Λουκάς Καρυτινός, Μαρία Ευθυμίου και Χρίστος Παπαγεωργίου μιλούν για το «Ταξίδι στο κέντρο της μουσικής: Το συμφωνικό ποίημα» στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.
Update
H συναυλία «Ταξίδι στο κέντρο της μουσικής: το Συμφωνικό Ποίημα» αναβάλλεται για τις 18 Μαρτίου, καθώς οι απαιτήσεις και το βάρος αυτού του εγχειρήματος επλήγησαν ανεπανόρθωτα από την υποχρεωτική αργία των δύο ημερών μετά την κακοκαιρία «Ελπίδα».
Και ξαφνικά η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών μaς ενημέρωσε ότι θα παρουσιάσει στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών κάτι που μάλλον δεν έχει ξαναγίνει στην Ελλάδα, ένα «Ταξίδι στο Κέντρο της Μουσικής». Επί σκηνής η καθηγήτρια ιστορίας Μαρία Ευθυμίου, ο χαρισματικός συνθέτης - πιανίστας Χρίστος Παπαγεωργίου και ο καταξιωμένος μαέστρος Λουκάς Καρυτινός.
Πώς μπορεί κάποιος να φτάσει στο Κέντρο της Μουσικής; Ποιο ταξίδι μπορεί να μας οδηγήσει κάτω από την επιφάνεια; Και εν τέλει πώς προσδιορίζεται, πώς προσεγγίζεται το όποιο βάθος; Η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών εγκαινιάζει τη σειρά διαδραστικών συναυλιών «Ταξίδι στο Κέντρο της Μουσικής» που παρουσιάζουν ο πιανίστας Χρίστος Παπαγεωργίου, η ιστορικός Μαρία Ευθυμίου, ενώ θα διευθύνει ο Λουκάς Καρυτινός. Πρόκειται για καινοτόμες συναυλίες στις οποίες συγκλίνουν διαφορετικά εκφραστικά μέσα (ομιλίες, βίντεο, μουσική) σε σκηνοθεσία Κατερίνας Ευαγγελάκου.
Σκοπός, η παρουσίαση -κάθε φορά- ενός διαφορετικού συμφωνικού είδους, ξεκινώντας την Παρασκευή στις 28 Ιανουαρίου από το Συμφωνικό Ποίημα, αυτή τη κομβική καινοτομία που εισήγαγαν ο Εκτόρ Μπερλιόζ και ο Φραντς Λιστ. Παρουσιάζεται η ιστορική πορεία του συμφωνικού ποιήματος, από τις πρώτες ορχηστρικές περιγραφές εικόνων και καταστάσεων, μέχρι τα μεγάλα συμφωνικά ποιήματα του Στράους. Ο στόχος είναι απλός: να σκιαγραφηθεί η διαχρονική αξία της συμφωνικής μουσικής με τρόπο κατανοητό όσο και συναρπαστικό. Αυτό γίνεται μέσα από την σκηνοθετημένη ερμηνεία έργων, τη γνωριμία με τα όργανα και τους μουσικούς, τις επεξηγηματικές ομιλίες, αλλά και με τη συνδρομή της τεχνολογίας...
Ζήτησα την άποψη των τριών συντελεστών γι’ αυτή την τόσο σημαντική παρουσίαση που, στην πραγματικότητα, έχει στη βάση του έναν εκπαιδευτικό χαρακτήρα:
Εσείς, ως σπουδαίος μαέστρος, πώς ορίζετε ένα «Ταξίδι στο Κέντρο της Μουσικής»;
Μια προσπάθεια να παρουσιάσουμε σε ενήλικες κάποιες πτυχές της συμφωνικής μουσικής που δεν τους είναι –απαραίτητα– γνωστές και να τους βοηθήσουμε να τις καταλάβουν καλύτερα. Προφανώς πίσω από αυτές τις πρωτόλειες διαδραστικές συναυλίες υπάρχει κάποιο όραμα. Άλλωστε νομίζω ότι δεν έχουν ξαναγίνει τέτοιες συναυλίες στην Ελλάδα.
Πράγματι, τέτοιες συναυλίες δεν έχουν ξαναγίνει. Αυτό που θέλουμε να πετύχουμε με τις παραστάσεις αυτές, είναι να μυήσουμε τους θεατές μας (κυρίως εκείνους που δεν γνωρίζουν καθόλου μουσική) στα βασικά είδη της συμφωνικής μουσικής, στη μορφολογία τους, στο ιστορικό τους υπόβαθρο, στις ιδιαιτερότητές τους και με αυτόν τον τρόπο να τα κάνουμε πιο προσιτά στους ακροατές.
Λουκάς Καρυτινός
Μαρία Ευθυμίου
Κυρία Ευθυμίου, για το κοινό είναι πολύ ενδιαφέρον να δει ποιον ρόλο έχετε σε αυτόν τον νέο κύκλο συναυλιών της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών…
Η δική μου συνεισφορά στο εγχείρημα αυτό συνίσταται στην ανάδειξη των κεντρικών παραμέτρων της εποχής και της κοινωνίας μέσα στην οποία έχει δημιουργηθεί το κάθε μουσικό έργο. Τούτο είναι κομβικό για την κατανόηση των πραγμάτων, καθώς ο ψυχισμός και οι προσδοκίες των ανθρώπων που παρήγαγαν ή ακούμπησαν σε αυτήν την μουσική συνδέονται άμεσα με τα μεγαλειώδη, συναρπαστικά –πολλές φορές σπαρακτικά– γεγονότα αυτού του τόσο έντονου και μεστού αιώνα, του 19ου αιώνα. Προφανώς όλο αυτό έχει ως βασική προϋπόθεση την χημεία μεταξύ των παρουσιαστών…
Κατά τις πρόβες, η σχέση μεταξύ του κ. Καρυτινού, του κου Παπαγεωργίου και εμού ήταν μαγική. Έχοντας απόλυτη εμπιστοσύνη ο ένας στον άλλον, λειτουργήσαμε λες και γνωριζόμασταν από χρόνια. Τούτο άνοιγε τις διαύλους του μυαλού και των συναισθημάτων δίνοντας χώρο στην έμπνευση και στη χαρά της δημιουργίας. Επρόκειτο όχι μόνον για Ταξίδι στο Κέντρο της Μουσικής, αλλά και για ένα σαγηνευτικό ταξίδι στο Κέντρο της ομορφιάς της ανθρώπινης επαφής και συνεργασίας.
Θα θέλατε το κοινό να έχει κάνει κάποια προετοιμασία πριν έρθει να παρακολουθήσει τη συναυλία;
Απολύτως καμία. Το ταξίδι είναι περιπετειώδες και ακίνδυνο σαν τα βιβλία του Ιούλιου Βερν. Είναι φτιαγμένο για κάποιον από περίεργο έως και αδιάφορο που θέλει να περάσει ωραία.
Εκτός από διακεκριμένος πιανίστας και συνθέτης, την ίδια εκείνη στιγμή είστε και περφόρμερ. Πόσο σημαντικό είναι να δημιουργείται ενός είδους θέαμα κατά την ερμηνεία;
Το θέαμα το δημιουργούμε όχι μόνο στη σκηνή αλλά καθημερινά από τη στιγμή που μας κοιτάζουν... Το να αγνοείς την ύπαρξη του θεάματος όταν σε κοιτούν είναι καλλιτεχνική «αβλεψία», κυριολεκτικά! Το πώς το διαχειρίζεσαι είναι το ζήτημα και είναι σημαντικό να το ελέγχεις εσύ παρά να σε ελέγχει αυτό ή η τύχη. Έχω πάντως καταλάβει ότι αν κάποιος είναι αληθινός στη σκηνή, οι αντικειμενικές ατέλειες αποκτούν μια απρόσμενη δική τους ομορφιά.
Τριάντα χρόνια μετά κι ένα τραγούδι σώθηκε από έναν πολτό χαρτοπετσετών, μιλά για τη νύχτα, την ποίηση, τις γυναίκες-ηρωίδες, την αργοπορημένη ενηλικίωση και την εποχή της AI
Από το πρώτο live με Beirut και PJ Harvey στην Πλατεία Νερού έως τη μετάβαση σε νέο, μεγαλύτερο χώρο από το 2027, το Release Athens γιορτάζει μια δεκαετία παρουσίας.
17°
