανδρος Λαβράνος | Εκδόσεις Κείμενα

Οι ιστορίες του Ντελ Τζούντιτσε δεν είναι παρά απόπειρες να φέρει στην επιφάνεια αυτό που ρέει κάτω από τον γήινο φλοιό της εποχής μας· το ανείπωτο, το αδήριτο, το ανομολόγητο, το πιο παράξενο ανάμεσα σε όλα τα πράγματα, το πιο ανεξήγητο, εκείνο που φωτίζει όλα τα υπόλοιπα χωρίς να μπορεί ποτέ να ιδωθεί. Υπάρχουν διηγήματα σ’ αυτό εδώ το βιβλίο που μου έφεραν στο μυαλό τους τρόπους του Τόμας Λιγκότι. Λιγότερο σκοτάδι μα ανάλογη ατμόσφαιρα. Από τα καλύτερα διηγήματα που έχουν πέσει στα χέρια μου εδώ και πολύ καιρό…

Liz Moore | Ο θεός του δάσους
Μετάφραση: Μαρία Φακίνου | Εκδόσεις Ίκαρος

Ο Στίβεν Κινγκ έχει πει για το συγκεκριμένο βιβλίο ότι «στην αρχή δυσκολεύεσαι να το αφήσεις από τα χέρια σου. Μετά τη σελίδα 200 είναι απλώς αδύνατο». Επιβεβαιώνω: Άνοιξα την πρώτη σελίδα για να δω πώς είναι η αφήγηση και «ξύπνησα» στη σελίδα 36. Ένα καταιγιστικό, πολυεπίπεδο θρίλερ για την οικογενειακή ενοχή, το βάρος της κληρονομιάς, την αγωνία της ενηλικίωσης αλλά και τις δεύτερες ευκαιρίες. Δεν το έχω διαβάσει ακόμα, αλλά είναι το πρώτο στη σειρά βιβλίο για τις διακοπές που έρχονται…