Η συναρπαστική έκθεση υμνεί την πληθωρική, πολύπλευρη και δυναμική προσωπικότητα του Μετζικώφ, ο οποίος παράλληλα με την πορεία του στο θέατρο, βρήκε στη ζωγραφική μια έκφραση εξίσου άμεση και ποιητική. Οι φευγαλέες ψυχικές καταστάσεις και τα κυμαινόμενα συναισθήματα των ηρώων του στο θέατρο ή τη ζωγραφική, όπως και η πλαστικότητα των χώρων όπως τους σηματοδότησε με τη δημιουργία σκηνικών, έχουν έναν κοινό παρονομαστή, σκέφτομαι καθώς περιπλανιέμαι φωτογραφίζοντας κάποιες από τις ιδιαίτερες στιγμές-σκηνές της έκθεσης: την έννοια της μεταμόρφωσης, που ο Μετζικώφ υπηρέτησε μοναδικά.
«Η εικόνα του θεάτρου είναι πάρα πολύ σημαντικό πράγμα, ακόμη και στις μέρες μας, που λίγο έχει απλουστευτεί. Η εικόνα του θεάτρου προσδιορίζει κατά κάποιο τρόπο την ίδια την οντότητα του θεάτρου, γιατί το θέατρο είναι θέαμα, δεν είναι ακρόαμα», δήλωσε στη συνέντευξη Τύπου: «Η έκθεση στο Τελλόγλειο επιχειρεί να μεταφέρει κάτι από την εμπειρία μιας θεατρικής παράστασης, έχοντας τη δική της ατμόσφαιρα αλλά και έναν παιδαγωγικό χαρακτήρα, αφού το βάρος πρέπει να το δώσουμε στα παιδιά. Οι νέοι που θα δουν την έκθεση, μακάρι μετά να σκεφτούν και να φανταστούν, γιατί κατ’ εμέ αυτό είναι πραγματικά το μεγάλο ζητούμενο της εποχής μας».