Ο κόκορας: Κοκορομαχίες στο ελληνικό δημόσιο

Ένας θυρωρός στον Δήμο Αθηναίων είναι ενθουσιασμένος που ο γιος του κληρώθηκε να φοιτήσει σε φημισμένο ιδιωτικό σχολείο, όμως η χαρά του μετριάζεται λόγω των περιορισμένων οικονομικών του πόρων.

Μια γλυκόπικρη δημιουργία από τον Τάσο Γερακίνη («Ένας ήσυχος άνθρωπος»), που μας θυμίζει στιγμές της κλασικής ελληνικής κωμωδίας, παρότι ο προβληματισμός του είναι σαφέστατα επίκαιρος. Το ιδιότυπο χιούμορ που επιστρατεύει ο σκηνοθέτης βάζει ξεκάθαρα στο στόχαστρο τη σύγχρονη μικροαστική οικογένεια αλλά και τις παθογένειες της ελληνικής κοινωνίας. Ο πρωταγωνιστής Νίκος Κασάπης υποδύεται έναν επιπόλαιο ονειροπόλο και είναι κατά διαστήματα απολαυστικός, παραπέμποντας σε οικείες κωμικές φιγούρες από το παλιό ελληνικό σινεμά. Στον πυρήνα της, βέβαια, η ταινία είναι δραματική, με τον παγιδευμένο στον ερμητικά κλειστό μικρόκοσμό του ήρωα να προσπαθεί ν’ αλλάξει τη μοίρα του. Το στοιχείο της φάρσας είναι ίσως πιο τονισμένο απ’ ό,τι θα έπρεπε σε τούτη την καλοδεχούμενη και τρυφερή ηθογραφική σάτιρα, που μιλά κυρίως για τη θλίψη των ανεκπλήρωτων ονείρων και τα αδιέξοδα –κοινωνικά, οικονομικά, ψυχολογικά– της σύγχρονης εποχής.