Θεατρο - Οπερα

Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών

Το μέλλον είναι εδώ. Η Αφροδίτη Παναγιωτάκου περιγράφει τους στόχους. 

A.V. Team
ΤΕΥΧΟΣ 500
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Η Αφροδίτη Παναγιωτάκου μας εξηγεί γιατί το μέλλον βρίσκεται στην Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών.

Το παρόν της είναι το μέλλον μας. Ό,τι πρωτοποριακό κυκλοφορεί στην Ελλάδα και στο εξωτερικό πέρασε (και περνά) την πόρτα της. Η εκτελεστική υποδιευθύντρια και διευθύντρια Επικοινωνίας & Marketing της Στέγης, Αφροδίτη Παναγιωτάκου, περιγράφει τους στόχους.

 Αφροδίτη Παναγιωτάκου

«Στη χώρα των ιερών μαρμάρων που όλοι αγαπάμε, εμείς στη Στέγη δουλεύουμε για το παρελθόν του μέλλοντος. Τους καλλιτέχνες που θέλουμε να δούμε αύριο τους καλούμε σήμερα και στις ελληνικές παραγωγές δίνουμε φτερά για να ταξιδέψουν άμεσα, όχι αργότερα.

Το κοινό μας ηλικιακά είναι νεαρό, αλλά κάθε μέρα επενδύουμε σε αυτό. Βρέφη, παιδιά προσχολικής ηλικίας, έφηβοι, αυτοί που σήμερα ακούνε, αύριο θα εκφράζονται και θα δημιουργούν. Αυτούς θέλουμε για το μέλλον και τους θέλουμε από σήμερα. Από χθες, αν γίνεται.

Ναι, γνωρίζουμε ότι δεν θα λάμψουν όλοι, αλλά το μέλλον απαιτεί γενναιοδωρία και η γενναιοδωρία έγκειται στο να τα δίνεις όλα στο παρόν και με το ρυθμό που του αρμόζει. Τάχιστα. Σε αυτή τη γενναιοδωρία βρίσκουμε νόημα, στην άφοβη. Σε αυτήν που δεν κλείνει τα μάτια στην αποτυχία. Δεν είναι άγνοια, είναι θάρρος και θέληση.

Όπως το ξέρουν όλοι, το ξέρουμε και εμείς: Το μέλλον δεν θα είναι τέλειο. Αλλά δουλεύουμε με θετικό πρόσημο. Το πρόσημο της επιθυμίας, του ιδανικού. Αυτό το πρόσημο βαθμολογείται. Φτιάχνεις αυτό που θέλεις να ζήσεις, τα βάζεις με την αδικία, τον αποκλεισμό, το ρατσισμό, και το κάνεις σήμερα αναλαμβάνοντας την ευθύνη που σου αναλογεί.

Αναρωτιέμαι αν η Στέγη έχει εφεύρει ένα είδος διακτίνισης. Αν ναι, τότε διακτινιζόμαστε στο μέλλον με εμπιστοσύνη, ρίσκο και τρέλα. Τρέλα μεθοδική. Έτσι μπορούμε να λειτουργούμε σαν γέφυρα που αξίζει να εμπιστευτείς για να περάσεις από το τώρα σε αυτό που θέλεις να ζήσεις. Είμαστε βέβαιοι; Φυσικά και όχι. Η βεβαιότητα είναι εχθρός της δημιουργίας και απουσιάζει από το μέλλον.

Από ποια θέση μιλάω για το μέλλον; Από εδώ, από το 107 της λεωφόρου Συγγρού. Γιατί στη Στέγη μπορεί να μην προβλέπουμε το μέλλον, αλλά σίγουρα προσπαθούμε για το μέλλον που θέλουμε».


Φωτό: «Η άφιξη», σκηνοθεσία-χορογραφά- δραματουργική επεξεργασία: Ζωή Χατζηαντωνπίου, φωτό: Ιωάννα Χατζηανδρέου