Μάρθα Τουμπουλίδου |«Πεπρωμένον φυγείν» στο Ολύμπια: 7+1 ερωτήσεις για την Κασσάνδρα

Μια μουσική παράσταση στο θέατρο Ολύμπια αφιερωμένη σε τρεις γυναικείες μορφές της ελληνικής μυθολογίας. Η Κασσάνδρα, η Ανδρομάχη και η Ελένη ζωντανεύουν μέσα από τις καντάτες του 17ου αιώνα, σε καλλιτεχνική επιμέλεια και μέσω της μουσικολογικής έρευνας της τσεμπαλίστας Elisa Barbessi. Με επίκεντρο την Κασσάνδρα, οι τρεις αυτές ομηρικές ηρωίδες ξεδιπλώνουν μουσικά μιαν άγνωστη πτυχή τους μέσα από άγνωστες καντάτες του 17ου αιώνα, οι οποίες παρουσιάζονται για πρώτη φορά.

Ζητήσαμε από την Μάρθα Τουμπουλίδου, που έχει σκηνοθετήσει τη μουσική αυτή παράσταση και ερμηνεύει τον ρόλο της Κασσάνδρας να «συνομιλήσει» με την ηρωίδα της.

Μάρθα Τουμπούλιδου: Η Κασσάνδρα στην παράσταση «Πεπρωμένον φυγείν...» στο Ολύμπια

Γράμμα στον ήρωά μου
Αν μπορούσες να μιλήσεις απευθείας στον χαρακτήρα του έργου – με τρυφερότητα, απορία, ή ακόμα και κριτική – τι θα του έλεγες;
Είμαι κοντά σου, σε βλέπω, σ’ ακούω και πιστεύω ό,τι βλέπεις κι ό,τι αισθάνεσαι!

Ο ήρωάς μου κι εγώ
Αν συγκρίνεις τον εαυτό σου με τον ρόλο, τι κοινό θα έβρισκες και πού είσαι τελείως αντίθετος;
Κοινό μας σημείο με την Κασσάνδρα, η κεραία να πιάνουμε πράγματα που είναι κρυμμένα στ’ άλλων τα μάτια! Από την άλλη, η Κασσάνδρα ήταν ταμένη στο θείο. Εγώ όχι.

Αν ήμουν εγώ στη θέση σου
Πώς θα αντιδρούσες εσύ στις καταστάσεις που βιώνει ο ήρωας που υποδύεσαι;
Νομίζω με τον ίδιο τρόπο μ’ εκείνη θα μιλούσα για όσα πιστεύω αληθινά. Ίσως να ήμουν λίγο πιο διακριτική. Να μην έδειχνα τόσο απόλυτα την αντίθεσή μου.

Τι μου έμαθες
Τι σου δίδαξε ο συγκεκριμένος ρόλος ως άνθρωπο και ως καλλιτέχνη;
Ότι μπορώ να βρίσκω τρόπο να εκφράζομαι και μέσα από τα λόγια άλλων και να τα κάνω δικά μου.

Αν μπορούσα να σε αλλάξω
Αν σου δινόταν η ευκαιρία να γράψεις εσύ τον ρόλο, τι θα άλλαζες;
Σ’ αυτήν την Κασσάνδρα τίποτα!

Αυτό ήταν δύσκολο...
Υπήρξε κάποιο στοιχείο του ρόλου που σε δυσκόλεψε ιδιαίτερα και γιατί;
Ο τρόπος της να λέει απλά τα μεγάλα!

Έλα στη θέση μου
Αν μπορούσες να συναντήσεις τον χαρακτήρα στην πραγματική ζωή, τι θα του έλεγες;
Είδες πώς μοιάζουμε; Και σήμερα μπορεί να λες την αλήθεια και να μη σε πιστεύει κανείς!

Το soundtrack του ήρωά μου
Επειδή στην παράσταση υπάρχει ένας διάλογος των ομηρικών ηρωίδων με τις καντάτες του 17ου αιώνα, θα μπορούσατε να μας εξηγήσετε πώς η μουσική μάς φέρνει πιο κοντά στην ψυχοσύνθεση και τα δεινά αυτών των γυναικών με την τόσο τραγική μοίρα; Και ειδικά συνθέσεις που παρουσιάζονται για πρώτη φορά και έχουν προκύψει έπειτα από ενδελεχή μουσικολογική έρευνα.
Η μουσική λέει από μόνη της μια ιστορία. Με τις συγκεκριμένες καντάτες του 17ου αιώνα, ακούγεται κάθε φορά σαν να παίρνει άλλη διάσταση η μοίρα και το πεπρωμένο. Άλλοτε βαραίνει σαν σκιά (στην περίπτωση της στωικής Ανδρομάχης), κι άλλοτε χάνει το βάρος του (στην περίπτωση της «ελαφριάς» Ελένης).