Ο Ρίντλεϊ Σκοτ και ο Αστερισμός του Σκύλου

Το 2035, σε μια σχεδόν ερημωμένη από φονική γρίπη Γη, ένας μοναχικός πιλότος μικρού αεροσκάφους κι ένας πρώην πεζοναύτης έχουν φτιάξει μια ασφαλή βάση, η οποία βρίσκεται μακριά από τα μέρη που κρύβονται οι εναπομείναντες μολυσμένοι αλλά και μερικές επικίνδυνες συμμορίες.

Το 2012 είχε γράψει το ομότιτλο –και υπό μια έννοια προφητικό με βάση την πανδημία του Covid-19 που ακολούθησε– μυθιστόρημα του ο Πίτερ Χέλερ, χάρη στο οποίο ο 89χρονος Ρίντλεϊ Σκοτ επιστρέφει στο αγαπημένο του είδος της επιστημονικής φαντασίας. Ο δημιουργός των «Άλιεν» και «Blade Runner» με το νέο του έργο δεν φτάνει στα επίπεδα εκείνων των αριστουργημάτων –στην πραγματικότητα ούτε καν τα πλησιάζει–, αλλά καταφέρνει να φτιάξει μια άρτια αφηγηματικά κατασκευή που παρακολουθείται με ζωηρό ενδιαφέρον. Το μεταποκαλυπτικό σκηνικό είναι δοσμένο εντυπωσιακά (το διαλυμένο Ντένβερ της εισαγωγής είναι πραγματικά ένας τόπος που γεννά αγωνία και τρόμο), η πλοκή ρέει με άνεση, οι χαρακτήρες έχουν ψαχνό – ειδικά ο χαρακτήρας του Ελόρντι που είναι δοσμένος με πειστική ευαισθησία. Όμως το πρόβλημα έχει να κάνει με κάποιες αδύναμες ιδέες (η ελπίδα και το love story πηγαίνουν χέρι χέρι) καθώς και την αστοχία του Σκοτ να μπολιάσει τις όπως πάντα καλογυρισμένες σκηνές δράσης –παλιά του τέχνη κόσκινο– με δάνεια από το γουέστερν και την αλά «Ράμπο» περιπέτεια.