Μάρω Κοντού: Από την «Ελενίτσα» στην «Ιταλίδα από την Κυψέλη» - Οι ταινίες που αγαπήσαμε

Την αγαπήσαμε ως «Ελενίτσα» στο «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα», τη λατρέψαμε ως Μπιάνκα στο «Μια Ιταλίδα από την Κυψέλη». Η Μάρω Κοντού, που έφυγε σήμερα (15.7) από τη ζωή σε ηλικία 92 ετών, μας χάρισε ένα σπουδαίο κινητατογραφικό και τηλεοπτικό αποτύπωμα που θα περάσει στις επόμενες γενιές. 

Η πρώτη επαγγελματική της ενασχόληση άρχισε το 1954 στον χορό Αρχαίας Τραγωδίας του Εθνικού Θεάτρου, όπου παρέμεινε μέχρι το 1958. Έλαβε την άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος της ηθοποιού, ως εξαιρετικό ταλέντο, από Ανώτατη Κρατική Επιτροπή του υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων. Το 1959 η Μάρω Κοντού πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο, δίπλα στον Δημήτρη Χορν, με το έργο Ρομανσέρο του Ζακ Ντεβάλ.

Στην τηλεόραση είχε εμφανιστεί στις σειρές Χαρούμενη Κυριακή (1972 ΕΙΡΤ), Λούνα Παρκ (1974-1981 ΕΙΡΤ), Ένοχοι (1977 ΕΡΤ), Τρεις στο γύρο (1978 ΥΕΝΕΔ), Η μεγάλη παρέλαση (1979-1980 ΕΡΤ), Έγκλημα στο Ψυχικό (1981 ΥΕΝΕΔ), Το πάθος (1984 ΕΤ2), Βραδιά επιθεώρησης (1984 ΕΡΤ), Επιθεώρηση (1989-1990 ΕΤ1), Άγγελος κατά λάθος (1990 ANT1), Μια απίθανη γιαγιά (1991-1992 ΕΤ2), Οικογένεια Καζίνο (1991-1992 ANT1), Και οι τέσσερις ήταν υπέροχες (1992-1994 Mega) Αραχτοί και λάϊτ (1994-1995 ΑΝΤ1) Η Γη της Ελιάς (2021-2026 Mega).

Στον κινηματογράφο έκανε το ντεμπούτο της στην ταινία «Χαρούμενο Ξεκίνημα» παίζοντας έναν πολύ μικρό ρόλο. Έξι χρόνια μετά γίνεται γνωστότερη στο κοινό μέσα από την ταινία «Έγκλημα στο Κολωνάκι», το «Τρεις κούκλες κι εγώ» και φυσικά τα υπέροχα «Κίτρινα Γάντια». 

Λίγα χρόνια αργότερα, το 1961 ακολουθεί το «Αλίμονο στους νέους» όπου υποδύεται τη Ρίτα και μας χαρίζει μαζί με τον Δημήτρη Χορν μία από τις πιο ρομαντικές στιγμές του ελληνικού κινηματογράφου, τραγουδώντας και χορεύντας το «Πες μου μια λέξη». 

Στην ταινία «Ο φίλος μου ο Λευτεράκης» υποδύεται στο πλευρό του Ντίνου Ηλιόπουλου την απατημένη Φωφή. Ακολουθεί το 1964 «Η σωφερίνα». 

Από το 1965 και έπειτα την ακολουθεί η θρυλική «Ελενίτσα» ή «κυρία Κοκοβίκου» που περνά έναν μικρό εφιάλτη ούσα «αστεφάνωτη» στο σπίτι του Αντωνάκη στην Πλάκα στο «Η γυνή να φοβήται τον άνδρα». Θρυλικοί οι ρόλοι της και στο «Αχ! Και να' μουν άντρας» του 1966, αλλά και τον Αχόρταγο δίπλα στον Γιάννη Γκιωνάκη. 

Το 1968 έρχεται ακόμη μία αγαπημένη ταινία, το «Μία Ιταλίδα από την Κυψέλη».

Τα αμέσως επόμενα χρόνια ξεκινά η συνεργασία της σε πολλές ταινίες με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, ένα ζευγάρι που αγαπήθηκε πολύ και όμως - όπως έλεγε - δεν υπήρξαν ποτέ ζευγάρι στη ζωή, παρά τη χημεία που όλοι διακρίναμε στις ταινίες. Καπετάν φάντης μπαστούνι, Ο μπλοφατζής, Ο τζαναμπέτης, Κρίμα το μπόι σου, Ο φαφλατάς, Ο Λαμπρούκος μπαλαντέρ είναι μερικές από τις ταινίες όπου είδαμε το δίδυμο Κοντού - Κωνσταντάρα.