Το τραγούδι «Μη μ' αγγίζεις» από τα Κίτρινα Ποδήλατα, κυκλοφόρησε σε μια πολύ ξεχωριστή διασκευή από την Άννα Μαρία Ντεληγιώργη, αφιερωμένη στη Διεθνή Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας Κατά των Γυναικών (25 Νοεμβρίου).
Περισσότερα από 15.000 περιστατικά βίας έχουν καταγραφεί στα Συμβουλευτικά Κέντρα της Γενικής Γραμματείας Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων από το 2012 μέχρι σήμερα. Η βία κατά των γυναικών είναι μια κοινωνική πραγματικότητα με την οποία ερχόμαστε καθημερινά αντιμέτωποι.
Η 25η Νοεμβρίου έχει καθιερωθεί ως Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας Κατά των Γυναικών και το μήνυμα που πρέπει να στέλνουμε πρέπει να είναι εκκωφαντικό. Κυρίως όμως πρέπει να θυμίζουμε στα θύματα ότι δεν είναι μόνα τους, θα υπάρχουν πάντα άνθρωποι να τους στηρίξουν, πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι επιβάλλεται να υψώσουν τη φωνή τους και να μιλήσουν, να καταδείξουν το δράστη και να απομακρυνθούν από το τοξικό περιβάλλον.
Αυτό το μήνυμα στέλνει και η διασκευή του τραγουδιού «Μη μ'αγγίζεις» από την Άννα Μαρία Ντεληγιώργη. Πρόκειται για ένα διαχρονικό τραγούδι με δυνατούς στίχους και μουσική από τα Κίτρινα Ποδήλατα, που έχει αφήσει ιστορία.
Η ίδια η Άννα Μαρία γράφει για το τραγούδι:
«Αξίζει απόψε να φύγω σε μέρες που δεν ζούσα...
Όλοι μας λίγο πολύ έχουμε αφήσει πίσω μας μέρες που δεν τις ζήσαμε.
Χρόνο και ζωή που σκορπίσαμε στον αέρα!
Χρωστάμε στον εαυτό μας όμως να πάρουμε πίσω, ό, τι άξιζε να έχουμε ζήσει.
Κάθε όνειρο μας!
Το τραγούδι αυτό, μιλάει για την προσωπική επανάσταση του καθενός ενάντια στις φοβίες και τον ίδιο του τον εαυτό!
Είναι αξιοθαύμαστο πως κάποιοι στίχοι, μια πρόταση, μια λέξη μπορεί να έχει πολλά διαφορετικά νοήματα και ερμηνείες.
Με μια άλλη μάτια, τη δική μου ματιά, οι στίχοι αυτοί είναι η κραυγή μιας γυναίκας που γίνεται θύμα βίας και κακοποίησης. Που συγχωρεί, που γκρεμίζει τείχη, υπομένοντας.
Είναι η φωνή μιας γυναίκας που επιμένει να βλέπει λευκό στο μαύρο, να δίνει ευκαιρίες και να δίνει την αγάπη της. Μια μέρα όμως αποφασίζει να πάρει τον εαυτό της πίσω. Τον σεβασμό και την αξιοπρέπεια της...
Μέσα από τη διασκευή αυτή θέλω να πω σε όλες εκείνες τις γυναίκες να δώσουν ένα τέλος στο μαρτύριο που βιώνουν. Να μιλήσουν χωρίς φόβο, να αντιμετωπίσουν τη κατάσταση και να μη σκύψουν ποτέ ξανά το κεφάλι σε ό, τι τις ντροπιάζει και τις εξευτελίζει. Να πουν δυνατά «μη μ’ αγγίζεις» σε όποιο άγγιγμα τις πονάει. Δυστυχώς αφορά αρκετές… Γυναίκες παραδομένες στον έρωτα τους άλλες με παιδιά στην αγκαλιά τους. Εύχομαι να έρθει σύντομα η μέρα που θα είναι όλα αυτά απλά στο παρελθόν».
Εγώ πάλι θα σας πω ότι αυτό το τραγούδι ακούγεται με κλειστά μάτια και ανοιχτό μυαλό. Δυνατά.
Τριάντα χρόνια μετά κι ένα τραγούδι σώθηκε από έναν πολτό χαρτοπετσετών, μιλά για τη νύχτα, την ποίηση, τις γυναίκες-ηρωίδες, την αργοπορημένη ενηλικίωση και την εποχή της AI
Από το πρώτο live με Beirut και PJ Harvey στην Πλατεία Νερού έως τη μετάβαση σε νέο, μεγαλύτερο χώρο από το 2027, το Release Athens γιορτάζει μια δεκαετία παρουσίας.
17°
