Η Μαριέττα Φαφούτη μας συστήνει τη συγκλονιστική της οικογένεια

Πέρασε κιόλας ένας μήνας.

Την πρώτη μέρα άρχισα τα μεγαλεπίβολα σχέδια. Θα κάνω γυμναστική, θα μαγειρεύω υγιεινά, θα γράφω τραγούδια, θα μάθω μια ξένη γλώσσα, μπορεί και ένα νέο μουσικό όργανο, θα διαβάσω βιβλιάρες. Ρεσιτάλ προσδοκιών το οποίο κόπηκε μαχαίρι λίγα εικοσιτετράωρα αργότερα όταν ξεκίνησα ένα σόου κλάματος συνοδευόμενο από ένα combo φόβου και τριπαρίσματος το οποίο διήρκησε περίπου 2 μέρες. Παρένθεση, αφορμή για το παραπάνω σόου ήταν η ατάκα «Μαριεττούλα και πού είσαι, φτιάξε κανένα ζελεδάκι να έχουμε αυτές τις μέρες». Και έκρηξη. 

Ένας μήνας μετά. Και τι έχουμε; 

Δεν έμαθα καινούργια γλώσσα. Ούτε κάποιο μουσικό όργανο. Δεν διάβασα ούτε μισό βιβλίο. Έχω γίνει δεξιοτέχνης στο σκρολάρισμα και στο Toy Blast (μακράν καλύτερο από το Candy Crash παιδιά). Τη μία εβδομάδα τρώω υγιεινά και την άλλη παίζει φεστιβάλ χοληστερίνης στην κουζίνα. Μια μέρα έφαγα 13 φέτες του τοστ με μερέντα. Δεκατρείς. Δέκα δηλαδή και άλλες τρεις. Και σταμάτησα στις 13 γιατί τελείωσε και το ψωμί και η μερέντα. Θα μπορούσα να φάω άλλες τόσες. 

Όσο για τη γυμναστική, τον πρώτο καιρό το έπαιζα Jane Fonda. Κάθε μέρα τρέξιμο, κοιλιακοί, σκουότ. Τώρα έχω να γυμναστώ 10 ημέρες. Από την άλλη τις πρώτες 2 εβδομάδες δε μπορούσα να γράψω ούτε μισή νότα. Εδώ και 2 εβδομάδες γράφω όμως. Μου δίνω ένα κατά φαντασίαν brief και δουλεύω. Κάτι είναι και αυτό. Άρχισα να ακούω πάλι και το αγαπημένο μου podcast “The brain hacking academy”, ενώ σήμερα ξεκίνησα το podcast του Tim Ferriss και ήταν καταπληκτικό. Ανανεώθηκε και η συνδρομή μου στο Audible. Λέω να κατεβάσω σε audio book το “The first 20 hours” του Josh Kaufman. Σου εξηγεί τον τρόπο για να αποκτήσεις οποιαδήποτε δεξιότητα σε 20 ώρες. (Οκ το έγραψα περισσότερο για να τσεκάρετε τη φάση των audio books. Λογικά θα το κατεβάσω και θα το ακούσω σε κανένα χρόνο. Στην καλύτερη περίπτωση.)

Τι θέλω να πω. Σημασία δεν έχει ποσά πράγματα δεν καταφέραμε αυτή την περίοδο. Σημασία έχει πόσα καταφέρνουμε. Και είναι οκ να νιώθουμε χάλια. Είναι οκ να λέμε ότι θα κάνουμε δεκαπέντα πράγματα και να πραγματοποιούμε μόνο το ένα. Είναι ανθρώπινο. Θα μου πείτε δεν είναι ανθρώπινο να τρως 13 φέτες με μερέντα. Το ακούω, το ακούω. 

Όσον αφορά στις οικογενειακές σχέσεις έχουν παίξει φοβερά σκηνικά. Ως κλασική αθάνατη ελληνική οικογένεια, μένουμε ο ένας πάνω από τον άλλον. Αυτό είναι καλό γιατί βγαίνουμε στα μπαλκόνια και μιλάμε. Η μάνα μας έφτιαξε και ειδική κατασκευή με καλάθι για να μας στέλνει ταπεράκια με γιουβαρλάκια μη μείνουμε νηστικές και πάθουμε τίποτα.

 video.mp4

Παρένθεση, είμαστε 33, 35 και 38. Επίσης τα σαββατοκύριακα κάνουμε βίντεο κολς οι 3 κόρες και οι γονεις και τρώμε μαζί το φαγητό της μαμάς. Φυσικά φροντίζουμε να κάνουμε εντυπωσιακούς ήχους απόλαυσης και αποθέωσης του φαγητού.

Έχουμε και το γκρουπ μας στο whatsapp με τη μάνα μας που το έχει ονομάσει Sweet Daughters. Σήμερα μας έστειλε φωτογραφία μια καρέκλα που της άλλαξε το ύφασμα. Το οποίο ύφασμα ήταν ένα φόρεμά μου που είχα να δω καιρό. Μετά κατέβηκα στην αυλή και είδα άλλο φόρεμά μου ως μαξιλαροθήκη καρέκλας. 

Σε γενικές γραμμές λοιπόν θα μπορούσα να πω ότι ο μήνας πέρασε τίμια. Με τα δράματά μας, τις αναβλητικότητες μας, τα ακραία σκηνικά αλλά και με γέλιο και πολλή πολλή αγάπη. 

Ένα μήνα μετά, ξυπνάω με χαμόγελο. Χωρίς ενοχές για όσα έκανα ή δεν έκανα και χωρίς υψηλές προσδοκίες. 

Και κάπως έτσι προχωράμε.

Υ.Γ.1 Ναι οκ είμαστε χάλια μαύρα. Δεν παίζει όμως να είσαι χάλια μαύρα και να δεις κάποιο από τα παρακάτω και να μη γελάσεις πραγματικά δυνατά:

Κώστας Κουτσολέλος - FB

Kostas Maniatis - Facebook

Λάμπρος Φισφής “Small Talk” - Youtube

evan_gian - Instagram 

koyrafelkythros - Instagram 

Υ.Γ.2 Δείτε το “The Morning Show”. Μιλάμε για σειράρα.