Ας περιμένουν οι γυναίκες: η σατιρική, τρελή κωμωδία του Σταύρου Τσιώλη στο Θέατρο Ψυρρή

Μία από τις πιο αγαπημένες ελληνικές κινηματογραφικές κωμωδίες των τελευταίων δεκαετιών, το «Ας περιμένουν οι γυναίκες» του Σταύρου Τσιώλη, ανεβαίνει στο Θέατρο Ψυρρή, σε θεατρική διασκευή και σκηνοθεσία του Βαγγέλη Λάσκαρη. Η παράσταση, που ξεκίνησε με επιτυχία από τη Θεσσαλονίκη, (Artbox Fargani Theater) μεταφέρει στη σκηνή την ομώνυμη cult ταινία που χάρισε στο ελληνικό κοινό ατάκες-σταθμούς και στιγμές ξεκαρδιστικής σάτιρας και σουρεαλισμού.

Η σφιχτοδεμένη σκηνοθεσία του Βαγγέλη Λάσκαρη έχει ρυθμό και, ντυμένη με δημοφιλή λαϊκή μουσική, κατορθώνει να μεταφέρει τη μοναδική «τσιωλική» αίσθηση στη σκηνή, με φρεσκάδα μα και σεβασμό προς το κλίμα του δημιουργού, προκαλώντας συγκίνηση και ανεπιτήδευτο γέλιο. Οι διάλογοι, αιχμηροί και ευφυείς, ερμηνευμένοι από ένα καστ αξιόλογων ηθοποιών, διατηρούν τη σπιρτάδα της κινηματογραφικής εκδοχής και το καυστικό χιούμορ με κοινωνικοπολιτικές αιχμές, ιδίως για την πελατειακή λογική και τις παθογένειες των συστημικών κομμάτων.

Το έργο, με το σενάριό του γραμμένο περίπου το 1998, αφηγείται το αστείο και επεισοδιακό οδοιπορικό στη Βόρεια Ελλάδα τριών αντρών που έχουν παντρευτεί τρεις δύσμοιρες αδελφές. Οι τρεις μπατζανάκηδες καθυστερούν σκόπιμα την επιστροφή τους στις γυναίκες τους, που τους περιμένουν στη Θάσο, όπου παραθερίζουν. Στις στάσεις τους –στη Βόλβη και σε ένα μακεδονίτικο ΚΑΠΗ– οι σαραντάρηδες ήρωες αναζητούν ανάσες ελευθερίας, μακριά από τη ρουτίνα της καθημερινότητας, της βιοπάλης και της στενής, ασφυκτικής οικογένειας. Παίζουν, διασκεδάζουν, λογομαχούν, κάνουν πλάκες, ερωτεύονται νεότερές τους γυναίκες, ζουν ανενσάρκωτους, «πλατωνικούς» αλλά και σαρκικούς έρωτες και τσακώνονται για τα πολιτικά. Ζουν την ανεμελιά και την ηδονή των τυχαίων ή καθημερινών γεγονότων της ζωής, μες στη μέθη μιας προσωρινής αναστολής του χρόνου. Στην πορεία μυστικά και αμήχανες στιγμές έρχονται στην επιφάνεια. Οι γυναίκες τους, όπως και τα οικογενειακά καθήκοντά τους, μπορούν να περιμένουν, όχι όμως για πολύ… Κάποια στιγμή πρέπει να αναλάβουν και πάλι τις ευθύνες τους και να επιστρέψουν στη βάση τους, αφού έζησαν ένα απολαυστικό, αν και γλυκόπικρο, διάλειμμα.

Ο Σταύρος Τσιώλης, κατά τη διάρκεια των τελευταίων χρόνων του, ασχολήθηκε πολύ με το θέατρο και το πλάσιμο του σκηνικού λόγου. Η θεατρική μεταφορά του Β. Λάσκαρη καταφέρνει να διατηρήσει τον αυθορμητισμό και το τσουχτερό του χιούμορ, σαρκαστικό, αποκαλυπτικό, οξυδερκές μα και ποιητικό συνάμα.

Οι ήρωες, τρεις τυπικοί λαϊκοί Έλληνες, χαριτωμένοι καραγκιόζηδες, ρεμπελεύουν, ονειροπολούν, αποφεύγουν τις κοινωνικές υποχρεώσεις τους και κυνηγάνε τις γυναίκες και το εύκολο χρήμα. Λίγο πολύ αποτυχημένοι μαγαζάτορες κι ελεύθεροι επαγγελματίες, με εξαίρεση το στέλεχος του ΠΑΣΟΚ που έχει ευκαιρίες να ματσωθεί.

Η παράσταση του Β. Λάσκαρη αναδεικνύει τους χαρακτήρες, τον φαλλοκρατικό σεξισμό τους ή ενίοτε τον ρομαντισμό τους και τις τραγελαφικές καταστάσεις που ζουν. Κρυμμένα πίσω από μια επιφανειακή, πλαστή επιπολαιότητα και επιδερμικότητα, ξεχωρίζουμε τα αστεία σχόλια και τις παρατηρήσεις του Τσιώλη και των ηρώων του για τις γυναίκες, την πολιτική και τον έρωτα, για τη γοητεία και τις απαιτήσεις των γυναικών και για τις απαιτήσεις μιας πιο ελεύθερης ερωτικής ζωής, καθώς και για την κομματοκρατία, την πολιτική των μεγάλων κομμάτων εξουσίας, την εξάρτηση των απλών ανθρώπων από τους κομματάρχες, την ψηφοθηρία, τις ρεμούλες των στελεχών. Την τελική γεύση δίνουν τα πλούσια βιώματα, η ευαισθησία του Τσιώλη, η ευφορία, η ηθελημένη αφέλεια και ο χλευασμός. Η τρέλα και η σαγήνη του κωμικού και όμως αληθινού σύμπαντος του Σταύρου Τσιώλη και του Βαγγέλη Λάσκαρη.

Απολαυστικές οι εκφραστικές ερμηνείες από τους Πέτρο Λαγούτη, Τάσο Τζιβίσκο, Νικόλα Βασιλειάδη και Νικίτα Ηλιοπούλου. Συμμετέχει, με πολύ μπρίο, η τραγουδίστρια Αλεξάνδρα Μάγκου.

Θέατρο Ψυρρή, Σαχτούρη 4, Αθήνα 10553
21 Φεβρουαρίου - 15 Μαρτίου 2026