- ΑΡΧΙΚΗ
-
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
-
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
-
LIFE
-
LOOK
-
YOUR VOICE
-
επιστροφη
- ΣΕ ΕΙΔΑ
- ΜΙΛΑ ΜΟΥ ΒΡΟΜΙΚΑ
- ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΣΑΣ
-
-
VIRAL
-
επιστροφη
- QUIZ
- POLLS
- YOLO
- TRENDING NOW
-
-
ΖΩΔΙΑ
-
επιστροφη
- ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ
- ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ
- ΓΛΩΣΣΑΡΙ
-
- PODCAST
- VOICE RADIO
- CITY GUIDE
- ENGLISH GUIDE
Αφιλόξενα φιορδ, απάνθρωπη αδιαλλαξία
Το φιλμ που χάρισε τον φετινό Χρυσό Φοίνικα στον Κριστιάν Μουντζίου
Κριτική για την ταινία "Fjord" σε σενάριο και σκηνοθεσία Κριστιάν Μουντζίου και πρωταγωνιστές τους Σεμπάστιαν Σταν, Ρενάτε Ράινσβε, Τόρμπιον Χαρ
Η Λίζμπετ και ο Μιχάι Γκεοργκίου φτάνουν με τα πέντε παιδιά τους από το Βουκουρέστι σε χωριό της πατρίδας της πρώτης. Η πολυμελής οικογένεια του θρησκευόμενου ζευγαριού θα δυσκολευτεί να προσαρμοστεί στους ρυθμούς της σκανδιναβικής πραγματικότητας. Όμως χάρη στην εργατικότητα και τις θετικές προθέσεις τους θα αρχίσουν να συνηθίζουν τη νέα τους ζωή στο ειδυλλιακό φιορδ. Ώσπου ένα απρόσμενο συμβάν (κάποια σημάδια στο σώμα της μεγάλης κόρης των Γκεοργκίου) προκαλεί υποψίες για ενδοοικογενειακή βία και ο διευθυντής του σχολείου αναγκάζεται βάσει πρωτοκόλλου να ενημερώσει τους εκπροσώπους της κοινωνικής πρόνοια.
Το φιλμ που χάρισε τον φετινό Χρυσό Φοίνικα στον Κριστιάν Μουντζίου (δεύτερος μετά από το «4 μήνες, 3 βδομάδες και 2 μέρες» του 2007) είναι ένα άψογα σχεδιασμένο (σκηνοθετικά αλλά κυρίως σεναριακά) κοινωνικό δράμα επίκαιρου χαρακτήρα. Το μεταναστευτικό στοιχείο που συναντάμε σε πρώτο επίπεδο γίνεται απλώς αφορμή για να ξεδιπλωθεί ένα αυθεντικό ψυχολογικό θρίλερ. Το σασπένς στο φιλμ πηγάζει όχι από κάποιον τρομακτικό μπαμπούλα αλλά από τα κρίσιμα ερωτήματα που θέτει ο ρουμάνος σκηνοθέτης για την ευρωπαϊκή ταυτότητα, την πολιτισμικές συγκρούσεις, τη ξενοφοβία και το ρατσισμό που υποβόσκει στους κύκλους της προηγμένης Ευρώπης και, κυρίως, την αδιαλλαξία της ευνομούμενης δυτικής κοινωνίας απέναντι σε ότι θέτει σε δοκιμασία το «αλάθητο της πολιτικής ορθότητας». Κι ενώ με όλα τα παραπάνω εύκολα θα μπορούσε να συμπεράνει κανείς, ότι ο ρουμάνος σκηνοθέτης παίρνει το μέρος των ταπεινών ηρώων του οι οποίοι υφίστανται «θρησκευτικό διωγμό» πραγματοποιεί μια υποδειγματική ρελάνς που τοποθετεί στο ίδιο βάθρο θύτες και θύματα. Η δογματική στάση, η τυφλή πίστη και κυρίως η άσκηση εξουσίας με αυταρχικό πρόσημο είναι στοιχεία που εντοπίζονται και στους γονείς της χριστιανικής οικογένειας, που υπερασπίζονται συχνά τις πεποιθήσεις τους με έλλειμμα κατανόησης και ανεκτικότητας κυρίως απέναντι στα παιδιά τους. Ένα φιλμ πολυεπίπεδο και τολμηρό που φέρνει στο ίδιο κάδρο τον αφτιασίδωτο ρεαλισμό, τα δύσκολα ερωτήματα και τις γκρίζες ηθικές ζώνες ενός περίπλοκου κοινωνικού δράματος που έχει φόντο τη διχασμένη σύγχρονη Ευρώπη.