Πώς ο Γκλεν Πάουελ έγινε ο επόμενος μεγάλος σταρ – και μετά πάτησε φρένο
Για αρκετά χρόνια, το Χόλιγουντ παρουσίαζε τον Γκλεν Πάουελως τον επόμενο μεγάλο πρωταγωνιστή του αμερικανικού κινηματογράφου. Είχε την εμφάνιση, το χιούμορ, τη γοητεία και εκείνο το είδος αυτοπεποίθησης που μπορούσε να τον μεταφέρει από τις ρομαντικές κομεντί στις περιπέτειες μεγάλου προϋπολογισμού.
Η πορεία του, ωστόσο, αποδείχθηκε λιγότερο γραμμική. Ο Πάουελ συμμετείχε σε εμπορικές επιτυχίες, κέρδισε θετικές κριτικές και βρέθηκε για μεγάλα διαστήματα στο επίκεντρο της δημοσιότητας, χωρίς να αποδείξει οριστικά ότι το όνομά του αρκεί για να οδηγήσει μια ταινία στην επιτυχία.
Η πρώτη μεγάλη εντύπωση
Ένας από τους πρώτους ρόλους που έκαναν κοινό και κριτικούς να προσέξουν τον Πάουελ ήταν εκείνος του Φίνεγκαν στην ταινία «Everybody Wants Some!!» του Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ, το 2016. Η ταινία δεν σημείωσε εμπορική επιτυχία, αλλά ο ηθοποιός ξεχώρισε ως ο αυτάρεσκος και αρχικά αντιπαθητικός παίκτης μιας πανεπιστημιακής ομάδας μπέιζμπολ, ο οποίος σταδιακά κέρδιζε τη συμπάθεια του θεατή.
Η εμφάνισή του θύμισε σε αρκετούς τον Μάθιου ΜακΚόναχι στο «Dazed and Confused», επίσης του Λινκλέιτερ. Ο Πάουελ φαινόταν να διαθέτει ένα παρόμοιο μείγμα χαλαρής αυτοπεποίθησης, κωμικού ενστίκτου και κινηματογραφικής γοητείας.
Το «Set It Up» και η αναγέννηση της ρομαντικής κομεντί
Το 2018 απέκτησε την πρώτη ουσιαστική ευκαιρία του ως πρωταγωνιστής στη ρομαντική κομεντί του Netflix «Set It Up», δίπλα στη Ζόι Ντόιτς. Η χημεία των δύο ηθοποιών και το ανάλαφρο ύφος της ταινίας συνέβαλαν στην επιτυχία της, σε μια περίοδο κατά την οποία η πλατφόρμα επιχειρούσε να επαναφέρει το ενδιαφέρον για τις παραδοσιακές ρομαντικές κομεντί.
Η κυκλοφορία του «Top Gun: Maverick» το 2022 εκτόξευσε την αναγνωρισιμότητά του. Ως Χάνγκμαν, ο Πάουελ υποδύθηκε έναν προκλητικό και υπερβολικά σίγουρο για τον εαυτό του πιλότο. Ο Τομ Κρουζ τον είχε συμβουλεύσει να ενισχύσει την αλαζονική πλευρά του χαρακτήρα και η επιλογή αυτή τον βοήθησε να κλέψει αρκετές σκηνές.
Παρότι ο Μάιλς Τέλερ είχε τον βασικό δεύτερο ρόλο δίπλα στον Κρουζ, ο Πάουελ ήταν εκείνος που άφησε σε πολλούς θεατές την εντύπωση ενός μελλοντικού σταρ. Η περιοδεία προώθησης της ταινίας γέννησε και τις πρώτες ουσιαστικές συγκρίσεις του με τον Κρουζ, όχι μόνο λόγω της συμμετοχής τους στην ίδια ταινία, αλλά και εξαιτίας της αντιληπτής δυνατότητάς του να εξελιχθεί σε πρωταγωνιστή πρώτης γραμμής.
Η Σίντνεϊ Σουίνι και η επιτυχία του «Anyone But You»
Πριν ακόμη κυκλοφορήσει το «Anyone But You», η συνεργασία του με τη Σίντνεϊ Σουίνι είχε εξελιχθεί σε γεγονός της ποπ κουλτούρας. Φωτογραφίες από τα γυρίσματα, κοινές αναρτήσεις και φήμες για τη σχέση τους κατέκλυσαν τα social media επί μήνες.
Η δημοσιότητα ενίσχυσε την αίσθηση ότι ο Πάουελ μπορούσε να επαναφέρει τη ρομαντική κομεντί και στις κινηματογραφικές αίθουσες. Η ταινία κατάφερε πράγματι να εξελιχθεί σε επιτυχία και να παραμείνει για μεγάλο διάστημα στους κινηματογράφους.
Ακολούθησε το «Hit Man» του Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ, στο οποίο ο Πάουελ δεν περιορίστηκε στον πρωταγωνιστικό ρόλο αλλά συμμετείχε και στη συγγραφή του σεναρίου. Η ερμηνεία του ως καθηγητή που προσποιείται έναν χαρισματικό επαγγελματία δολοφόνο κέρδισε τους κριτικούς και επιβεβαίωσε τις κωμικές και δραματικές δυνατότητές του.
Το «Twisters» και η κορύφωση της δημοτικότητας
Το καλοκαίρι του 2024 πρωταγωνίστησε στο «Twisters», το οποίο ξεπέρασε τα 370 εκατομμύρια δολάρια σε παγκόσμιες εισπράξεις. Ο Πάουελ υποδύθηκε έναν κυνηγό ανεμοστρόβιλων από το Άρκανσο και βρέθηκε ξανά παντού: σε εκπομπές, συνεντεύξεις και εξώφυλλα.
Ακόμη και ο μικρόσωμος σκύλος του, ο Μπρίσκετ, απέκτησε τη δική του δημοσιότητα, εμφανιζόμενος μαζί του στην πρεμιέρα της ταινίας στο Λος Άντζελες. Ο ηθοποιός είχε δείξει ότι γνώριζε πώς να διαχειρίζεται τον Τύπο, να αυτοσαρκάζεται και να παρουσιάζεται ως προσιτός στο κοινό.
Η αποτυχία του «The Running Man»
Η δυναμική αυτή ανακόπηκε τον Νοέμβριο του 2025. Το «The Running Man», η νέα κινηματογραφική μεταφορά του δυστοπικού έργου του Στίβεν Κινγκ, φιλοδοξούσε να καθιερώσει τον Πάουελ ως αυτόνομο ήρωα περιπέτειας.
Παρά τον προϋπολογισμό των 110 εκατομμυρίων δολαρίων και τη σκηνοθεσία του Έντγκαρ Ράιτ, η ταινία απέτυχε να προσελκύσει κοινό. Η αποτυχία δημιούργησε ερωτήματα για το κατά πόσο ο Πάουελ είχε πραγματικά αποκτήσει τη δύναμη να πουλά μια παραγωγή αποκλειστικά με το όνομά του.
Το Χόλιγουντ τον αντιμετώπιζε ήδη ως σταρ, αλλά το κοινό δεν είχε ίσως προλάβει να τον ακολουθήσει με την ίδια ταχύτητα.
Η στροφή στο «Chad Powers»
Ο Πάουελ επέλεξε στη συνέχεια να στραφεί στην τηλεόραση με την αθλητική κωμωδία «Chad Powers». Υποδύεται έναν πρώην αστέρα του κολεγιακού ποδοσφαίρου που, μετά την κατάρρευση της καριέρας του, μεταμφιέζεται και επιχειρεί να επιστρέψει ως άγνωστος παίκτης μιας παρακμάζουσας ομάδας.
Η υπόθεση μοιάζει αναπόφευκτα με την επαγγελματική καμπή του ίδιου του ηθοποιού: ένας άνθρωπος που πλησίασε υπερβολικά γρήγορα την κορυφή και αποφασίζει να επανεφεύρει τον εαυτό του σε μικρότερη κλίμακα.
Ο Πάουελ δεν είναι απλώς ο πρωταγωνιστής. Συμμετέχει ως δημιουργός, σεναριογράφος και εκτελεστικός παραγωγός, αναλαμβάνοντας περισσότερο έλεγχο της καριέρας του. Η ερμηνεία του ανέδειξε ξανά την κωμική πλευρά του και του χάρισε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα.
Παρότι το υλικό για κάτι πιο καινοτόμο είναι εκεί, η σκηνοθέτρια Τζόρτζια Όκλεϊ προτιμά να βασιστεί μόνο στις αψεγάδιαστες ερμηνείες και το υψηλό επίπεδο της καλλιτεχνικής διεύθυνσης.
21°
