Eυχάριστη έκπληξη η άφιξη της Σουηδέζας τραγουδίστριας και μουσικού Molly Nilsson στο Death Disco
Κυριακή 10 Νοεμβρίου. Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών. Τελευταία παράσταση της γερμανο-βρετανικής ομάδας Gob Squad, σε ανάθεση του φλαμανδικού θεάτρου Campo. Βefore your very eyes. Μια ομάδα παιδιών καλείται να μεγαλώσει fast forward σε 80 λεπτά. Όσο και η διάρκεια της παράστασης. Βλέποντας τα παιδιά να αλλάζουν ρούχα για να υποδυθούν τον εαυτό τους στο πέρασμα του χρόνου, να καπνίζουν και να ποζάρουν κυνικά στη βιτρίνα που τους χωρίζει με το κοινό, λέγοντας πολύ σοβαρά πράγματα για το θάνατο και τη ζωή, αναγνώρισα τον εαυτό μου στις ατάκες των ηρώων και στη σάρωση του χρόνου. Σκέφτηκα ότι η πραγματική ζωή περνάει όσο γρήγορα πέρασε και στην παράσταση.
Τα παιδιά της παράστασης παίζουν κυριολεκτικά επί σκηνής αλλάζοντας ρούχα, μαλλιά, ρόλους, κοιτάζουν τον εαυτό τους στον καθρέφτη, συνομιλούν με τον πριν από 3 χρόνια εαυτό τους μέσω βίντεο. Ξεκινούν ανέμελα το μακροβιότερο διάλογο της ζωής τους, χωρίς να νιώθουν το βάρος του χρόνου, τις πικρές αλήθειες που προκύπτουν από τη συνομιλία τους με την αόρατη φωνή που τους δίνει σκηνικές οδηγίες ενηλικίωσης. Αληθινό μέχρι δακρύων.
Στα highlights της εβδομάδας είναι σίγουρα το κουαρτέτο Ρονίν του Ελβετού πιανίστα, συνθέτη και παραγωγού Nik Bärtsch (Στέγη, 16/11), συνδυάζοντας μίνιμαλ αισθητική με φανκ ρυθμολογία. Ηχητικές εμμονές με στοιχεία αβανγκάρντ και τζαζ. Ιδιότυπο zen-funk που εντάσσεται στα σύγχρονα ρεύματα της τζαζ με αφοπλιστικούς αυτοσχεδιασμούς. Κάτι «σαν να κάθεσαι ανάμεσα στον Kurosawa και τον James Brown».
Ronin
Eυχάριστη έκπληξη η άφιξη της Σουηδέζας τραγουδίστριας και μουσικού Molly Nilsson στο Death Disco (15/11) με leftfield, synth-pop και αναφορές στη δεκαετία του ’80. Πάθος, γλυκιά μελαγχολία και μια εξαιρετική διασκευή στο «Ηey Moon» του John Maus. Iδανικό support από τη δική μας Μelentini. Στο ίδιο ύφος μια μέρα μετά και η συναυλία των Automelodi, του Καναδού Xavier Paradis, από το ρόστερ της Wierd Records. Γαλλικά φωνητικά, κιθάρες, σύνθια και drum machines με μνήμες από minimal cold wave των eighties. Ξεκίνημα από τους Dead Buildings. Και για τις δύο συναυλίες έχουμε από πέντε προσκλήσεις να σας δώσουμε. Τσεκ.
Στο metamatic:taf πρώτη παρουσίαση του καλοδουλεμένου ντεμπούτο άλμπουμ των Playground Theory Speaking of Secrets με dream pop ήχο (18/11). Μόλις κυκλοφόρησε. Του κουτιού.
Βηταπείς Ώρα Μηδέν στο Anodos. Με πιστό hip-hop κοινό. Ορατότης μηδέν... (15/11)
Μετά από μεγάλο διάστημα στήνουμε το Σάββατο μια βραδιά NO! στο μπαρ πάνω από το Bios (free) με βινύλια. «I See NO! People» με γαλλικό coldwave, psych και πολλά edits. Προσεχώς στο Ρομάντσο έρχονται οι «Βραδιές Νύχτας». Μορ ίνφο σουν.
Ο Γιώργος Καπής μάς βάζει στην τροχιά του debut album «Mono», με το νέο single στο οποίο συμμετέχουν οι Turboflow3000 και το βιντεοκλίπ που τα σκάει ανάποδα
8°
