Πιτσιρικάς από τη Στουτγκάρδη που ανανεώνει για τα καλά την deep house με φρέσκο ήχο μέσα από πολλά διαφορετικά οχήματα: Motor City Drum Ensemble, αλλά και Inverse Cinematics μαζί με τον Joachim Tobias. Έξυπνη και κυρίως καθαρή ανάμειξη από beats με jazz και soul γνώση, όπως ακούγεται μέσα από τη σειρά Raw Cuts που ξεκίνησε το 2008. Στις 23/4, αν η λάβα το επιτρέψει, θα είναι με τους Λονδρέζους eccentrics Horse Meat Disco στο Bios (23.00/€ 10).
Tι νέα; Πολύ φρέσκο υλικό στη house μουσική, αλλά και σε techno και dubstep. Νομίζω πως το 2010 θα είναι πολύ δημιουργική χρονιά. Με τις δυνατότητες που προσφέρει το διαδίκτυο για να βρεις οτιδήποτε, πολλοί νέοι και ταλαντούχοι άνθρωποι με μια εκπληκτικά ορθή γνώση για όλα τα είδη της μουσικής ξεπετάγονται κάθε μέρα.
Πώς εμπνέει η πόλη και οι ήχοι της τη μουσική σου; Moυ αρέσουν πολύ οι μεγαλουπόλεις μαζί με όλες τις ανέσεις που παρέχουν, τις πολιτισμικές δυνατότητες, την αρχιτεκτονική, τους ανθρώπους. Μου αρέσει να ανακαλύπτω τις πόλεις περπατώντας στους δρόμους τους. Πάντα παίρνεις ιδέες από αυτό. Το Τόκιο είναι η τελευταία μου ανακάλυψη και δεν φαντάζεσαι πόσο διαφορετικά είναι τα πράγματα εκεί. Είναι τρελό.
Eπιρροές πέρα από τη μουσική; Η καθημερινότητα. Ο αγώνας για να βρεις τη θέση σου στον κόσμο, να βγάζεις αρκετά χρήματα για να ζεις, να βρίσκεις κίνητρο καθημερινά για να κάνεις αυτό που πρέπει να κάνεις, να βρεις την εσωτερική γαλήνη.
Πώς βλέπεις την ελληνική οικονομική κρίση; Θεωρώ πως από την κρίση πρέπει όλοι να μάθουμε πράγματα. Ο τρόπος με τον οποίο πολλοί από μας ζούσαμε, με δανεικά χρήματα, δεν μπορεί να «δουλέψει». Επίσης είναι άδικο για πολύ κόσμο να υποφέρει από τις πολιτικές των κυβερνήσεών μας – οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι. Με αρρωσταίνει το γεγονός ότι μια χούφτα εκλεγμένων ανθρώπων σπατάλησαν τα χρήματά μας σε γυαλιστερά σκουπίδια, ενώ άλλοι αγωνίζονται για να βρουν ακόμη και φαγητό.
Νέες συνεργασίες που πρέπει να μάθουμε; Aυτή τη στιγμή κάνω παραγωγή στον Rainer Trüby, περνάμε τέλεια. Μοιραζόμαστε την ίδια αγάπη για την jazz, τo κρασί και το καλό φαγητό.
Σικάγο ή Ντιτρόιτ; Δεν τίθεται τέτοιο θέμα. Η μία έχει επηρεαστεί από την άλλη και δεν θα υπήρχε chicago house χωρίς detroit techno και το αντίστροφο. Και μπορούμε να πάμε ακόμη πιο πίσω μιλώντας για soul, disco, Μotown κτλ.
Λονδίνο ή Γλασκώβη; Γλασκώβη. Αν και μου αρέσει το Λονδίνο, ποτέ δεν υπήρξα μεγάλος φαν.
Μέρκελ ή Θάτσερ; Η Μέρκελ είναι ένα άτομο χωρίς χαρακτήρα (από όσο έχουμε δει τουλάχιστον), οπότε δεν ξέρω. Δεν δ-ιακρίνω το παραμικρό συναίσθημα πάνω της. Για τη Θάτσερ δεν έχω χαραμίσει ούτε λεπτό από το χρόνο μου.
Τρία σημεία για να δει κάποιος στη Στουγκάρδη; Το τελευταίο αστικό πολιτιστικό καταφύγιο της πόλης “Waggons am nordbahnhof”. Τσέκαρε το Secondhand Records, ένα από τα καλύτερα δισκάδικα στον κόσμο, και δοκίμασε φαγητό από την περιοχή Swabia σε κάποιο από τα παραδοσιακά εστιατόρια.
Το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών επέστρεψε για μια ακόμη χρονιά στον αγαπημένο αρχαιολογικό χώρο, όπου η Καμεράτα ερμήνευσε την όπερα «Ορφέας και Ευριδίκη» του Γκλουκ, υπό τη μουσική διεύθυνση του Γιώργου Πέτρου
Από την «Άπονη ζωή» και την «Οδό Αριστοτέλους» μέχρι το σπίτι κάτω από την Ακρόπολη, μια συνέντευξη με τον Λευτέρη Παπαδόπουλο γίνεται προσωπική μαρτυρία, γέλιο, συγκίνηση και μικρό θαύμα
17°
