Σωτήρης Ρουμελιώτης: «Το ραδιόφωνο σε σώζει από τις σιωπές που κάνουν φασαρία»

Ο Σωτήρης Ρουμελιώτης είναι ραδιοφωνικός παραγωγός στον Voice 102.5. Επίσης παίζει μουσική σε αγαπημένα μπαράκια της Αθήνας και δανείζει τη φωνή του σε αρκετά τηλεοπτικά διαφημιστικά.

Πώς μπλέχτηκες με το ραδιόφωνο; Ήταν τυχαίο ή το κυνήγησες;
Μια τυχαία κουβέντα μ’ έναν καλό φίλο σε μια τυχαία στιγμή εξελίχθηκε σε μια αναζήτηση ολόκληρης ζωής.

Θυμάσαι την πρώτη φορά που άνοιξες μικρόφωνο;
Σοκαρισμένος κυριολεκτικά. Όσο κι αν προσπαθώ, έτσι όπως ήμουν, δεν μπορώ να θυμηθώ πολλά πράγματα. Ευτυχώς θυμάμαι τι είπα, γιατί τα είχα γράψει.

Αν σου έλεγα να περιγράψεις τον εαυτό σου χωρίς να πεις τι δουλειά κάνεις;
Ψάχνω τους ήχους και τις μελωδίες που ταιριάζουν με τη διάθεση της στιγμής. Μου αρέσει να φτιάχνω μικρούς κόσμους μέσα από ρυθμούς και φωνές, να ταξιδεύω μελωδικά, χωρίς να χρειαστεί να φύγω από τον χώρο όπου βρίσκομαι.

Ποια σκέψη τρέχει συνήθως στο μυαλό σου τα 3 δευτερόλεπτα πριν ανοίξεις το μικρόφωνο για να ξεκινήσει η εκπομπή;
Η ταυτότητα της ημέρας σε μία πρόταση.

© Τάσος Ανέστης

Σου δίνουν ένα λευκό T-shirt. Τι στίχο θα έγραφες πάνω του για να σε αντιπροσωπεύει;
«Music, it’s not what I do, it’s who I am».

Τι σε εμπνέει και σου δίνει ενέργεια πριν μπεις στο στούντιο;
Η θετική σκέψη πως το αύριο μπορεί να γίνει μια καλύτερη μέρα.

Πώς φτιάχνεις το vibe της εκπομπής σου;
Λίγο με όλα όσα έχουμε περάσει στη διάρκεια της ημέρας: λίγο ο καιρός, λίγο το κρασί, λίγο τα λόγια του παπά…

Είναι ο ραδιοφωνικός σου εαυτός ίδιος με τον εαυτό σου εκτός στούντιο;
Είναι λίγο πιο συγκρατημένος και προσπαθώ να τον χαλαρώσω.

Το πιο πρόσφατο μουσικό «κόλλημά» σου;
David Guetta, Teddy Swims & Tones and I – «Gone Gone Gone». Νομίζεις ότι το έχεις ξανακούσει, ότι είναι κάτι παλιό, απλά είναι ακόμη μια επιτυχία που παίζουμε στον Voice 102.5.

Αν είχες μια χρονομηχανή, σε ποια μουσική δεκαετία θα πήγαινες να κάνεις εκπομπή;
Στη δεκαετία του ’70, μια και από εκεί ξεκίνησαν μερικά από τα πιο ουσιαστικά, δυναμικά και ολοκληρωμένα μουσικά ρεύματα που επηρέασαν την εξέλιξη της μουσικής.

Αν μπορούσες να βάλεις ένα track να παίζει παντού στην Αθήνα για 24 ώρες, ποιο θα ήταν;
Marvin Gaye, «What’s going on».

© Τάσος Ανέστης

Ποιον ραδιοφωνικό παραγωγό έχεις ζηλέψει για τις εκπομπές του;
Τον Γιώργο (GPoly) Πολυχρονίου. Ένας άνθρωπος που οι γνώσεις του, η αίσθησή του για τη μουσική και το ραδιόφωνο αλλά και η δισκοθήκη του είναι σημεία αναφοράς, λόγος να ακούς ραδιόφωνο, πηγή θετικής ενέργειας.

Η πιο αξέχαστη συναυλία της ζωής σου;
Massive Attack τον Ιούλιο του 2003. Παρέα με την Ντοτ Άλισον και την Ελίζαμπεθ Φρέιζερ, απέδειξαν πως το απλό μερικές φορές είναι και το πιο δύσκολο.

Είναι φθινόπωρο και τρέχεις με το αυτοκίνητο στην παραλιακή. Ποιο τραγούδι θα διάλεγες για τη διαδρομή;
Tracey Thorn, «Why does the Wind».

Ποιος θα ήθελες να γράψει το soundtrack της Αθήνας;
Ο Κωνσταντίνος Βήτα. Γιατί μπορεί.

Ποια φράση δεν αντέχεις να ξανακούσεις ποτέ στον αέρα;
Ας περάσουμε ν’ ακούσουμε το επόμενο κομμάτι…

Ποιος καλλιτέχνης θα ήθελες να σου χτυπήσει απρόσμενα την πόρτα στο στούντιο;
Ο Monsieur Minimal.

Μαζί με ποιον καλλιτέχνη θα ήθελες να κάνεις ραδιοφωνική εκπομπή;
Με τον Moby. Είναι δημιουργικός, χαρισματικός, ευφυής, από τους λίγους μουσικούς που παίρνουν θέση για όλα όσα συμβαίνουν στον πλανήτη γενικώς και ειδικώς. Θα είχαμε πολλά να πούμε και ν’ ακούσουμε.

Το ραδιόφωνο σε σώζει… Μπορείς να συμπληρώσεις τη φράση;
Από τις σιωπές που κάνουν φασαρία.

Τι θα έλεγες σε κάποιον που ακούει για πρώτη φορά τον σταθμό για να τον «κερδίσεις»;
Χωρίς αλγόριθμους, μόνο ρυθμούς που σε ταξιδεύουν παντού. Κάπου στα επόμενα τραγούδια θα βρεις κι εσένα.

Γιατί να ακούσω την εκπομπή σου στον Voice 102.5;
Για να ξεκουραστείς, να χαλαρώσεις, να νιώσεις μια οικειότητα που στις μέρες μας δύσκολα τη βρίσκεις.