Βερόνικα Δαβάκη: Μιλάει για τη συνεργασία της με τον Βαγγέλη Κορακάκη στον δίσκο «Λαϊκή Απογευματινή» και την παράσταση «Προσοχή Παρεμβολές!», στις 3 και τις 10 Δεκεμβρίου στο Θέατρο Άλσος
Ομολογώ ότι είναι ελάχιστες οι φορές που θα βάλω στο σπίτι να ακούσω λαϊκό τραγούδι. Κι αν συμβεί, θα είναι ίσως κάποια τραγούδια του Άκη Πάνου, του Ξαρχάκου, του Πλέσσα ή του Θεοδωράκη ή Ξυδάκης από τη δεκαετία του 1970 με Παπάζογλου. Όμως η «Λαϊκή Απογευματινή» με εντυπωσίασε. Είναι ίσως εκείνη η αλήθεια, η ευθύτητα που έχει ο Βαγγέλης Κορακάκης και τα τραγούδια του. Είναι ίσως η τρυφερή και παιχνιδιάρικη ενορχήστρωση του Δημήτρη Παπαδημητρίου. Και είναι σίγουρα το χαμόγελο με το οποίο τα τραγουδάει το ένα μετά το άλλο, η Βερόνικα Δαβάκη. Δεν συναντάς εύκολα τέτοιους συνδυασμούς στις μέρες μας…
Ποιες είναι οι αναμνήσεις σας από το λαϊκό τραγούδι; Ποια ήταν τα πρώτα λαϊκά που θυμάστε να ακούτε; Στο πατρικό μου βασίλευε το ραδιόφωνο. Από νωρίς το πρωί, πριν πάω στο σχολείο ως αργά το βράδυ. Δεύτερο Πρόγραμμα. Αυτό με έφερε σε επαφή με την ελληνική μουσική και την ιστορία της. Χωρίς να το καταλάβω η παιδική μου ηλικία συνδέθηκε με τον Λοΐζο, τον Χατζηδάκι, τον Θεοδωράκη, τον Πάνου, τον Πλέσσα, τον Ξαρχάκο, τον Κραουνάκη, τον Κωνσταντινίδη, τον Τσιτσάνη, τον Ξυδάκη, τον Αττίκ, τον Ζαμπέτα, τον Σουγιούλ, τον Παπαϊωάννου και πολλούς πολλούς άλλους σπουδαίους συνθέτες.
Ποιες λαϊκές τραγουδίστριες έχετε αγαπήσει πιο πολύ… εκτός από τη Μαρίκα Νίνου;
Οι λαϊκές φωνές ανοίγουν μέσα μου κεφάλαια. Ανά περιόδους κάτι άλλο με απασχολεί και μια άλλη φωνή βρίσκεται στο προσκήνιο Η Χασκίλ με το groove της, η Μοσχολιού με τα κύματα της φωνής της, η Μπέμπα Μπλανς με το σκοτάδι της, η Μάγια Μελάγια, η Εσκενάζυ, η Μαρίκα η Πολίτισσα, η Πόλυ Πάνου, δεν έχει τέλος η λίστα.
Τι πιστεύετε ότι πρέπει να έχει ένα λαϊκό τραγούδι για να είναι όμορφο;
Ακόμη και εάν καταφέρουμε να δώσουμε μιαν απάντηση στο πότε ένα τραγούδι είναι όμορφο, αυτό δεν σημαίνει ότι θα απαντούσαμε και στο πότε ένα τραγούδι μας αφορά, μας συγκινεί…
Τι αγαπάτε πιο πολύ στην τέχνη του Βαγγέλη Κορακάκη; Στα τραγούδια του;
Αγαπώ την καθαρότητα, την ευθύτητα του συναισθήματος, τη μαγκιά της μελωδίας και τη δύναμη των στίχων του. Οι αρετές των τραγουδιών του πηγάζουν από τις αρετές του ίδιου του ανθρώπου. Έτσι είναι ο ίδιος ο Βαγγέλης. Καθαρός, ευθύς, βαθύς και αγνός ταυτόχρονα.
Πρέπει να σας πω ότι δεν έχω πλέον στενή επαφή με το σύγχρονο λαϊκό τραγούδι. Όμως η «Λαϊκή Απογευματινή» με κέρδισε από το πρώτο τραγούδι. Κι έχει γίνει από τα αγαπημένα μου ακροάματα αυτόν τον καιρό, πράγμα παράξενο για μένα. Τι είναι αυτό που μπορεί να έχει και μπορεί να κερδίσει ακροατές από τόσο διαφορετικούς χώρους;
Χαίρομαι πολύ που το αισθάνεστε έτσι! Βρισκόμαστε σε μια μεταβατική περίοδο της ιστορίας και αυτό βέβαια δε μπορεί παρά να καθρεφτίζεται και στην τέχνη. Εμείς το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να δοκιμάζουμε δρόμους, συνταγές, συνδυασμούς κι όσο ανακαλύπτουμε τόσο να προσθέτουμε στο ψηφιδωτό αυτής της νέας εποχής που διαμορφώνεται. Αυτά τα τραγούδια τόλμησαν τέτοιες δοκιμές. Είναι πολυδιάστατα. Το λαϊκό βάρος της ταυτότητας του Βαγγέλη τόσο στον στίχο όσο και στη μουσική συνομιλεί με την περισσότερο «παραστατική» και συχνά παιχνιδιάρικη ενορχήστρωση του Δημήτρη. Είναι μοναδικοί και αιφνίδιοι συνδυασμοί γι’ αυτό και ελκύουν ετερόκλητους θεατές.
Μοιάζει να τραγουδάτε τα τραγούδια του Κορακάκη ανοιχτόκαρδα, χαμογελαστά, με πολύ κέφι. Τι συναισθήματα σας δημιούργησαν αυτά τα τραγούδια;
Έτσι ακριβώς είναι, τα τραγουδάω με πολύ κέφι! Το ρεμπέτικο στοιχείο με απελευθερώνει και στα τραγούδια του Βαγγέλη αισθάνομαι οικεία. Κάθε ένα αφηγείται μια άλλη ιστορία, με αφοπλιστική ακρίβεια. Ο έρωτας, η απώλεια, η ελπίδα, η θλίψη, η νοσταλγία, η χαρά, η παιδικότητα είναι όλα εκεί.
Τι πρόσφερε στα τραγούδια του Βαγγέλη Κορακάκη η ενορχήστρωση του Δημήτρη Παπαδημητρίου;
Με τη μη αναμενόμενη αυτή ενορχήστρωση προστέθηκαν μερικά ακόμα χρώματα στην παλέτα των τραγουδιών. Χωρίς να γίνουν λιγότερο λαϊκά, γίνονται μη αναμενόμενα!
Ποια πιστεύετε ότι είναι η θέση του λαϊκού τραγουδιού σήμερα; Πώς πιστεύετε ότι θα ήταν καλό να λειτουργήσει στις σημερινές συνθήκες;
Δυσκολεύομαι πολύ να μιλήσω θεωρητικά για το τραγούδι όπως και για το θέατρο. Γιατί δυσκολεύομαι πολύ και να τα σκεφτώ έτσι. Καταλαβαίνω όμως μέσα από την παρατήρηση πως είμαστε όλοι κουρασμένοι από την πόζα, την προσποίηση, τις δήθεν ταυτότητες. Αναζητάμε την ουσία χωρίς ωραιοποιήσεις και στρας. Και το οφείλουμε στην τέχνη μας. Σ’ αυτή την αναζήτηση αξίζει να είμαστε γενναίοι και πείσμονες.
Στον προηγούμενο δίσκο είχατε ερμηνεύσει Νίκο Ξυδάκη. Πόσο διαφορετικές ήταν οι διαδικασίες ηχογράφησης των δύο δίσκων;
Διαφορετικοί κόσμοι, διαφορετική γλώσσα. Είχα όμως κάθε φορά τους δημιουργούς δίπλα μου. Αυτοί ήταν ο φάρος, αυτοί και η πυξίδα. Ο καθένας τους ξέρει πολύ καλά να φτάσει στον προορισμό του κι εγώ τους ακολούθησα πιστά. Στον «Άσωτο Καιρό» είχαμε στα περισσότερα τραγούδια τους Πόλις. Ένα ιδανικό μουσικό σχήμα που αποτελείται από σπουδαίους μουσικούς, οι οποίοι μάλιστα συνεργάζονται αλλά είναι και φίλοι παρά πολλά χρόνια. Στη «Λαϊκή Απογευματινή» τα τραγούδια ηχογραφήθηκαν ζωντανά, ταυτόχρονα από ολόκληρη την 20μελή ορχήστρα και υπό τη διεύθυνση του Δημήτρη.
Να υποθέσω ότι σας κερδίζει το λαϊκό τραγούδι; Ή στον επόμενο δίσκο μπορεί να πάτε σε κάτι άλλο; Τι ορίζει τις επιλογές σας;
Δύσκολα μπορώ να φανταστώ κάτι άλλο αλλά και δεν το αποκλείω αν με συγκινήσει. Αυτά ορίζουν τις κινήσεις μου: Η συγκίνηση και το ένστικτο.
Τι έχει το πρόγραμμά σας στο επόμενο διάστημα;
Ετοιμάζω τη μουσική παράσταση «Προσοχή Παρεμβολές!». Ρεμπέτικα και λαϊκά τραγούδια μαζί με Θέατρο Σκιών! Είμαι πολύ ενθουσιασμένη μ’ αυτό γιατί το σκέφτομαι και το σχεδιάζω καιρό. Προσπάθησα να φτιάξω μια παράσταση με χιούμορ, με κέφι πολύ, απενοχοποιημένη και θαρραλέα. Οι πρώτες παραστάσεις θα γίνουν στο Άλσος 3 και 10 Δεκεμβρίου.
Ετοιμάζει νέο άλμπουμ, που θα ακουστεί πολύ, επιστρέφει για ένα διαφορετικό live στο Release Athens 2026 και μιλάει για όσα τον σημάδεψαν και όσα ο χρόνος έφερε
Τριάντα χρόνια μετά κι ένα τραγούδι σώθηκε από έναν πολτό χαρτοπετσετών, μιλά για τη νύχτα, την ποίηση, τις γυναίκες-ηρωίδες, την αργοπορημένη ενηλικίωση και την εποχή της AI
Από το πρώτο live με Beirut και PJ Harvey στην Πλατεία Νερού έως τη μετάβαση σε νέο, μεγαλύτερο χώρο από το 2027, το Release Athens γιορτάζει μια δεκαετία παρουσίας.
17°
