Πέθανε ο Τόμι ΝτεΚάρλο των Boston στα 60 του χρόνια

Ο Τόμι ΝτεΚάρλο, τραγουδιστής του θρυλικού ροκ συγκροτήματος Boston για σχεδόν δύο δεκαετίες, πέθανε σε ηλικία 60 ετών, όπως ανακοίνωσε η οικογένειά του.

Σε ανάρτηση στο Facebook, οι συγγενείς του Τόμι ΝτεΚάρλο ανέφεραν ότι είχε διαγνωστεί με καρκίνο στον εγκέφαλο τον Σεπτέμβριο του 2025. «Πάλεψε με απίστευτη δύναμη και θάρρος μέχρι το τέλος», σημείωσε η οικογένεια, ζητώντας παράλληλα σεβασμό στην ιδιωτικότητά τους σε αυτή τη δύσκολη περίοδο.

Η ιστορία του ΝτεΚάρλο με τους Boston θεωρείται μία από τις πιο ασυνήθιστες στην ιστορία της ροκ μουσικής. Μεγάλωσε ακούγοντας το συγκρότημα και είχε δηλώσει ότι η φωνή του αρχικού τραγουδιστή, Μπραντ Ντελπ, τον βοήθησε να ανακαλύψει τη δική του.

«Όταν άρχισα να ακούω Boston ως έφηβος, λάτρευα τη φωνή του Μπραντ και τραγουδούσα πάντα μαζί του όταν έπαιζε κάποιο τραγούδι τους στο ραδιόφωνο», είχε πει σε παλαιότερη συνέντευξή του.

Το 2007, μετά τον θάνατο του Ντελπ, ο ΝτεΚάρλο ηχογράφησε ένα τραγούδι-αφιέρωμα και το ανέβασε στο MySpace, μαζί με διασκευές τραγουδιών των Boston όπως τα «Smokin’» και «Don’t Look Back». Εκείνη την περίοδο εργαζόταν στο Home Depot στη Βόρεια Καρολίνα, ενώ παράλληλα τραγουδούσε σε τοπικά ροκ συγκροτήματα.

Η κίνηση αυτή τράβηξε την προσοχή του κιθαρίστα και ιδρυτή των Boston, Τομ Σολτς, ο οποίος εντυπωσιάστηκε από τη φωνή του. Ο Σολτς τον κάλεσε αρχικά να συμμετάσχει σε συναυλία-αφιέρωμα στον Ντελπ και λίγο αργότερα του πρότεινε να γίνει μόνιμο μέλος του συγκροτήματος.

Ο ΝτεΚάρλο παρέμεινε τραγουδιστής των Boston για σχεδόν 20 χρόνια, συμμετέχοντας και στο άλμπουμ «Life, Love & Hope» (2013). Παράλληλα δημιούργησε συγκρότημα μαζί με τον γιο του, Τόμι ΝτεΚάρλο Τζούνιορ, με τους οποίους κυκλοφόρησε δύο άλμπουμ: το «Lightning Strikes Twice» (2020) και το «Dancing in the Moonlight» (2022).

Σε παλαιότερη συνέντευξή του είχε περιγράψει τη μοναδική εμπειρία να τραγουδά με το αγαπημένο του συγκρότημα: «Αγαπάμε να ακούμε αυτή τη μουσική, αλλά το να την ερμηνεύεις ζωντανά είναι κάτι σχεδόν απερίγραπτο. Είναι ένα απίστευτο συναίσθημα που μοιράζονται οι μουσικοί και το κοινό εκείνη τη στιγμή».

Πηγή: Rolling Stone