Led Zeppelin: Το ντεμπούτο άλμπουμ τους με τα μάτια του 1969

Σήμερα οι Led Zeppelin είναι ένα θρυλικό συγκρότημα της ροκ. Τι έγραφε το δελτίο τύπου της Atlantic που συνόδευε το βινύλιο του πρώτου άλμπουμ τους στα γραφεία των δημοσιογράφων της εποχής; Και τι έγραφαν τα έντυπα λίγο πριν κυκλοφορήσει εκείνος ο δίσκος; Το τεραστίων διαστάσεων βιβλίο του Richard Morton Jack «Pressing News - British Music As It Happened 1962-1972» (Lansdown) έχει όλες τις απαντήσεις!

Ο Richard Morton Jack αγαπάει τα μεγάλα βιβλία. Βέβαια, επιλέγει και θέματα που σηκώνουν πολλή συζήτηση. Τον γνώρισα μέσα από τα μνημειώδη «Endless Trip» και «Galactic Ramble». Το πρώτο ασχολούνταν με την αμερικάνικη και το δεύτερο με τη βρετανική ψυχεδέλεια. Κι αν τα είχες και τα δύο, μπορούσες να ξεκλειδώσεις τις σημαντικότερες όψεις ενός είδους που δεν είχες την τύχη να ζήσεις. Ύστερα, γράφτηκα συνδρομητής στο «Flashback», το πιο πλήρες έντυπο που κυκλοφόρησε το 2012 και αναφερόταν σε μερικά από τα είδη που ψάχνω και ακούω φανατικά μέχρι σήμερα. Ο υπότιτλος του περιοδικού ήταν απόλυτα δηλωτικός: «Psych, prog, jazz, folk, blues & beyond»! Έβγαλε μόλις 9 τεύχη αλλά το ένα ήταν καλύτερο από το άλλο. Επίσης, παρακολουθώ τη Sunbeam, δισκογραφική εταιρεία που κυκλοφορεί πολύ προσεγμένες επανεκδόσεις και με την οποία συνεργάζεται ο Richard Morton Jack. Η προτελευταία μου συνάντηση με τη δουλειά του ήταν το «Nick Drake: The Life», όπου με τη συνεργασία της αδελφής του Άγγλου μουσικού αλλά και την υποστήριξη της επίσημης Estate Society που ασχολείται με το έργο του Nick Drake, της Bryter Music, έγραψε την πιο πλήρη βιογραφία του Nick Drake. Και τώρα μετά από ένα εξίσου τεράστιο βιβλίο που έχει να κάνει με τη βρετανική jazz, έρχεται το «Pressing News - British Music As It Happened 1962-1972», που περιλαμβάνει κείμενα τα οποία γράφονταν την εποχή που ανθούσαν ονόματα όπως αυτά των Beatles, των Rolling Stones, των Pink Floyd, των Traffic, των Cream, του David Bowie και τόσων άλλων.

Σήμερα διαλέγω το ντεμπούτο άλμπουμ των Led Zeppelin, έναν εμβληματικό δίσκο για το ροκ. Κυκλοφόρησε στις 13 Ιανουαρίου του 1969 στην Αμερική (ο Richard Morton Jack υποστηρίζει ότι κυκλοφόρησε στις 20 Ιανουαρίου) και όταν βγήκε στη Βρετανία, στις 31 Μαρτίου της ίδιας χρονιάς, οι Zeppelin ήταν ήδη απόλυτα αναγνωρισμένοι. Το αμερικάνικο περιοδικό Go, έγραφε στις 27 Δεκεμβρίου του 1968: «Ο Jimmy Page μπήκε στο γραφείο, χαμογέλασε και κάθισε. Φορούσε πολύχρωμα ρούχα κι ένα ασημένιο μπουφάν. Τα ρούχα του ήταν πολύ μεγάλα για το λεπτό του σώμα, αλλά αυτό δεν φαινόταν να τον ενδιαφέρει. Το μόνο που ήθελε ήταν να μιλήσει για τους Led Zeppelin». Στη συνέντευξη αυτή του 1968 για το Go, ο Jimmy Page λέει: «Στην αρχή θέλαμε να ονομαστούμε The New Yardbirds για να γίνει φανερή η συνέχεια της παλιάς μπάντας, αλλά καθώς οι πρόβες προχωρούσαν αποφασίσαμε να βρούμε άλλο όνομα. Ένας φίλος μου είχε όνομα αλλά όχι συγκρότημα κι έτσι αποφασίσαμε να του το πάρουμε – με τη συγκατάθεσή του, φυσικά. Led Zeppelin: δεν ακούγεται αρκετά groovy;»

Το Melody Maker στις 19 Οκτωβρίου του 1968 έβαζε τίτλο «Οι Yardbirds αλλάζουν» και η Ann Moses έγραφε στο NME στις 23 Νοεμβρίου της ίδιας χρονιάς: «Το νέο supergroup του Jimmy Page, οι Led Zeppelin, υπέγραψαν με την Atlantic και ο πρώτος ομώνυμος δίσκος τους, που θα κυκλοφορήσει στις αρχές της επόμενης χρονιάς, είναι ό,τι καλύτερο έχω ακούσει –εγώ και μερικοί ακόμη άνθρωποι– ως ντεμπούτο, εδώ και πολλά χρόνια».

Το δελτίο τύπου της Atlantic ξεκινούσε ως εξής: «Η Atlantic υπέγραψε με το νέο hot αγγλικό group, Led Zeppelin, αποκλειστικό συμβόλαιο μακρά διαρκείας. Αν και οι ακριβείς όροι του συμβολαίου είναι μυστικοί. Μπορούμε να αποκαλύψουμε ότι πρόκειται για μία από τις σημαντικότερες συμφωνίες που έχει κάνει ποτέ η Atlantic». Και έκλεινε με την πληροφορία ότι «οι Led Zeppelin είναι το όγδοο κατά σειρά συγκρότημα που υπογράφει η Atlantic στα δύο τελευταία χρόνια. Έχουν προηγηθεί οι Cream, Bee Gees, Julie Driscoll-Brian Auger & The Trinity, The Crazy World Of Arthur Brown, The Marbles, The Magic Lanterns και ο Jimmy James με τους Vagabonds».

Ο δίσκος διαφημίστηκε με το σλόγκαν «The Only Way To Fly» και έφτασε στο Νο. 6 των charts της Βρετανίας και στο Νο. 7 της Αμερικής. Σήμερα θεωρείται ένα από τα σπουδαιότερα ροκ άλμπουμ. Και δικαίως…