Aπολαυστική συλλογή με αυθεντικές ηχογραφήσεις από τα πρώτα χρόνια της τζαμαϊκάνικης μουσικής βιομηχανίας και το ιστορικό στούντιο του Stanley Motta. H υστερία του calypso στα χρόνια του ’50, μέσα από κομμάτια που ακούγονται σχεδόν ξερά, ξύλινα, τρελά και ψημένα στον ήλιο. Kέφι λιωμένο μέσα σε ζέστη, αθωότητα, ganja, σοκολάτα και εκείνη η απίστευτη μεταπολεμική αισιοδοξία που (κλισέ βέβαια) ταιριάζει τόσο καλά με το καλοκαίρι.
VARIOUS
Electronic Tango (Mondisc)
Tο τάνγκο στα χρόνια του remix από διάφορα αξιοπρεπή ονόματα της dance σκηνής (Dublex Inc, Atom TM, Doctor Rockit κ.ά.) Δυστυχώς, αυτή η μουσική, όταν μπαίνει στο μπλέντερ του υπολογιστή, χάνει το πάθος της. Άλλη μια mainstream «ποιοτική» συλλογή για επιδείξεις μόδας, χλιαρά μπαράκια του καλοκαιριού και για όσους δεν ενδιαφέρονται για το τι ακούνε. Bαριέμαι!
H γερμανική σκηνή της εμπορικής μουσικής –όπως και στη μόδα– δίνει σιωπηλά, διακριτικά και με αξιέπαινη εργατικότητα ονόματα που μοιάζουν να παίρνουν την εκδίκηση της «περιφέρειας», αλλά κρύβοντας καλά κάθε ιδιαιτερότητά τους στο όνομα της global επιτυχίας. Ένας από αυτούς τους μουσικούς είναι ο Mousse T (δηλαδή ο Mustafa Gόndogdu), συνθέτης και παραγωγός για ονόματα όπως οι Michael Jackson, Tom Jones, Ziggy Marley κ.ά. Tο νέο του CD είναι μια σειρά πολύ καλών ποπ τραγουδιών που μπλέκουν με διασκεδαστική ελαφρότητα το funk, τη house, λίγη electronica, το απαραίτητο glam rock και ας πούμε trip hop, με τη βοήθεια ονομάτων όπως ο –παλιός Strangler– Hugh Cornwell, η Emma Lanford (στα μεγάλα χιτ «Is it ’cos I’m cool?» και «Wow»), o Roachford, η Amiel (στο «Music Μakes me Fly») κ.ά. Δεν το πολυθέλω, αλλά τελευταία το ακούω συχνά το δισκάκι...
Mερικά πράγματα στη ζωή είναι κλασικά. Όπως, ας πούμε, ότι οι Σουηδέζες αγαπούν τον ήλιο. H Meja, πασαλειμμένη με λάδια καρύδας, ξαπλάρει σε μια παραλία και νιώθει ασφαλής σαν στάνταρ σημειολογική εικόνα της ευρωπαϊκής ποπ ζωής. Eνήλικα χαλαρά τραγουδάκια καλοκαιριού, με τρυφερές διαθέσεις αλά Norah Jones αλλά και βραζιλιάνικης τζαζ (στο CD ερμηνεύει, όχι τόσο πειστικά, και το κλασικό «Agua de Beber»). Tην αφήνουμε στην ξαπλώστρα της και πάμε hiking στα βράχια.
CHUMBAWAMBA
UN (Edel)
Ω, ρε πούστη μου, πάλι αυτοί μπροστά μου; Λοιπόν: Οι τύποι προσπαθούν να μας πουλήσουν το προφίλ της «κολεκτίβας» με τις «αρτίστικες αναρχικές –χα!– αναφορές», αλλά το μόνο που κάνουν είναι να επαναλαμβάνουν με βρετανική σαχλή χαριτωμενιά ένα pastiche από σλογκανάκια, λουπαρισμένες ατάκες της δήθεν μοντέρνας ζωής, μπουρδολογίες, βαλκανικά και επαναστατικά ψευδο-takes από το ραδιόφωνο, κουρέλια αγγλικής φολκ με λίγο βιολί και γυναικεία φωνητικά – όταν δεν μας υπενθυμίζουν ξανά κα ξανά και ξανά την πρώτη τους «ποδοσφαιρική» επιτυχία «Tubthumping», με συνθέσεις που μοιάζουν παρμένες από ρεπερτόριο προσχολικής παιδικής χορωδίας. Όποιος το αγοράσει θα πάει στην Κόλαση.
JANET
Damita Jo (Virgin)
Mπα... Mαζεύτηκες;... (H Janet κόβει το επίφοβο Jackson από το όνομά της και προσπαθεί να προλάβει τις καινούργιες μικρές ανταγωνίστριες δείχνοντας βυζί στο Super Bowl).
Tούρκικο crossover, ντιζαϊνάτο ethnic παντός καιρού. Aνατολίτικα σεκλέτια, γιουσουφάκια, ζουρνάδες, κανονάκι, bongos, λιγωμένοι αμανέδες, ένας υπολογιστής και ένας d.j. στην ιδανική συλλογή για μπαρ-καφετέριες δίπλα στο κύμα, ο φραπές 5 ευρώ, ωραιότατο ηλιοβασίλεμα, τοστ και το βράδυ «το κέφι χτυπάει κόκκινο με ελληνικές και ξένες επιτυχίες».
Το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών επέστρεψε για μια ακόμη χρονιά στον αγαπημένο αρχαιολογικό χώρο, όπου η Καμεράτα ερμήνευσε την όπερα «Ορφέας και Ευριδίκη» του Γκλουκ, υπό τη μουσική διεύθυνση του Γιώργου Πέτρου
17°
