Ημέρα Αποκάλυψης: Στίβεν Σπίλμπεργκ, ο σκηνοθέτης των εξωγήινων

Ένας πρώην χάκερ που εργάζεται για μη κυβερνητικό οργανισμό με αντικείμενο μυστικά «που αφορούν όλη την ανθρωπότητα» και η παρουσιάστρια του καιρού σε μικρό τηλεοπτικό σταθμό μπορούν να αποδείξουν ότι δεν είμαστε μόνοι μας στη Γη.

Στο κλείσιμο των λογαριασμών του με το παρελθόν και τους εξωγήινους φαίνεται να προβαίνει ο Στίβεν Σπίλμπεργκ με την «Ημέρα αποκάλυψης», που μοιάζει σαν το τελευταίο μέρος μιας σειράς που ξεκίνησε με τις «Στενές επαφές τρίτου τύπου» το 1977, συνεχίστηκε με τα «Ε.Τ. ο Εξωγήινος» και «Ο πόλεμος των κόσμων» και ολοκληρώνεται κάπου εδώ. Η ταινία έχει όλα όσα περιμένεις να δεις από μια δημιουργία του Σπίλμπεργκ. Δράση, θέαμα, σασπένς και κυρίως αφήγηση που συνεπαίρνει. Ταυτόχρονα όμως υπάρχουν και οι χρόνιες αδυναμίες του σκηνοθέτη: αχρείαστο μελό, κάποιες βιαστικές λύσεις, μονοδιάστατοι χαρακτήρες, απλοϊκές ματιές.

Το σενάριο, που υπογράφει ο Ντέιβιντ Κεπ, προσπαθεί να μαζέψει κάπως την κατάσταση εστιάζοντας στην ανάλυση των χαρακτήρων και τη δυναμική μεθοδικότητα που θα οδηγήσει στην κάθαρση του φινάλε. Όμως η άγαρμπη προσπάθεια να συνδεθεί η ύπαρξη των εξωγήινων με το θρησκευτικό ζήτημα αφαιρεί πόντους από την εντυπωσιακή κατά τα άλλα ταινία, στην οποία η παράσταση της Έμιλι Μπλαντ (σε έναν ρόλο δίκοπο μαχαίρι, που εύκολα θα μπορούσε να γίνει καρικατούρα στα χέρια άλλων ηθοποιών) είναι ίσως το μεγαλύτερο ατού.