● Κάθε έκδοση της Άγρας, μια κιβωτός. Πρόλογοι, σημειώσεις, επίμετρα – χίλια δυο στοιχεία γύρω από το κυρίως πιάτο. Πρόσφατα διάβασα τον «Επικίνδυνο οίκτο» του Στέφαν Τσβάιχ, στα λαγαρά ελληνικά (από το 1945!) της Μιμίκας Κρανάκη. Από παιδί το όνομα Τσβάιχ το είχα συνδέσει με κάτι ιστορικές βιογραφίες με σκληρό γαλάζιο εξώφυλλο, που βαριόμουν και να ξεφυλλίσω. Τύφλα που μ’ έδερνε για τον αυτόχειρα Αυστριακό που, εν ζωή, διαβάστηκε όσο λίγοι.
● Από τους πιο καλλιεργημένους Εβραίους της Βιέννης, εκτός από βιογραφίες άφησε πίσω του κι ένα μυθιστόρημα πολύ προχωρημένο για την εποχή του. Το ’γραψε παραμονές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, φυγάς από τους ναζί, στο Λονδίνο. Θέμα του, το δίκοπο μαχαίρι που είναι ο οίκτος. Η πλοκή εκτυλίσσεται παραμονές του Α΄ Παγκοσμίου. Μια ιστορία συναισθηματικού εκβιασμού μέσω ενοχών, με πρωταγωνιστές έναν αξιωματικό του ιππικού και μια παράλυτη «πριγκιπέσα», με πολλή ένταση, πολύ σασπές και πολύ Φρόιντ!
● Ψάχνω κι άλλον Τσβάιχ. Ορίστε δύο νουβέλες, απ’ αυτές που τον έκαναν διάσημο: «Ο παλαιοβιβλιοπώλης Μέντελ και Η αόρατη συλλογή» (Άγρα, ξανά). Και μαζί ένα απόσπασμα της αυτοβιογραφίας του, από την εποχή του υπερπληθωρισμού στη Γερμανία. Η εξαθλίωση και η παραφροσύνη των αρχών της δεκαετίας του ’20 σ’ όλη της τη φρίκη, ως βιωμένη εμπειρία. Το φάντασμα που τρομοκρατεί τη Μέρκελ σήμερα!
● Πολλοί στραβομουτσούνιασαν όταν ο Καστανιώτης έχρισε συγγραφέα την Αγγελική Νικολούλη. Τα 18.500 αντίτυπα, όμως, του «Ονειρεύτηκα το δολοφόνο μου» λειτουργούν σαν φως στο τούνελ γι’ άλλους συγγραφείς, περιωπής, που μπορούν να ονειρευτούν ότι θα εισπράξουν κάτι από τα πνευματικά δικαιώματα του 2011. Το νόμισμα έχει δύο όψεις.
● Ο Βασίλης Αλεξάκης στη μακρά λίστα του Γκονκούρ, με μια ανταπόκριση από τους Κήπους του Λουξεμβούργου - ύμνο στη λογοτεχνία, όπως αυτή που απλώνεται στο «L’ enfant grec» (εκδ. Stock), ενθουσιάζοντας μεταξύ άλλων και τον Μπερνάρ Πιβό των παλιών, αξεπέραστων «Αποστρόφ». Η βραχεία λίστα ανακοινώνεται στις 30 Οκτωβρίου. Με το καλό!
● Ανταπόκριση από την Ευελπίδων. Η Όλγα Μπακομάρου έχασε τ’ ασφαλιστικά μέτρα εναντίον του Νίκου Σταθούλη, η βιογραφία του Ιόλα κυκλοφορεί κανονικά (Οδός Πανός) και οι ισχυρισμοί της δημοσιογράφου περί λογοκλοπής της συνέντευξής της με το συλλέκτη στη «Γυναίκα» θα κριθούν στην κυρίως δίκη, τον Νοέμβριο. Τάδε έφη Γιώργος Χρονάς, Σάββατο βράδυ στην έκθεση βιβλίου της πόλης, στο Ζάππειο.
Ο Νικολό Αμανίτι εξετάζει τη δύναμη της δημόσιας εικόνας και τις συνέπειες της έκθεσης, ενώ η Τζούλια Καμινίτο στρέφει το βλέμμα στις αόρατες πληγές που διαμορφώνουν έναν άνθρωπο πολύ πριν αποκτήσει τη δική του φωνή
Η συγγραφέας μιλά για το νέο της ψυχολογικό θρίλερ, τη δημιουργική εμμονή, τη μοναξιά, την επινόηση και το σκοτεινό βλέμμα που μπορεί να αλλάξει τα πάντα
Ο γερμανός συγγραφέας αφηγείται τη στιγμή που αποφάσισε να γίνει ποιητής, μιλά για την τέχνη της αφήγησης, τα πρότυπα για τους χαρακτήρες του, τη ζωγραφική.
Η Μαίρη Σιάνη-Ντέιβις στο βιβλίο «Έντιμος εμπορία» γράφει για μια γενιά που γεννήθηκε πριν από τον πόλεμο αλλά τον πρόλαβε, όπως και τον Εμφύλιο, στην πιο τρυφερή της ηλικία
17°
