Κινηματογραφος

Clayface: Υπερήρωες στα λημέρια του τρόμου

Μια ενδιαφέρουσα ιστορία γύρω από το τίμημα της επιτυχίας αλλά και μια αιματοβαμμένη ιστορία εκδίκησης

Κωνσταντίνος Καϊμάκης
ΤΕΥΧΟΣ 1015
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Κριτική για την ταινία «Clayface» σε σκηνοθεσία Τζέιμς Γουότκινς. Πρωταγωνιστούν: Τομ Ρις Χάρις, Ναόμι Άκι, Έντι Μάρσαν, Μαξ Μινγκέλα, Ντέιβιντ Ντέντσικ, Ρούμπι Σίαρ, Γουίλ Κόμπαν, Τζόσουα Τζέιμς

Ένας ανερχόμενος ηθοποιός του Χόλιγουντ βλέπει τη ζωή και την καριέρα του να διαλύονται ύστερα από τη βίαιη επίθεση ενός γκάνγκστερ που τον αφήνει παραμορφωμένο. Επιχειρώντας να ξαναπάρει πίσω τη ζωή του, θα δοκιμάσει μια πειραματική –αν και παράνομη– ιατρική θεραπεία με νανοσωματίδια που επεμβαίνουν στο DNA των κυτταρικών ιστών. Τα αποτελέσματα θα είναι σχεδόν ολέθρια.

Η πρώτη απόπειρα να συνδεθεί ένας χαρακτήρας από το υπερηρωικό σύμπαν της DC με τον χώρο του μεταφυσικού θρίλερ έχει αρκετές αρετές. Μια ενδιαφέρουσα ιστορία γύρω από το τίμημα της επιτυχίας αλλά και μια αιματοβαμμένη ιστορία εκδίκησης συνθέτουν το δίπολο στο οποίο βασίζεται ο σκηνοθέτης Τζέιμς Γουότκινς για να αφηγηθεί την περιπέτεια του Clayface, χαρακτήρα που ανήκει στη μυθολογία του Batman. Ο σκηνοθέτης του προ διετίας ιδιόμορφου θρίλερ «Κραυγή σιωπής» με τον Τζέιμς Μακαβόι, υπογράφει ένα αυστηρά ακατάλληλο θέαμα –οι εικόνες της ωμής βίας, ειδικά στην εισαγωγή του φιλμ, θα σας αναγκάσουν να στρέψετε το βλέμμα αλλού– αλλά και ένα αφηγηματικά άρτιο φιλμ που χρησιμοποιεί με άνεση τους κώδικες της υπερηρωικής περιπέτειας, δένοντάς τους επιδέξια με τους κανόνες του body horror, διατυπώνοντας ταυτόχρονα και μια πλάγια πολιτική δήλωση για το American dream, την αναζήτηση ταυτότητας (το ταπεινό παρελθόν του ήρωα στο επίκεντρο) και τα φαινόμενα ασυδοσίας και διαπλοκής στην εχθρική Γκόθαμ Σίτι.