Νιλ Γιανγκ: 56 χρόνια από την κυκλοφορία του Everybody Knows This Is Nowhere

Η φωνή ενός τραγουδιστή παίζει πολύ μεγάλο ρόλο ως προς την επιτυχία ενός δίσκου. Η φωνή του Νιλ Γιανγκ δεν θα χαρακτηριζόταν ιδιαίτερα καλή από τον δάσκαλο μουσικής που θα είχε στο Γυμνάσιο. Την ίδια γνώμη είχαν και τα υπόλοιπα μέλη των Buffalo Springfield, του συγκροτήματος που έπαιζε πριν αποφασίσει να κάνει σόλο καριέρα. Όμως στ’ αλήθεια θα μπορούσε να χαρακτηρίσουμε καλή τη φωνή του Μικ Τζάγκερ, του Βαν Μόρισον, του Τομ Γουέιτς; Το rock’ n’ roll άλλαξε πολλά στοιχεία της μουσικής που θεωρούνταν δεδομένα, ένα από αυτά αφορά και τη φωνή. Πριν από το 1954, μια φωνή που παίζει στο background χωρίς να αποσπά τον ακροατή από όποια δουλειά κάνει, θεωρείται πολύ καλή. Μετά όμως;

Neil Young with Crazy Horse: Η ιστορία πίσω από το ντεμπούτο άλμπουμ «Everybody Knows This Is Nowhere»

Από τα πρώτα του τραγούδια για τους Buffalo Springfield, όλοι πίστευαν ότι ο Νιλ Γιανγκ ήταν ένας πολύ καλός songwriter κι ένας εξαιρετικός κιθαρίστας. Η φωνή του όμως, μέσα στο σχετικά upbeat ρεπερτόριο των Buffalo, ακουγόταν κάπως θλιμμένη, κάπως θρηνητική σε κάποια σημεία. Όμως αυτός ακριβώς ήταν ο λόγος που κανείς δεν θα μπορούσε να την ξεχάσει ή να την μπερδέψει με κάποια άλλη. Κι έτσι, όταν ήρθε η ώρα των προσωπικών δίσκων, αυτή η φωνή ήταν που ξεχώρισε, αφήνοντας πολύ πίσω τη –θεωρητικά– καλύτερη φωνή του Στίφεν Στιλς, που δεν τον βοήθησε να αφήσει προσωπικό στίγμα, παρά τα καλά τραγούδια που έγραφε.

Το ντεμπούτο του Νιλ Γιανγκ κυκλοφορεί τον Νοέμβριο του 1968 και λιγότερο από έναν χρόνο αργότερα, στις 14 Μαΐου του 1969, έρχεται το «Everybody Knows This Is Nowhere». Το νέο αυτό album βγαίνει ως Neil Young with Crazy Horse, ένα συγκρότημα που προέρχεται από τους Rockets και που θα κυκλοφορήσει το ντεμπούτο του –χωρίς τον Γιανγκ– δύο χρόνια αργότερα. Ένα ηλεκτρικό σχήμα που θα συνοδεύσει τον Γιανγκ για πολύ καιρό, τόσο στη σκηνή όσο και σε μερικούς από τους καλύτερους δίσκους του. Η μεγάλη διαφορά από το προηγούμενο άλμπουμ –αλλά και από τους δίσκους των Buffalo Springfield– είναι ότι ο Γιανγκ με τους Horse ηχογραφεί όλο το άλμπουμ live στο studio και κάνει ελάχιστα overdubs.

© Gijsbert Hanekroot / Redferns

Στο «Everybody Knows This Is Nowhere» συναντάμε αρκετά διαφορετικά μεταξύ τους τραγούδια: Το ομώνυμο κομμάτι προέρχεται από τα session του προηγούμενου δίσκου. Στο «Running Dry - Requiem For The Rockets» παίζει βιολί ο Μπόμπι Νότκοφ, μέλος των Rockets, που μετεξελίχθηκαν σε Crazy Horse, και στο απόλυτα θρηνητικό «Round And Round» τραγουδάει η Ρόμπιν Λέιν, που άρχισε να βγάζει τους δικούς της δίσκους πολύ αργότερα και που εκείνη την εποχή ήταν σύζυγος του Άντι Σάμερς –μετέπειτα– των Police. Όσο όμορφο, όσο απόλυτα Νιλ Γιανγκ κι αν ήταν το heartbreaker «The Losing End», το καινούργιο πράγμα που συμβαίνει στο άλμπουμ αυτό είναι τα τρία ηλεκτρικά τραγούδια: το εννιάλεπτο «Down By The River», το δεκάλεπτο «Cowgirl In The Sand» και το ούτε τρίλεπτο «Cinnamon Girl». Και τα τρία γράφτηκαν την ίδια μέρα: «Ήμουν άρρωστος με γρίπη, ξαπλωμένος στο κρεβάτι. Όσο χειρότερα ήμουν τόσο πιο δημιουργικός ένιωθα. Ήταν περίεργο. Είχα μια κιθάρα σε μια θήκη κοντά στο κρεβάτι. Έπαιξα για λίγο και έγραψα το “Cinnamon Girl”. Οι στίχοι ήταν διαφορετικοί σε σχέση με το πώς κατέληξε τελικά το τραγούδι, αλλά όλες οι αλλαγές έγιναν εκεί, επιτόπου. Θυμάμαι ότι άκουγα στο ραδιόφωνο ένα τραγούδι που μου άρεσε, το “Sunny” νομίζω. Το τραγούδι έπαιζε συνέχεια στο μυαλό μου, ατελείωτα, όπως γίνεται με κάποια πράγματα όταν είμαι άρρωστος και ίσως λίγο παραληρηματικός. Έτσι, άρχισα να το παίζω στην κιθάρα, ύστερα άλλαξα λίγο τις συγχορδίες και βγήκε το “Down by the River”. Αισθανόμουν ακόμα άρρωστος, αλλά χαρούμενος. Ήταν ένα μοναδικό συναίσθημα. Είχα δύο ολοκαίνουργια τραγούδια! Μετά άρχισα να παίζω σε λα μινόρε, μία από τις αγαπημένες μου κλίμακες. Δεν είχα τίποτα να χάσω. Είχα πάρει φόρα. Η μουσική κυλούσε αβίαστα εκείνο το απόγευμα και σε ελάχιστη ώρα ολοκληρώθηκε και το “Cowgirl in the Sand”».

Όσοι από εμάς δεν έχουν ιδιαίτερο ταλέντο, θεωρούν ίσως αδύνατο το να γραφτούν τρία τόσο σπουδαία τραγούδια σε μία μόνο ημέρα. Όμως ο Νιλ Γιανγκ είναι ο Νιλ Γιανγκ. Και το «Everybody Knows This Is Nowhere» είναι ένας από τους καλύτερους δίσκους του…