«American Valhalla»: Το ντοκιμαντέρ για τη συνεργασία του Iggy Pop με τον Josh Homme στο «Post Pop Depression» είναι ό,τι καλύτερο κυκλοφορεί αυτές τις μέρες στο YouTube
Άνοιξη με πανδημία, ιδανική εποχή για να παλαβώσει κανείς. Αν είναι να μείνουμε σπίτι, ας μαντρωθούμε παρέα με τους αρτίστες της πρώτης γραμμής, εκείνους που στη μυθολογία του ροκ εν ρολ θα φιγουράρουν εσαεί ανάμεσα στους τιτάνες. «American Valhalla»: Iggy Pop, Josh Homme, ο Matt Helders των Artic Monkeys στα τύμπανα, ο αείμνηστος Anthony Bourdain στις συνεντεύξεις, ένα ντοκιμαντέρ φτιαγμένο με τα υλικά του larger than life σινεμά, ένα ογδοντάλεπτο φιλμάκι γεμάτο σκληρά ακόρντα και πλάνα ομορφιάς που καίνε σαν λίβας τα σπαρτά της οικόσιτης ανίας. «American Valhalla», σε σκηνοθεσία του Andreas Neumann και υπό το μότο: «Δε ρισκάρεις τίποτα, δεν κερδίζεις τίποτα». Αμήν, λέγω υμίν, για κάτι τέτοια αξίζει η καραντίνα.
Για τον Josh Homme, φορέα στρατοσφαιρικής δόξας με τους Kyuss, Queens of the Stone Age, Eagles of Death Metal και τόσους άλλους, το άλμπουμ «Post Pop Depression» του 2016 ήταν η αφορμή για να συνεργαστεί με ένα από τα είδωλά του. Ή όπως το διατυπώνει ο ίδιος: «Ό,τι πιο κουλ είχα ποτέ μου την ευκαιρία να συμμετάσχω». Όσο για τον ίδιο τον Iggy, «δεν αισθανόμουν σπουδαία… κάποιοι με ήθελαν κλόουν… ήταν στιγμή να δοκιμαστώ μόνος, στη σκηνή και τη δισκογραφία. Χρειαζόμουν έναν καλό συνεργάτη. Ειπώθηκε ότι ο Josh Homme είναι προσβάσιμος και ίσως ενδιαφέρεται». Τα υπόλοιπα είναι η βιντεοσκοπημένη ιστορία του «American Valhalla».
72 ετών πια, πανκ ρόκερ από τα είκοσί του και «godfather of punk» έκτοτε, ο Iggy Pop θα μπορούσε να υιοθετήσει το ύφος παρακμιακού υπερήλικα που περνάει τον καιρό του στα σεπαρέ πολυτελών ξενοδοχείων αφηγούμενος ανέκδοτα μιας πολυτάραχης ζωής. Αφού διένυσε το μεγαλύτερο μέρος των seventies και των eighties στο κάτω ράφι του σταρ σίστεμ και στην εμπροσθογραμμή των ανοικονόμητων καταχρήσεων, απέδρασε, καβάλησε τη στιγμή χωρίς να την αφήσει στωικά να τον προσπεράσει, στο αειθαλές κορμί και στην όμοια με ξεροψημένου ιγκουάνα φυσιογνωμία του διακρίνονται καθαρά τα βαθιά χνάρια μιας ζωής που βιώνεται στο μάξιμουμ: ηδονισμός, αχαλίνωτη ενέργεια, μπρίο, φλόγα και μαεστρία. Τρέξε το βίντεο στο 2΄20΄΄ και θα χορτάσεις ανατριχίλες «Lust for Life». Ο Iggy είναι ένας μύθος με σάρκα και οστά, από τους τελευταίους που μας απομένουν.
Μέσα από συνεντεύξεις, ενθυμήσεις, ημερολογιακές καταχωρίσεις, πρόβες, συναυλιακά ντοκουμέντα, στιγμιότυπα από το ράντσο de la Luna στην έρημο Μοχάβε και μια τρικυμιώδη κορύφωση στη σκηνή του Royal Albert Hall, το «American Valhalla» είναι μια ρομαντική φιλοφρόνηση προς το αρυτίδωτο από τον χρόνο ροκ εν ρολ και τους γίγαντες της μυθολογίας του. Μένει να το δεις.
Το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών επέστρεψε για μια ακόμη χρονιά στον αγαπημένο αρχαιολογικό χώρο, όπου η Καμεράτα ερμήνευσε την όπερα «Ορφέας και Ευριδίκη» του Γκλουκ, υπό τη μουσική διεύθυνση του Γιώργου Πέτρου
17°
