Το βράδυ που οι Stereo MC's επέστρεψαν στη Θεσσαλονίκη

Βγαίνουν οι Stereo MC's στη σκηνή και ξαφνικά συμβαίνει αυτό: Οι μπεργκερομανείς, οι σουβλακόβιοι, τα μπιροκοίλια, οι χοτντογκόψυχοι και λοιποί που χλαπακιάζουν σαν να μην υπάρχει αύριο, ε-ξα-φα-νί-ζο-νται! Και μένουμε μόνοι, εγώ, οι πολυκατοικίες της Αγγελάκη, ο Ρομπ Μπιρτς με το ιδιότυπο κόκνεϊ ηλεκτρονικοχιπόπ ραπάρισμα, η Κάθι Κόφι (που, όταν λαλεί, σείονται τα μπετά της ΔΕΘ και γέρνει ο Πύργος του ΟΤΕ), ο κρουστός που βαράει τα ταμ ταμ σε έξαλλο tribal αφρικάνικο ρυθμό κι ο σαμπλεράς που πυρπολεί τον ουρανό με τα δέοντα μπίτια. 

Και όπως τα Connected, Step it Up, Ground Level, Lost in Music και τα συναφή εναλλάσσονται, βιώνω μια απερίγραπτη τηλεμεταφορά στη Θεσσαλονίκη της δεκαετίας του ’90 και τα πρώτα χρόνια του μιλένιουμ, μια τηλεμεταφορά άλλο πράγμα. Και τους ξαναβρίσκω όλους τους, τη Βάσω Μιδούχα στις Συρακούσες, τον Χρήστο Πορτοκάλογλου στο Μπαχτσέ της Περαίας, τον Κώστα Ζηκόπουλο στο Μποντρούμι, τους Ζουμπούληδες και τον Κωστάκη Βουλγαρίδη στο Housemobile, τον Κούτσαρη στο Ρομάνς, το πάρτι Kinky Bambolina στην Αλυσίδα, τον Αυρήλιο στο Noise, τον Ιάκωβο Κομνηνό στο Berlin, τον Γιάννη Βαλαβάνη στο Νανί Νανί, χαμός! 

Και σαν να μη χόρτασα από την περασιά σε μπάρες, πάρτι και let the good times roll, πέρασα και για μια βότκα από το Degre Zero της Λώρης Μαργαρίτη και μια ακόμα στο Allatini, εις υγείαν των ζωντανών και στη μνήμη αυτών που φύγαν. Και όσο οι «Στερεοφωνικοί» παιανίζουν, να και μια σκασιά από τον Κάκτο του Ποσειδώνιου, την Άκροπολ που παίζει ο Πέρρος, και δεν λες όχι και για μια γρήγορη στο Cocos της στροφής Επανομής και ύστερα πίσω στο Splendid της παραλίας. 

Γιατί αυτό θα πει «το βράδυ που οι Stereo MC's επέστρεψαν στη Θεσσαλονίκη»: μυαλό, σώμα, συναισθήματα, συνειδητότητα, αναμνήσεις, ένταση και γκρουβ σχεδόν ακαριαία με εξοβέλισαν από τη Θεσσαλονίκη που δίπλα μου τσακίζει, χλαπακιάζει και κασικλαντίζει μπεργκερολουκανικοσουβλάκια, σε εκείνη την πόλη που ένα σκέτο τοστάκι στο Σνούπι της Κορομηλά έφτανε και παραέφτανε. Τότε που η αλήθεια και το μήνυμα δεν βρισκόταν στο ποιος σμασάρει τέλεια τα μπέργκερ, αλλά στο ποιος παίζει πού. Και τι. Και τι ώρα σαλπάρει το Μπλε Πορτοκάλι, για όσους θήτευσαν εκτός από τα στεριανά πάρτι και στα εν πλω του Λόγκο.