ΟΥΤΕΚΑΝ: Νέα μουσική στην Αθήνα σαν «Κομήτης»

Αν προσπαθήσεις να εξηγήσεις τον ΟΥΤΕΚΑΝ με όρους σκηνής, θα πεις: alternative urban, ψυχεδελική pop, post-punk, electronica, new wave. Αν τον ακούσεις όμως, θα καταλάβεις ότι η ταμπέλα δεν βοηθά ιδιαίτερα. Ο ήχος του μοιάζει περισσότερο με ψυχική κατάσταση.

Το solo project ΟΥΤΕΚΑΝ του Γιώργου Καπή γεννήθηκε μέσα στην Αθήνα — αλλά όχι ως περιγραφή της πόλης. Περισσότερο ως αντανάκλασή της. Σκόνη, ταράτσες, διαμερίσματα, πάρτι που έχουν τελειώσει. Το ίδιο συμβαίνει και στο video του «Κομήτης», σε σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Πιλάβιου: μια παλιά πολυκατοικία, χρόνος που κυλά ανάποδα, άνθρωποι που δεν βλέπουν — ή δεν θέλουν να δουν — τον μετεωρίτη που πλησιάζει.

ΟΥΤΕΚΑΝ: Το νέο project του Γιώργου Καπή, το single «Κομήτης» από το άλμπουμ «Mono»

Ο «Κομήτης» είναι το πρώτο single από το ντεμπούτο άλμπουμ «Mono» που θα κυκλοφορήσει ο OYTEKAN στις 12 Μαρτίου ψηφιακά από τη Leap. «Θέλαμε κάτι δυναμικό για πρώτο single. O “Kομήτης” έχει πολλή ένταση και πολύ δυνατό feat. από Τurboflow3000» εξηγεί ο Γιώργος Καπής. Μία εβδομάδα νωρίτερα θα έχουμε την ευκαιρία να τον ακούσουμε ζωντανά μαζί με τον Lefty στο ΕΞΑ, στις 5 Μαρτίου, και μερικές εβδομάδες αργότερα, στις 17 Μαΐου στο Ίλιον Plus είναι προγραμματισμένη η live παρουσίαση του άλμπουμ «Mono».

Τι είναι τελικά το «Mono»; Αν ο «Κομήτης» είναι η έκρηξη, το «Mono» είναι η διαδρομή μέχρι εκεί. Ένας δίσκος που γράφτηκε μέσα σε τέσσερα χρόνια — και πολλά ψυχολογικά πάνω κάτω. «Ο κάθε ακροατής μεταβολίζει τη μουσική με τον δικό του τρόπο. Είναι βιωματικό από ένα σημείο και μετά θεωρώ. Μπορώ να σου πω τι είχα στο μυαλό μου όσο τον έγραφα. Αποδοχή μιας πλευράς του εαυτού μου που έχω καταπιέσει κατά καιρούς. Έναν μεγάλο χωρισμό. Tον φόβο του θανάτου, που έκανε την εμφάνισή του κάπως νωρίς, στα 30 μου. Έναν δεύτερο χωρισμό, κράτησε και 4 χρόνια η παραγωγή του “Mono”... Και τον ελεύθερο χρόνο, που δεν έχουμε... Αν θέλω κάτι να περάσει είναι αποδοχή του εαυτού μας, με δουλειά και αγάπη. Στο “Mono” έχω ακουμπήσει πολύ αυτόν τον στόχο στο “Τι να πω” και στην “Κουκίδα”» λέει.

Δεν το λέει δραματικά. Το λέει σχεδόν ψύχραιμα. Σαν να μιλά για κάτι που έχει ήδη συμβεί — όπως ακριβώς στο video, όπου όλα μοιάζουν να έχουν ήδη γίνει και η συνειδητοποίηση έρχεται αργά. Αν υπάρχει ένας άξονας που διατρέχει το «Mono», είναι η αποδοχή.

Ρωτώντας τον πώς θα περιέγραφε τον ΟΥΤΕΚΑΝ σε κάποιον που δεν έχει ακούσει τίποτα, δεν ξεκινά από τον ήχο. Ξεκινά από την ψυχολογία. «Δουλεύω πάρα πολύ με το ένστικτο. Αν είμαι σίγουρος για κάτι, όλα πάνε καλά. Αν για κάτι δεν είμαι έστω και λίγο σίγουρος, γίνομαι φοβερά ανασφαλής και αναβάλλω».

Είναι μια παραδοχή που δεν ακούς συχνά. Κι εκεί έρχεται ο ρόλος των συνεργατών. Η σχέση με τους Turbloflow3000 δεν είναι τυχαία. «Με τα παιδιά είμαστε φίλοι. Μοιραζόμαστε μουσική όλη την ώρα. Ο Γιώργος (Deezy) είχε ακούσει το κομμάτι από πολύ νωρίς. Κάποια στιγμή του πρότεινα να μπει μ’ ένα κουπλέ και ψήθηκε».

Δεν υπάρχει label-driven στρατηγική εδώ. Υπάρχει κοινότητα. Υπάρχει ανταλλαγή. Και αυτό δίνει στο τραγούδι «Κομήτης» μια αίσθηση αυθεντικότητας που δεν μπορείς να κατασκευάσεις.

Κομήτης: Ένα γύρισμα 18 ωρών και ένας κόσμος σε rewind

Η ιδέα της ανάποδης κίνησης δεν ήταν δική του. «Ήταν ιδέα του σκηνοθέτη», εξηγεί. «Μετά ψάξαμε και βρήκαμε τον χώρο που θα εξυπηρετούσε τις ανάγκες. Θέλαμε πολλές πόρτες, δωμάτια, ταράτσα για να “δούμε τον κομήτη”». Η επιλογή όμως να μην εξηγηθούν όλα — να μείνουν συμβολισμοί ανοιχτοί — ήταν κοινή. «Κανείς από τους δυο δεν θέλει να είναι άλλο ένα κλιπ που κάποιος “τα λέει” μπροστά σε μια κάμερα».

Και αυτό είναι κεντρικό στοιχείο της αισθητικής του: δεν ενδιαφέρεται να τα πει όλα. Προτιμά να τα αφήσει να αιωρούνται.

Τα γυρίσματα του clip έπρεπε να γίνουν μέσα σε μία μέρα. Ξεκίνησαν στις 12 το μεσημέρι και τελείωσαν στις 6 το πρωί. Δεκαοκτώ ώρες μέσα σε σκόνη, καπνό, φώτα ματζέντα και πράσινα, σε έναν χώρο που λειτουργούσε σαν λαβύρινθος.

Η Αθήνα στο «Κομήτης» δεν είναι τοπίο. Είναι εσωτερικός χώρος. Είναι η αίσθηση ότι όλοι συνυπάρχουμε, αλλά κανείς δεν επικοινωνεί. Ο ίδιος τρέχει, λαχανιάζει, προσπαθεί να ξυπνήσει ανθρώπους που συνεχίζουν να κοιμούνται ενώ ο ουρανός φωτίζεται. Δεν είναι ιστορία επιστημονικής φαντασίας. Είναι αλληγορία για το παρόν. Και ίσως αυτό είναι που κάνει το κομμάτι να σε ακολουθεί και μετά το τέλος του.

Πριν το «Mono», προηγήθηκαν singles που άνοιξαν τον δρόμο και δημιούργησαν μια πρώτη δυναμική. Παράλληλα, ο ΟΥΤΕΚΑΝ παραμένει ενεργό μέλος σχημάτων της αθηναϊκής σκηνής, των Valletta Str. Project και The Noodles, ενώ έχει συνεργαστεί και με τους Turboflow3000. Το solo έργο του όμως φαίνεται να είναι το πιο προσωπικό του στοίχημα. Και αυτό, για ένα ντεμπούτο, είναι ήδη μια καλή αρχή.