More in Culture

Το Beyond Borders Festival ταξιδεύει από το Καστελλόριζο στην Αθήνα

Τα βραβευμένα ντοκιμαντέρ του θα προβληθούν στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος

Ηλιάνα Κωνσταντακάτου
7’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Το Beyond Borders Festival Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Καστελλορίζου: Προβάλλονται στην Ταινιοθήκη τα βραβευμένα ντοκιμαντέρ του

Για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά, το Beyond Borders Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Καστελλορίζου φέρνει στο κοινό διακεκριμένα ντοκιμαντέρ, μαζί με masterclasses από καταξιωμένους επαγγελματίες του εξωτερικού, σε ένα συναρπαστικό τριήμερο στην Αθήνα. 

Beyond Borders Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Καστελλορίζου στην Αθήνα: όλος ο προγραμματισμός

Από την Παρασκευή 27 έως και την Κυριακή 29 Μαρτίου, το Beyond Borders Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Καστελλορίζου έρχεται στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος με μια σειρά από δυνατές ταινίες που φωτίζουν με διεισδυτικό τρόπο πτυχές της ιστορίας και της σύγχρονης κοινωνίας από όλο τον κόσμο. Η είσοδος σε όλες τις προβολές είναι ελεύθερη και τηρείται σειρά προτεραιότητας.

Παράλληλα, στο πλαίσιο του τριημέρου θα πραγματοποιηθεί μια προκαταρκτική συνάντηση για το νέο Φόρουμ Ανάπτυξης Συμπαραγωγών, που εγκαινιάζει φέτος το BeyondBorders υπό την καθοδήγηση του διακεκριμένου Rudy Buttignol. Επίσης, θα διοργανωθεί masterclass αφιερωμένο στην τέχνη του pitching από τη Dr. Claudia Schreiner, Head Moderator του Beyond Borders Pitching Lab και πρώην επικεφαλής της Masterschool στο Documentary Campus, με έδρα το Βερολίνο και το Μόναχο, διαθέτοντας μακρά εμπειρία στον κινηματογραφικό χώρο.

«Letters from Wolf Street», του Arjun Talwar (Αργυρό Στεφάνι της Μεγίστης)

Όπως επισημαίνει η καλλιτεχνική διευθύντρια του φεστιβάλ, Ειρήνη Σαρίογλου: «Το Beyond Borders ξεπερνά τα όρια ενός φεστιβάλ που πραγματοποιείται σε ένα νησί. Αποτελεί μια δυναμική πλατφόρμα ανταλλαγής ιδεών και δημιουργίας, που προάγει την ελεύθερη έκφραση και τη συνεργασία, χωρίς περιορισμούς χώρου και χρόνου. Στόχος μας είναι να δημιουργούμε τις κατάλληλες συνθήκες για την ανάδειξη έργων τόσο καταξιωμένων όσο και νέων δημιουργών από την Ελλάδα και το εξωτερικό, έργων που συχνά δεν βρίσκουν αλλού χώρο έκφρασης. Παράλληλα, επιδιώκουμε την ενίσχυση της ανάπτυξης νέων ιδεών και συνεργασιών, τη δικτύωση των επαγγελματιών και την άμεση επικοινωνία με το κοινό. Με αυτό το όραμα, εργαζόμαστε συστηματικά ώστε το φεστιβάλ να εξελίσσεται διαρκώς, ξεπερνώντας συνεχώς τα όριά του και διευρύνοντας την απήχησή του».

Tο πρόγραμμα του τριημέρου στην Ταινιοθήκη:

Παρασκευή 27 Μαρτίου

  • Έναρξη δράσης / καλωσόρισμα, 19:30-19:45
  • Λο του Θανάση Βασιλείου (Χρυσό Στεφάνι της Μεγίστης Grand Prix& Βραβείο Οδυσσέας), 19:45 – 20:55
  • QnA με τον συν-σεναριογράφο της ταινίας, συγγραφέα Χρήστο Χρυσόπουλο, 15’
  • The Longer you bleed του Ewan Waddell (Βραβείο FIPRESCI), ΕλληνικήΠρεμιέρα, 21:10 – 22:15
  • My land is burned του Abdulrahman Alshowaiki (ΧάλκινοςΦοίνικαςμicro), Ελληνική Πρεμιέρα, 22:15 – 22:45

Σάββατο 28 Μαρτίου

  • Σμιλεμένες Ψυχές του Σταύρου Ψυλλάκη (Βραβείο ΕΚΚΟΜΕΔ Καλύτερου Ελληνικού Ντοκιμαντέρ), 19:30 – 21:00
  • QnA με τον σκηνοθέτη Σταύρο Ψυλλάκη, 15’
  • Letters fromWolf Street του Arjun Talwar (Αργυρό Στεφάνι της Μεγίστης), Ελληνική Πρεμιέρα, 21:15 – 22:55
  • Simply Divineτ ων Mélody Boulissière & Bogdan Stamatin (ΑργυρόςΦοίνικαςμicro), 23:00 – 23:15

Κυριακή 29 Μαρτίου

  • The Lost Season του Mehdi Ghanavati (ΑργυρόΣτεφάνιτηςΜεγίστης), ΔιεθνήςΠρεμιέρα, 19:30 – 20:35
  • Clear Sky του Marcin Kundera (ΧρυσόςΦοίνικαςμicro), ΕλληνικήΠρεμιέρα, 20:35 - 20:55
  • Κλείσιμο δράσης, 21:00
Λο του Θανάση Βασιλείου (Χρυσό Στεφάνι της Μεγίστης GrandPrix& Βραβείο Οδυσσέας)

Λίγα λόγια για τις ταινίες (με σειρά προβολής):

-Λο, Θανάσης Βασιλείου, Ελλάδα, 2025, 70’
Έναν χρόνο μετά τον θάνατο της μητέρας του, ο σκηνοθέτης επιστρέφει στο άδειο διαμέρισμα της παιδικής του ηλικίας στην Αθήνα για να διαχειριστεί μια προβληματική κληρονομιά. Από τις γυμνές πλέον επιφάνειες του σπιτιού, αναδύονται θραύσματα αναμνήσεων της οικογένειάς του και η προσωπική ιστορία του μπλέκεται με το συλλογικό τραύμα της Χούντας.
Ο Θανάσης Βασιλείου γεννήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1975 στην Αθήνα. Είναι Έλληνας σκηνοθέτης και σεναριογράφος που ζει στο Πουατιέ της Γαλλίας. Από το 2022 εργάζεται στο αυτοβιογραφικό του ντοκιμαντέρ, Λω. Οι μικρού μήκους ταινίες του Ίχνη (2017) και Η τελευταία μας εβδομάδα (2016) έχουν παρουσιαστεί σε πολλά διεθνή φεστιβάλ κινηματογράφου, κερδίζοντας ειδικά βραβεία και υποψηφιότητες. Είναι επίσης Αναπληρωτής Καθηγητής Κινηματογραφικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Πουατιέ, όπου διδάσκει θεωρία και πράξη κινηματογράφου.

-The longer you bleed, Ewan Waddell, Ουκρανία, 2025, ΕλληνικήΠρεμιέρα, 65’
Αυτό το προσωπικό ντοκιμαντέρ ακολουθεί εκτοπισμένους Ουκρανούς στο Βερολίνο, καθώς προσπαθούν να διαχειριστούν την τραυματική παραδοξότητα του να βλέπουν την πατρίδα τους να καίγεται, σε πραγματικό χρόνο, μέσα από pixels στο Instagram. Καθώς οι χαρακτήρες απομακρύνονται συναισθηματικά από τις φρίκες του πολέμου, το χιούμορ του παραλόγου αναδύεται ως μηχανισμός επιβίωσης — ένας φακός τον οποίο υιοθετεί το φιλμ για να ασκήσει κριτική στην μεταβιομηχανική κοινωνία ως τόπο επεξεργασίας του τραύματος.
Ο EwanWaddell είναι Βρετανός δημιουργός που δραστηριοποιείται στο χώρο της μυθοπλασίας, του ντοκιμαντέρ και του πειραματικού κινηματογράφου. Η προσέγγισή του μέσω πολλαπλών μέσων εξερευνά θεματικές όπως η μοντερνικότητα και η ρήξη. Έργα του έχουν παρουσιαστεί σε φεστιβάλ, όπως τα HotDocs και LongBeachUnderground, ενώ περιλαμβάνουν το βραβευμένο FragmentedYouth και συνεργασίες με το Ίδρυμα Τεχνών και Πολιτισμού της Σεούλ. Αυτήν την περίοδο ετοιμάζει ένα μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ για την ψυχεδελική θεραπεία στην εμπόλεμη Ουκρανία. Είναι απόφοιτος του Πανεπιστημίου του Λιντς και του CatalystInstitute στο Βερολίνο.

-My Land is Burned, Abdulrahman Alshowaiki, Βέλγιο, 2024, ΕλληνικήΠρεμιέρα, 30’
Στην Αρσάλ του Λιβάνου, η ταινία αποκαλύπτει τις πολυδιάστατες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα παιδιά των Σύρων προσφύγων και οι οικογένειές τους. Πέρα από τις δυσκολίες, οι σιωπηλές πράξεις ελπίδας από μια συμπονετική δασκάλα αντηχούν την τολμηρή επιθυμία για μια φωτεινότερη, πιο ευτυχισμένη γενιά.
Ο AbdulrahmanAlshowaiki γεννήθηκε στη Δαμασκό της Συρίας, την οποία αναγκάστηκε να εγκαταλείψει στα 19 του λόγω των κινδύνων που αντιμετώπιζε μετά τη συμμετοχή του σε φοιτητική διαμαρτυρία ενάντια στο καθεστώς Άσαντ. Ταξίδεψε για τρία χρόνια στον Λίβανο, την Αίγυπτο, την Τουρκία, τη Σενεγάλη και τη Γκάμπια, βρίσκοντας τελικά καταφύγιο στο Βέλγιο, όπου σπούδασε διοίκηση επιχειρήσεων στον κινηματογράφο στη LUCA School of Arts. Το 2023, η πτυχιακή του ταινία Mona απέσπασε διεθνή αναγνώριση, τιμητική διάκριση από το VAF και προσκλήσεις σε σημαντικά φεστιβάλ, με διεθνή πρεμιέρα στο FEST NewDirectorsNewFilms στην Πορτογαλία. Η πτυχιακή του εργασία “TriptoHeaven” που εστιάζει στην ιστορία των γονιών του από τον γάμο τους μέχρι τη φυγή τους στο Βέλγιο, άνοιξε τον δρόμο για την πρώτη του επαγγελματική δουλειά στο ντοκιμαντέρ.

-Σμιλεμένες ψυχές,Σταύρος Ψυλλάκης, Ελλάδα, 2025, 90’
Ο JulienGrivel (1943), Ελβετός οδοντίατρος, για 26 χρόνια (1972-1998) ερχόταν στην Αθήνα δύο φορές το χρόνο και φρόντιζε, δωρεάν, τα δόντια των χανσενικών (λεπρών) στο Νοσοκομείο Λοιμωδών Νόσων «Η Αγία Βαρβάρα». Στο βιβλίο του ΕΛΛΑΔΑ η δική μου Ιθάκη γράφει: «Υιοθετώντας τη γλώσσα των Ελλήνων, υιοθέτησα ασυνείδητα και τη σκέψη τους… Ένα εσωτερικό ταξίδι που με βοήθησε να βλέπω τον κόσμο και τη ζωή διαφορετικά». Η φιλία του με τον πρώην χανσενικό Μανόλη Φουντουλάκη ήταν καταλυτική. «Ξέρεις φίλε, με αυτές τις δοκιμασίες βγαίνει όμορφα σμιλεμένη η ψυχή του ανθρώπου» του έλεγε.
Ο Σταύρος Ψυλλάκης, γεννημένος στα Χανιά το 1954, είναι σκηνοθέτης και παραγωγός ντοκιμαντέρ με επίκεντρο την ανθρώπινη ύπαρξη. Σπούδασε Μηχανολόγος Μηχανικός (ΕΜΠ), σκηνοθεσία στην Αθήνα και ανθρωπολογικό ντοκιμαντέρ στο Παρίσι (Ateliers VARAN). Έχει τιμηθεί με σημαντικά βραβεία όπως το 1ο Βραβείο της ΕΑΚ, τον Χρυσό Αλέξανδρο (2023) και το FIPRESCI (2025). Ιδρυτικό μέλος της ΕΑΚ και της ΕΕΝ, έχει σκηνοθετήσει πάνω από 40 ντοκιμαντέρ, με κορυφαία έργα όπως Άλλος Δρόμος Δεν Υπήρχε, ΜΕΤΑΞΑ και Σμιλεμένες Ψυχές.

-Letters from Wolf Street, Arjun Talwar, Πολωνία, 2023, ΕλληνικήΠρεμιέρα, 97’
Πρόκειται για ένα ευφυές, προσωπικό πορτρέτο της Πολωνίας, μέσα από τα μάτια του μετανάστη σκηνοθέτη που εξερευνά τη ζωή σε έναν δρόμο στο κέντρο της Βαρσοβίας. Καθώς κινηματογραφεί τους γείτονές του σε μια προσπάθεια να συνδεθεί μαζί τους, αποκαλύπτει ένα δίκτυο χαρακτήρων που ζουν ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, την πατρίδα και τη χώρα υποδοχής. Με τη βοήθεια του φίλου του, Μο, ο Arjun διερευνά θέματα αποξένωσης, του ανήκειν και της ταυτότητας—προσφέροντας μια λεπτοδουλεμένη αποτύπωση της σύγχρονης Ευρώπης και αμφισβητώντας καθιερωμένα στερεότυπα για την Πολωνία.
Ο ArjunTalwar μεγάλωσε στο Νέο Δελχί και σπούδασε Μαθηματικά προτού γίνει δεκτός στο Τμήμα Κινηματογραφίας της Εθνικής Κινηματογραφικής Σχολής της Πολωνίας στο Λοτζ. Οι μικρού μήκους ταινίες του έχουν προβληθεί σε διεθνή φεστιβάλ. Η πιο πρόσφατη ταινία του, LettersfromWolfStreet, έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο Berlinale, στο τμήμα Panorama.

- Simply Divine, Mélody Boulissière& Bogdan Stamatin, Γαλλία, 2024, 14’
Ρουμανία, 1939. Ένας στρατιώτης ακολουθεί μια νεαρή γυναίκα. Η ιστορία αγάπης τους αρχίζει. Ο στρατιώτης καλείται στο μέτωπο και ο έρωτάς τους χάνεται μέσα στον πόλεμο. Το 2014, κατά τη διάρκεια μιας μακράς συνέντευξης, η Noucha, 91 ετών πια, αποκαλύπτει για τελευταία φορά τα μυστικά μιας ξεχασμένης εποχής. Τι απομένει από μια ιστορία αγάπης, τρία τέταρτα του αιώνα και έναν παγκόσμιο πόλεμο αργότερα;
Η MélodyBoulissière αποφοίτησε από την ENSAD (Παρίσι) και τη σχολή LaPoudrière (Βαλάνς, Γαλλία). Η πτυχιακή της ταινία Ailleurs (Κάπου αλλού) επιλέχθηκε για το πρόγραμμα Cinefondation του Φεστιβάλ Καννών το 2016. Είναι συν-σεναριογράφος και συν-σκηνοθέτρια της παιδικής σειράς Patouille, με θέμα την ανακάλυψη των φυτών, σε παραγωγή της MiyuProduction και της FranceTélévisions. Το SimplyDivine είναι η δεύτερη ταινία μικρού μήκους της.
Ο BogdanStamatin είναι Ρουμάνος καλλιτέχνης που ζει και εργάζεται ανάμεσα στη Γαλλία και τη Ρουμανία. Χρησιμοποιεί τον κινηματογράφο για να εξερευνήσει θέματα που σχετίζονται με τη ροή του χρόνου και τις επιπτώσεις του στους ανθρώπους. Από το 2015 έως το 2021, ίδρυσε και διηύθυνε το CâmpulungFilmFest στην ιδιαίτερη πατρίδα του, CâmpulungMoldovenesc. Μέχρι το 2024 υπήρξε διευθυντής του Μουσείου Ξυλογλυπτικής της ίδιας πόλης.

-The lost season, Mehdi Ghanavati, Ιράν, 2024, ΕλληνικήΠρεμιέρα, 63’
Η εποχική σκόνη καλύπτει το χωριό όπου ζει η Κοσάρ. Η λίμνη Χαμούν έχει ξεραθεί και η περιοχή Σιστάν γίνεται όλο και πιο άνυδρη κάθε χρόνο — μοιάζει σαν η ζωή να εξαφανίζεται σταδιακά. Η Κοσάρ είναι μια έφηβη μαθήτρια λυκείου σε ένα μικρό χωριό στην επαρχία Σιστάν και Μπαλουχιστάν, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν. Όπως πολλά κορίτσια της ηλικίας της στην περιοχή, αναμένεται να παντρευτεί νωρίς, σύμφωνα με τις παραδόσεις. Όμως η Κοσάρ ονειρεύεται να φοιτήσει στο πανεπιστήμιο. Μέσα στη λειψυδρία και την αδιάκοπη αιθαλομίχλη από λεπτή σκόνη στο νοτιοανατολικό Ιράν, τα όνειρά της φαίνεται να απομακρύνονται όλο και πιο πολύ.
Ο Mehdi Ghanavati, γεννημένος το 1981 στο Χεντίτζαν του Ιράν, είναι ντοκιμαντερίστας και μοντέρ με αναγνωρισμένο έργο. Ξεκίνησε την καριέρα του με την ταινία Jajim (2005) και απέκτησε εθνική φήμη με το ντοκιμαντέρ Hamja (2017), το οποίο κέρδισε έξι σημαντικά βραβεία και προβλήθηκε σε διεθνή φεστιβάλ. Η ποικιλόμορφη φιλμογραφία του περιλαμβάνει επίσης τις ταινίες Majnoon-e-Hamishegi, Javaz, Mohsenkhan και The LostSeason (2024). Εκτός από τη σκηνοθεσία, έχει επιμεληθεί το μοντάζ πολλών ντοκιμαντέρ για την κρατική τηλεόραση του Ιράν και το AlJazeeraDocumentaryChannel.

-ClearSky, MarcinKundera, Πολωνία, 2024, Ελληνική Πρεμιέρα, 21’
Ο Wowa και ο Roma περιπλανώνται στους δρόμους του Κραματόρσκ, στην Ουκρανία, απολαμβάνοντας τις τελευταίες μέρες του καλοκαιριού. Η παιδική τους ηλικία φτάνει στο τέλος — δεν υπήρξε ποτέ ανέμελη. Στο φόντο: ο συνεχής βόμβος της πρώτης γραμμής, σειρήνες αεροπορικής επιδρομής και βλέμματα που διαρκώς στρέφονται προς τον ουρανό. Ο πόλεμος, παρατεταμένος και εξαντλητικός, έχει χάσει το δραματικό του φορτίο και το ενδιαφέρον του κοινού, αλλά εξακολουθεί να ρίχνει τη σκιά του σε όσους ζουν κοντά. Κι όμως, ο Wowa και ο Roma προσπαθούν να ζήσουν την παιδική τους ηλικία σε έναν κόσμο που τους προσφέρει ελάχιστη παρηγοριά.
Ο Marcin Kundera είναι Πολωνός διευθυντής φωτογραφίας, φωτογράφος, σκηνοθέτης ντοκιμαντέρ και θεατρικός δημιουργός. Από το 2010 είναι ενεργό μέλος της κινηματογραφικής ομάδας BydgoszczNewsreel. Αποφοίτησε από τη Σχολή Καλών Τεχνών Leon Wyczółkowski και κατέχει μεταπτυχιακό δίπλωμα στη Δ/νση Φωτογραφίας από τη Σχολή Κινηματογράφου KrzysztofKieślowski. Παράλληλα, είναι διοργανωτής ανθρωπιστικών δράσεων και ακτιβιστής.

INFO
Ταινιοθήκη της Ελλάδος, 27-29 Μαρτίου 2026