Saint Etienne: Η πρώτη συναυλία τους στην Αθήνα το 1994

Κοίτα να δεις συγκυρία! Την προηγούμενη εβδομάδα τα Rock Monuments πισωγύριζαν στους Blur, ετούτη φιλοξενούν τους Saint Etienne με την ευθυτενέστατη Sarah Cracknell (που όχι μόνο δεν «προσπαθεί να μας πει» όπως αφήνει να εννοηθεί ο νεογέννητος δίσκος τους, μα τα λέει όλα έξω από τα δόντια) να θεωρεί πολύ πιο ενδιαφέρουσα την νεογέννητη τότε drum ‘n’ bass από τους Brit-Popers του Damon Albarn όπως δήλωσε μεταξύ άλλων πριν λίγες μέρες στην αποκλειστική συνέντευξή της στην ATHENS VOICE. Καλό;

Το “I’ve Been Trying To Tell You” κοντεύει ήδη να συμπληρώσει ένα μήνα δημοσιότητας και πλέον είναι αρκετοί οι τρόποι που μπορείς να το αποκτήσεις ως οπαδός του λονδρέζικου τρίο.

Πέρα λοιπόν από το πατροπαράδοτο μαύρο βινύλιο, το ολόφρεσκο άλμπουμ διατίθεται και σε περιορισμένης έκδοσης διαφανές, σε γαλάζιο του ουρανού με ένα mini CD τριών τραγουδιών σε remix από την Rough Trade, σε μονό CD, σε διπλό CD/DVD που εμπεριέχει το μουσικό περιεχόμενο μαζί με το φιλμ που έχει γυριστεί συνοδευτικά, όπως και σε μορφή ενός πολυτελέστατου box set περιορισμένης έκδοσης που περιέχει επιπλέον υπογεγραμμένες φωτογραφίες, την αφίσα της ταινίας, ένα DVD, ένα 10ιντσο και ένα 12ιντσο βινύλιο. Δώσε πράμα!

Δέκατο ανθολόγιο. Τριανταβάλε χρόνια πίσω πάει τούτος ο μίτος. Τα υλικά κατασκευής του σχήματος; Μια απαστράπτουσα τραγουδίστρια σε μια μικρή, άσημη μπάντα. Ένας εκλεκτός συνάδελφος δημοσιογράφος-συντάκτης σε κραταιά μουσικά έντυπα της Μεγάλης Βρετανίας. Και ένας περιοδεύων μουσικός και μουσικός επιμελητής, ήτοι DJ στα «ξένα».

Και να σου, που το “Foxbase Alpha” τους ήθελε ως Saint Etienne το 1991 να σηκώνουν ανάστημα στα χωράφια της λεγόμενης club culture που πάντρευε μοναδικά το χθες και το σήμερα, την pop αισθητική των 60s με τα πολύχρωμα 80s.

Και να που η ιδέα τους να διασκευάζουν το “Only Love Can Break Your Heart” του δυσπερίγραπτου Neil Young τους ήθελε μονομιάς και με το καλημέρα διάσημους τουλάχιστον στην Ευρώπη. Σύντομα βρέθηκαν να περιοδεύουν και στις Η.Π.Α.

Βήμα-βήμα, το ένα έφερε τ’ άλλο. Το “Like a Motorway” στα 1994 τους θέλει να πρωταγωνιστούν στις κινηματογραφικές αίθουσες της παγκοσμιότητας, ως άσμα που κοσμεί το άκρως επιτυχημένο “Speed” του Jan de Bont. Γεγονός που τους έφερε δίπλα στον Almodovar, που τους άνοιξε την πόρτα για το “Grey’s Anatomy”.

Φωτορεπορτάζ: Saint Etienne – ΡΟΔΟΝ Club, Αθήνα, Σάββατο 16 Απριλίου 1994

Για τις ανάγκες του περιοδικού ΠΟΠ&ΡΟΚ η ανάθεση κείνο το Σαββατόβραδο, αφού μετρούσα ήδη τέσσερα χρόνια ως μόνιμος φωτοειδησεογράφος της ομάδας. Ήμουν παντελώς άσχετος για το τι πρεσβεύουν οι ανερχόμενοι και πολλά υποσχόμενοι Άγγλοι, το ομολογώ, όπως το συνηθίζω. Μα όπως κάθε ραντεβού μου στα photo pits, έτσι και τούτο ήταν άλλη μια γιορτή στα μάτια τα δικά μου.

Η διεύθυνση του εντύπου με είχε ενημερώσει πως επρόκειτο για την πρώτη επίσκεψη της τριάδας στη χώρα μας, με το «Μύλο» της Θεσσαλονίκης να προηγείται της Αθήνας την προηγούμενη βραδιά. Και να που όπως απέδειξε ο Χρόνος, θα ακολουθούσαν άλλες έξι έως και τη συναυλία τους στο Gagarin 205 στις 30 Σεπτεμβρίου του 2016. Τέσσερις χιλιάδες δραχμές το εισιτήριο. Τσουχτερό για τα δεδομένα τις εποχής! Μα ήταν στα ντουζένια τους.

Θα είμαι ειλικρινέστατος λοιπόν ακολουθώντας το παράδειγμά της. Δεν μπορώ να θυμηθώ με τίποτα τα τραγούδια που ακούστηκαν. Ένα θυμάμαι μοναχά σα να ήταν χθες. Με το που πάτησε πόδι επί σκηνής η εντυπωσιακή Sarah, πανικός στο ακροατήριο. Με το άσπρο μίνι φόρεμα να αναδεικνύει τόσο-όσο τα κάλλη της πανέμορφης «βιτρίνας», με ψηλοτάκουνες, δερμάτινες μπότες και παρατεταμένο - τεντωμένο στα χέρια της λευκά φτερά μπόα, το χειροκρότημα ήταν ήδη δεδομένο πριν ανοίξει καν το στόμα της ώστε να σε συνεπάρει η αιθέρια φωνή της. Να τα λέμε αυτά.