Ο βιολονίστας Ara Malikian έρχεται στο Θέατρο Παλλάς με την παγκόσμια περιοδεία του, «Royal Garage World Tour»
Το ταλέντο του Ara Malikian στη μουσική και στο βιολί έγινε αισθητό από νωρίς. Μόλις στα 12 του χρόνια έδωσε το πρώτο του κονσέρτο και λίγο αργότερα επιλέχτηκε για να σπουδάσει μουσική στη Γερμανία και μετέπειτα στο Λονδίνο.
Αυτά τα βήματα του γεννημένου στον Λίβανο 51χρονου ήταν βέβαια μόνο η αρχή της καριέρας του. Έκτοτε το τεράστιο ταλέντο του, σε συνδυασμό με το ακαταμάχητο ταπεραμέντο του και την μεταδοτική ενέργειά του, τον έχουν οδηγήσει στην ηχογράφηση περισσότερων από 40 albums και σε πολυάριθμα διεθνή βραβεία, όπως το ιταλικό Niccolo Paganini και το Βραβείο Καλλιτεχνικής Αφοσίωσης και Κατορθωμάτων του Υπουργείου Πολιτισμού της Γερμανίας. Παράλληλα, έχει βρεθεί στη σκηνή με σημαντικούς καλλιτέχνες της παγκόσμιας μουσικής σκηνής, ανάμεσά τους και ο Sting.
Τελευταίο του βήμα αποτελεί το νέο του άλμπουμ «Royal Garage», από το οποίο προέκυψε και η παγκόσμια περιοδεία του «Royal Garage World Tour». Με την τελευταία, ο Malikian ταξιδεύει μαζί με την εφταμελή μπάντα του σε περισσότερες από 50 χώρες για να μοιραστεί με όλο τον κόσμο την μουσική του κουλτούρα, την κουλτούρα που απέκτησε «από τα βάθη των γκαράζ όλου του κόσμου».
Ο βιολονίστας έχει ήδη βρεθεί σε κάποιες από τις μεγαλύτερες σκηνές του πλανήτη, με περισσότερες από 200 παραστάσεις του να έχουν γίνει sold-out. Το Royal Albert Hall στο Λονδίνο, το Carnegie Hall στη Νέα Υόρκη, το Tempodrom στο Βερολίνο, η Volkswagen Arena στην Κωνσταντινούπολη, το National Auditorium στο Μεξικό και το L’ Olympia στο Παρίσι είναι μόνο κάποιοι από τους χώρους, που γέμισαν με το γνωστό εκλεκτικό ρεπερτόριο του και τις χαρακτηριστικές ανατρεπτικές ενορχηστρώσεις του, που «τυλίγουν» ήχους πολλών διαφορετικών καταβολών, από τον Bowie και τους Led Zeppelin, μέχρι και τον Bach και το soundtrack του «Pulp Fiction», «Μισιρλού».
Τώρα ο ροκ σταρ του βιολιού θα βρεθεί για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Για δύο βραδιές, στις 27 και 28 Σεπτεμβρίου, θα ανέβει στη σκηνή του Θεάτρου Παλλάς, για να κάνει το ελληνικό κοινό να τον ερωτευτεί, με την ίδια δύναμη που τον έχει λατρέψει και ο υπόλοιπος πλανήτης.
Γιατί, όμως, από όλα τα στοιχεία που θα μπορούσε να επιλέξει, εκείνος βάζει στο επίκεντρο του άλμπουμ και της περιοδείας του το «γκαράζ»; Η απάντηση έρχεται από τον ίδιο: «Η σχέση μου με τα γκαράζ ξεκίνησε το 1976, όταν ξέσπασε ο πόλεμος στο Λίβανο. Εκείνη την εποχή, τα περισσότερα συγκροτήματα σε όλο τον κόσμο έκαναν πρόβες σε γκαράζ. Στα γκαράζ με τους ήχους τους, δημιούργησαν ένα εναλλακτικό στιλ που άλλαξε την ιστορία της μουσικής, και δεν ήθελα εγώ να μη συμμετέχω σε μια τέτοια εξέλιξη. Ήμουν 10 χρονών όταν ο πατέρας μου, μου έλεγε για να με παροτρύνει: «Πάμε γιε μου να κατέβουμε στο γκαράζ. Θα φτιάξουμε μια μπάντα, όπως αυτή των ...Rollings». Η μπάντα μου δεν είχε τόση φάση, όσο αυτή των Rolling Stones. Εγώ δεν συναναστρεφόμουν τον Keith Richards ή τον Mick Jagger και ΔΕΝ μιλούσαμε για ροκ και avant-garde μουσική... Εμένα με περίμενε ο θείος μου ο Nono, με μια μισοχαλασμένη τρομπέτα, ο γείτονάς μου με ένα μπουκάλι λικέρ από γλυκάνισο και η γιαγιά μου με ένα μαντολίνο. Μετά ήρθαν και τα άλλα γκαράζ… Τα γερμανικά, τα αγγλικά, του Παρισιού, τα ισπανικά… Φαίνεται πως είμαι προορισμένος γι’ αυτά. Μου συμβαίνουν συναρπαστικά πράγματα στα γκαράζ».
Ένα πορτρέτο του Διονύση Σαββόπουλου και μιας ολόκληρης εποχής σε σκηνοθεσία Αντρέα Λουκάκου και Αλέξη Κυριτσόπουλου, με αφηγητή τον Παύλο Τσίμα στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ
7°
