Tuflon: Το ομώνυμο jazztronica αριστούργημα του θεσσαλονικιώτικου σχήματος κυκλοφορεί στη Dinara Records και υπόσχεται ευδαιμονικές ακροάσεις
Αυτό είναι πράγματι ένα από τα πιο σημαντικά έργα της χρονιάς που διανύουμε, ένα μεθυστικό κοκτέιλ ήχων που ρουφιέται άσπρο πάτο και θα ξελογιάζει για καιρό τους ακουστικούς σου πόρους. Πλασαρίστηκε μόλις στα δισκοπωλεία από την ετικέτα των εμπνευσμένων κυκλοφοριών, δηλαδή την Dinara Records, και πρόκειται για τοντεμπούτο των Tuflon, ένα εικοσάλεπτο extended play με πλουσιοπάροχες ιδέες, περίσσια βιρτουοζιτέ και ένα tracklist γεμάτο δύναμη και εκπλήξεις. Τώρα που σφίγγουν οι ζέστες, παίρνεις όλες τις μπίρες από το περίπτερο της γειτονιάς, φωνάζεις την παρέα σου και πέφτετε σε τουφλονικό τριπ. Όταν τελειώσει, επαναλαμβάνετε τη διαδικασία από την αρχή.
Η περίπτωση των Tuflon είναι ιδιάζουσα. Με προέλευση τη Θεσσαλονίκη, το σεξτέτο απασχολεί τους underground κύκλους από το 2007, ενώ στις τάξεις του περιλαμβάνονται μέλη τα οποία έχουν πλαισιώσει ορισμένα από τα διαπρεπέστερα σχήματα της ελληνικής σκηνής. Ασφαλώς γνωρίζεις τους Γιώργο Αβραμίδη, (τρομπέτα), Βασίλη Μπαχαρίδη, (κρουστά), Αλέξη Ξανθόπουλο, (μπάσο), Θανάση Ντίνγκοβιτς, (κιθάρα, προγραμματισμός), Ορέστη Μπενέκα, (σινθεσάιζερ), Εύα Ντούρου, (σινθεσάιζερ, θέρεμιν), μέσα από τις ατομικές ή συλλογικές συμμετοχές τους σε δουλειές των Επισκεπτών του Γιάννη Αγγελάκα, των B-Movies του Παύλου Παυλίδη, των Super Stereo, των Εκμέκ, των Global Vibe, ή των Dr Funk.
Ακόμη και αν δεν τους ξέρεις ωστόσο, δεν πειράζει, καθώς μπορείς να τους αφήσεις να σε παρασύρουν σε ένα στερεοφωνικό ταξίδι χωρίς τέλος μέσα από την πρώτη τους κυκλοφορία, ένα E.P. που μοιάζει να λέει, «λιώσε με από το παίξιμο και δε θα μετανιώσεις». Πράγματι, ενώ τα σποραδικά τους λάιβ έχουν χαρίσει ανεξίτηλες αναμνήσεις, οι Tuflon δεν είχαν έως σήμερα αποτυπώσει τα instrumental τους κομψοτεχνήματα σε αυλάκια βινυλίου. Το ομώνυμο μίνι άλμπουμ τους έρχεται πλέον να διορθώσει αυτή τη δισκογραφική ανορθογραφία.
Με ρίζες στη jazz, την electronica και τον αυτοσχεδιασμό, αλλά και με επιρροές που περνούν από την ψυχεδέλεια στο kraut, με ψήγματα post rock, library music και ρυθμολογίας drum & bass, η μουσική των Tuflon θα μπορούσε να είναι soundtrack κινηματογραφικής νυκτωδίας αλά «Locke» ή ένα γεμάτο αισθησιασμό και ατμοσφαιρικότητα ημερολόγιο των αντιθέσεων της μεγαλούπολης –όλα αυτά μέσα από μια εκφραστική γκάμα ολοκληρωτικά παραδομένη στην ομορφιά, τη χαρμοσύνη, την κατάφαση.
Σύμφωνοι, τα συστατικά είναι ετερόκλητα, αλλά το crossover τόσο αβίαστο ώστε το αποτέλεσμα σου παίρνει το κεφάλι. Δοκιμάστε το εναρκτήριο «Eko», όπου η Vanishing Point / Echo Dek περίοδος των Primal Scream φλερτάρει με το ογκώδες γκρουβ των Red Snapper, ή το «Neuflon», με την τευτονική φιλοφρόνηση στον τίτλο και το αλάνθαστο στίγμα των Stereolab στο πρώτο μέρος, ωσότου οι κιθάρες και το rhythm section πάρουν το πάνω χέρι για ένα βιβλικών προδιαγραφών οργιαστικό κρεσέντο.
Το «Shangaika» έχει κάτι από την ονειρική λυρικότητα των Boards of Canada, μονάχα με το pitch ανεβασμένο και με τα beats να δίνουν την έμφαση σε προσφιλή παλιότερα κραουτοχάουζ σχήματα της D.C. Recordings, σαν τους Padded Cell και τον Tom Tyler. Το «Turtle Rain» ξεδιπλώνεται με ράθυμες, μεγαλόπνοες χειρονομίες, ένα μελωδικό καρναβάλι φωτός βουτηγμένο στο είδος εκείνο της νωχελικής ευδαιμονίας που σε κάνει να αναπολείς καλοκαιρινά απομεσήμερα της παιδικής ηλικίας, τότε που οι ώρες της σχόλης δεν είχαν τέλος και μια νοητή τρομπέτα σάλπιζε το δείλι.
Στον απόηχο του E.P., η αίσθηση που σου μένει είναι πως ακροάστηκες κάτι τόσο αυτόφωτο και ιδιαίτερο, ώστε αυτοί οι τύποι δεν μπορεί να προέρχονται από τα 2020’s, ή ίσως παιανίζουν αυτό που θα μπορούσαν να γίνουν οι καιροί μας. Ταυτόχρονα ωστόσο θα μπορούσαν να έχουν δεσπόζουσα θέση σε μια σύγχρονη διεθνή σκηνή, η οποία αποθεώνει τα jazz Sabbath τζαμαρίσματα των Comet is Coming ή την bass-driven πνευστή διονυσιακότητα των Ill Considered.
«Tuflon» από τους Tuflon, με σήμα το Haribo: Επένδυσε τώρα ή κλάψε αργότερα, διότι θα το γυρεύεις με το τουφέκι στο Discogs. Τέτοιες κυκλοφορίες σπρώχνουν τη μουσική μπροστά.
Η Maria «Masha» Alyokhina και ο Eric Breitenbach συζητούν για την εξορία, την Ουκρανία και όσα κρατούν όρθιο έναν άνθρωπο, πριν φέρουν το «Riot Days» στην Αθήνα
Ο Φραντς Βέλζερ-Μεστ έρχεται για πρώτη φορά στην Αθήνα, με ένα από τα κορυφαία συμφωνικά σύνολα του κόσμου, στην 25η και τελευταία σεζόν της συνεργασίας τους
16°
