Κινηματογραφος

Οι Κρίστοφερ: Ο Στίβεν Σόντερμπεργκ συναντά τον Ίαν ΜακΚέλεν

Ένα φλύαρο έργο χωρίς πρωτοτυπίες

Κωνσταντίνος Καϊμάκης
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Κριτική για την ταινία «Οι Κρίστοφερ» σε σκηνοθεσία Στίβεν Σόντερμπεργκ. Πρωταγωνιστούν: Ιαν ΜακΚέλεν, Μικαέλα Κόελ, Τζέιμς Κόρντεν, Τζέσικα Γκάνινγκ

Τα αποξενωμένα παιδιά ενός διάσημου ζωγράφου αναθέτουν σε μια ταλαντούχα συντηρήτρια έργων τέχνης να ολοκληρώσει κρυφά τα ανολοκλήρωτα έργα του ηλικιωμένου πατέρα τους.

Η ταινία απάτης σμίγει με ένα δράμα χαρακτήρων, στη θεατρικής δομής μαύρη κωμωδία του Σόντερμπεργκ που μας έχει καλομάθει στους συνεχείς πειραματισμούς του με τα κινηματογραφικά είδη. Κεντρικό πρόσωπο στο φιλμ είναι ο απολαυστικός Ίαν ΜακΚέλεν που υποδύεται τον ιδιοσυγκρασιακό και μισάνθρωπο καλλιτέχνη, ο οποίος δεν έχει καλό λόγο για κανέναν και κυρίως για τα παιδιά του. Το σενάριο του Εντ Σόλομον επικεντρώνεται σχεδόν αποκλειστικά στον χαρακτήρα του ζωγράφου που έγινε διάσημος για μια σειρά πορτρέτων με τίτλο «Οι Κρίστοφερ». Ο ΜακΚέλεν είναι σχεδόν συγκινητικός στον τρόπο προσέγγισης του σκληρού και κυκλοθυμικού καλλιτέχνη, ενώ άξια συμπαραστάτριά του είναι η Μικαέλα Κόελ («Mother Mary»). Οι «Κρίστοφερ» είναι ένα φλύαρο έργο με άνισο χαρακτήρα και χωρίς πρωτότυπες αιχμές, το οποίος απογειώνεται μόνο όταν η κουβέντα πηγαίνει στο παρελθόν του καλλιτέχνη και τις αιρετικές (δείτε τι λέει για τον Γουόρχολ) απόψεις του περί τέχνης.