Μουσικη

Οι M.A.t.E είναι μπαντάρα και το Rush είναι δισκάρα, τόσο απλά

Θεσσαλονίκη και ντουνιά, ξύπνα: Οι M.A.t.E. κυκλοφόρησαν το απόλυτο άλμπουμ

M.A.t.E. Το άλμπουμ «Rush», που κυκλοφορεί από τη Fine Records, είναι ένας ηχητικός δυναμίτης

M.A.t.E. πάει να πει Meetings Along the Edge, χώρα προέλευσής τους είναι η Θεσσαλονίκη και, όπως ακούω το «Rush», έτσι ακριβώς νιώθω, καθώς τα δέκα τραγούδια της νέας τους δουλειάς παίζουν (μέρες τώρα στα ώτα μου) στο ριπίτ: την αίσθηση ότι χορεύω καταμεσής ενός πολύστρατου από τέκνο, πανκ και dubstep λεωφόρους, που από πάνω τους ορθώνονται και διασταυρώνονται υπέργειες αερογέφυρες, με βάσεις ατσαλωμένες από καλά πακτωμένο τριπ χοπ και drum n’ bass. Κάτω, στα έγκατα αυτής της πολύστρατης ηχητικής φαντασμαγορίας κυλούν υπόγεια ρεύματα από θερμά ντίσκο ποτάμια, νερά που εκβάλλουν σε λίμνες με πολύχρωμα ελεκτρόνικα νούφαρα, τι άλμπουμ, τι κομματάρες, τι μοναδικά, καταστασιακά και διαλεκτικά παίζει αυτό το τρίο!

Θεσσαλονίκη και λοιπέ ντουνιά, ξύπνα, ξύπνα, γιατί οι M.A.t.E. κατάφεραν να σκοράρουν ένα άλμπουμ φουλ των απίθανων πολυσυλλεκτικών ρυθμών. Δεν υπάρχει στο «Rush» τρακ που να υστερεί. Και ξεκινώ από τα φρενήρη τους, τα διονυσιακά, τα εκστασιασμένα «Cucumba», «Frenemy», «Under my Skin»: είναι δυναμιτάκια. Ανάμεσά τους παρεμβάλλονται τα ατμοσφαιρικά down tempo «Guilt», «Spider» και «My Eyes», υπόκωφα τρυφερά, μοναδικά στακάτα.

Το τρίο απαρτίζεται από τους Αδάμ Σιάγα, ηλεκτρονικά μαραφέτια και κιθάρες (τα σέβη μου), Θωμά Κωστούλα, αληθινά ντραμς (τον θαυμασμό μου) και την Ελισάβετ Μαρία Κοτίνη στα φωνητικά (θεά). Οι M.A.t.E στο «Rush» μιξάρουν, κόβουν, ράβουν, δανείζονται, καταστρατηγούν, συγκροτούν, διαλύουν και ανασυνθέτουν με αριστοτεχνικό παίξιμο, μοντάζ, εκτέλεση και παραγωγή, ήχους και θόρυβους που στιγμή δεν σε αφήνουν να μην κάνεις σκέψεις τύπου «αυτή είναι μια δουλειά κατηγορίας για την ψυχή και το σώμα, για τον χορό και το πνεύμα». Μια κομπλέ διαλεκτική του ηλεκτρονικού είναι δηλαδή. Ή όπως διαλαλούν στο «Disco baby», «This song is dedicated to all the disco babies around here, shake it, come to dance with me.

Fly with me». Όχι μόνο this song, και τα δέκα τραγούδια του «Rush» γράφουν ασύστολα, παιγμένα και μπλενταρισμένα από ένα γκρουπ που είναι ό,τι καλύτερο άκουσα φέτος να βγαίνει από αυτή την πόλη. Δεν λέω «από τη χώρα» για να μην κατηγορηθώ ως τοπικιστής και τέτοια.

Υστερόγραφο. Μπράβο στη Fine Records! Παύλος Παυλίδης, Σεμέλη Ταγαρά, έρχονται νέοι Ξάξακες όπως έμαθα, Kaptain, Τζίνκοβιτς, Παιδί Τραύμα, Youth Valley, Aki Rei, French Fry, συνετά, με συνέπεια και συντροφικότητα το θεσσαλονικιώτικο label κρατά τη φλόγα ζωντανή και τη μουσική ακμαία. Και μια χρήσιμη υπενθύμιση, σε περίπτωση που ακούσεις το «Rush» και αναρωτηθείς τι έπεται: Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου, οι M.A.t.E. παίζουν στο WE, ελήφθη;