Απόγευμα Σαββάτου στην καλοκαιρινή Αθήνα. Βλέπεις κόσμο σε μηχανάκια, αυτοκίνητα, βαγόνια και λεωφορεία, με ασπρόμαυρες μπλούζες, και ξέρεις ήδη ποιος είναι ο προορισμός του: Telekom Center στο ΟΑΚΑ. Το μέρος που θα γεμίσει με φωτιές, φωνές, σημαίες, παρέες και στίχους που θα ενώσουν μια ολόκληρη πόλη. Καλώς ήρθατε στον κόσμο των Λόγος Τιμής.
Η ώρα 21:00, ο ήλιος σχεδόν έφυγε, ο Θανάσης και ο Λάμπρος βγαίνουν στη σκηνή καιγίνεται «Σεισμός». Η συναυλία ξεκινάει με κομμάτι από το νέο άλμπουμ των Λόγος Τιμής, το οποίο κυκλοφόρησε πριν τέσσερις μήνες και έγινε η αφορμή για μία από τις μεγαλύτερες ραπ συναυλίες του φετινού καλοκαιριού. Δύο λέξεις ακούγονται σε όλο το στάδιο, ξανά και ξανά: λάμδα ταφ. Οι σημαίες με το λογότυπο ανεμίζουν, Λογοτιμήτες βρίσκονται κάτω και πάνω στη σκηνή, βλέποντας για δεύτερη φορά (μετά τη συναυλία του ΛΕΞ) χορευτές να πλαισιώνουν ραπ live.
«Ένοχοι και Αθώοι», «Φωτιά», «Οικογένεια», «Τα Σύννεφα Φεύγουνε», «Ατλαντίδα». Τα πρώτα τραγούδια που ακούσαμε στη συναυλία. Τα περισσότερα κυκλοφόρησαν φέτος, ένα είναι σχεδόν τριών ετών και υπήρχε και εκείνο που μας γύρισε πίσω στο 2019. Λίγο μετά, η σκηνή υποδέχεται τον Novel, ύστερα τον Jaul και ακολουθεί ένα μικρό reunion, με τον Hiphopathi να τραγουδάει ύστερα από δέκα χρόνια «Τα Σκυλιά» παρέα με τον Λάμπρο και τον Θανάση. Το τραγούδι, που από το 2016 μέχρι σήμερα, αναγνωρίζεις από το πρώτο beat.
Ακολουθεί διάλειμμα με τους Rationalistas και έπειτα οι Λόγος Τιμής ξαναπιάνουν τα μικρόφωνα, θυμίζοντάς μας πως «Δεν θα φύγουμε». Έχουν μαζευτεί σχεδόν 30.000 άτομα που γνωρίζουν κάθε ρίμα που βγαίνει. Σχηματίζονται κύκλοι με φωτιές, καπνούς και Λογοτιμήτες να χορεύουν στο κέντρο τους. Παρέες χοροπηδούν σαν να έγιναν ξανά παιδιά πέντε χρονών, ζευγάρια αγκαλιάζονται και ακόμα κι αν πήγες μόνος σε εκείνο το live, ήξερες ότι ανήκεις σε μια μεγάλη οικογένεια. Ακούγεται ο τελευταίος στίχος από το «Θυμάσαι;» και ξεκινάει μια συζήτηση ανάμεσα σε Λαμπρό, Θανάση και κοινό.
Λάμπρος: «Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ. Είμαι σίγουρος, ότι όλοι εμείς εδώ, νιώθουμε απόψε ακριβώς το ίδιο. Και αυτή είναι μία διαφορετική σύνδεση ανάμεσά μας. Είναι αυτό που κάνει το σημερινό live ξεχωριστό.»
Θανάσης: «Ξέρεις τι σκέφτομαι πολλές φορές; Αυτό που ζούμε τώρα, αν ερχόταν κάποιος όταν ήμασταν πιτσιρικάδες και μας έλεγε "λοιπόν, σε λίγα χρόνια με το ραπ σας θα συνδέονται χιλιάδες ψυχές", πώς θα σου ακουγόταν;»
Λάμπρος: «Σαν αστείο. Δεν τολμούσες να το σκεφτείς εκείνη την εποχή, ότι κάποια στιγμή θα ανέβουμε στη σκηνή και θα βιώνουμε κάτι σαν κι αυτό. Σας ευχαριστούμε!»
Θανάσης:«Επαφή στην εποχή του διχασμού. Αυτό συμβαίνει σήμερα. Και είναι μαγεία.»
Ακούγεται ο πρώτος στίχος από «Ψυχή», ακολουθεί η «Σελήνη» και δύο παλιοί φίλοι των Λόγος Τιμής εμφανίζονται. Βέβηλος και Στοίχημα. Έχουν περάσει σχεδόν τρεις ώρες, κι όμως το Telekom Center ακόμα γεμάτο. Και πράγματι, αν κάτι έχουν αποδείξει τόσα χρόνια οι Λόγος Τιμής, είναι πως σε κάθε συναυλία δίνουν την ψυχή τους, κάθε απόθεμα ενέργειας και συναισθήματος που έχουν. Σε κάνουν να νιώθεις έντονα, να βρίσκεις κομμάτια του εαυτού σου στα τραγούδια τους, να αναπολείς στιγμές, ακόμα και ολόκληρες εποχές, και στο τέλος να φεύγεις με βραχνιασμένη φωνή και γεμάτη ψυχή.
Λάμπρος:«Είστε επίσημα η μεγαλύτερη και πιο αγαπημένη συναυλία μας. Πρώτη φορά συνδέομαι τόσο έντονα πριν από τη συναυλία. Πρώτη φορά συνδέομαι τόσο έντονα στη συναυλία. Πρώτη φορά αγχώνομαι τόσο πολύ. Συνήθως «φοράω» έναν μηχανισμό άμυνας για να μην με φρικάρει όλο αυτό και βγαίνω εδώ πάνω σαν ρομπότ. Σήμερα δεν ήμουν ρομπότ. Εσείς το καταφέρατε αυτό. Σας ευχαριστώ.»
Είναι 12:00 το βράδυ, τραγουδάμε σχεδόν ουρλιάζοντας, για δεύτερη και καλύτερη από την πρώτη φορά το «Δεν θα φύγουμε», αποχαιρετώντας το ΟΑΚΑ. Η συναυλία όπου ακούστηκαν 35 τραγούδια, υποδέχθηκε 7 καλεσμένους, παραχώρησε τη σκηνή σε χορευτές, διήρκησε 3 ώρες και μας υπενθύμισε γιατί αγαπάμε τόσο τους Λόγος Τιμής, έχει λάβει τέλος. Μία συναυλία που χορέψαμε μέσα σε καπνούς και φωτιές, βρήκαμε για λίγο την πιο ρομαντική πλευρά μας γεμίζοντας το ΟΑΚΑ με μικρά λευκά φωτάκια και για τρεις ώρες αφήσαμε στην άκρη ό,τι μας περίμενε έξω από το στάδιο. Κι όσο χαοτική, κουραστική και ανυπόφορα ζεστή αν γίνεται αυτή η πόλη το καλοκαίρι, τα ραπ lives σαν αυτό θα είναι πάντοτε ένας από τους λόγους για να μην αφήνουμε την Αθήνα.
17°
