Primavera: Στη Βενετία του Βιβάλντι

Βενετία 1718. Στο Ospedale della Pietà, το μεγαλύτερο ορφανοτροφείο της πόλης, εκπαιδεύονται ταλαντούχα στη μουσική ορφανά κορίτσια. Η 20χρονη Σεσίλια είναι μια από τις καλύτερες βιολίστριες της ορχήστρας. Το ταλέντο της δεν περνά απαρατήρητο από τον νέο ιερέα και δάσκαλο του βιολιού, τον Αντόνιο Βιβάλντι.

Όχι τόσο μια ταινία για τον θρυλικό συνθέτη των «Τεσσάρων εποχών», όσο μια ματιά πάνω στο πώς η αληθινή τέχνη μπορεί να απελευθερώσει, με έμφαση στο κομμάτι της γυναικείας χειραφέτησης, από τον σκηνοθέτη όπερας Νταμιάνο Μικελέτο, που πραγματοποιεί ένα αξιοπρεπές κινηματογραφικό ντεμπούτο. Η αληθινή πρωταγωνίστρια του έργου είναι η νεαρή Σεσίλια, μια κοπέλα με ανοιχτό μυαλό, που συνειδητοποιεί ότι η μοίρα της είναι προκαθορισμένη –τα κορίτσια του ορφανοτροφείου μεγαλώνουν με το όνειρο να κάνουν έναν πλούσιο γάμο– και αποφασίζει να αντιδράσει, καθώς κινδυνεύει να αποχωριστεί το μόνο πράγμα που αγαπά: τη μουσική. Προσεγμένη παραγωγή, αφήγηση λειτουργική και με αποστάσεις από τον άγονο ακαδημαϊσμό αλλά και ένας υπόγειος ερωτισμός που συμπλέει αρμονικά με τις συνθέσεις του Βιβάλντι, ο χαρακτήρας του οποίου στέκει κάπως αμήχανος – αν όχι μετέωρος– στην ιστορία.