Τα πιο επιτυχημένα Όσκαρ των τελευταίων ετών: 6 λόγοι για τους οποίους φέτος ήταν όλα αλλιώς

Η τελετή των Όσκαρ είναι ένα από τα μεγαλύτερα ετήσια γεγονότα της βιομηχανίας του θεάματος και είναι ειρωνικό το γεγονός ότι η ίδια η τελετή σπάνια είναι πραγματικά διασκεδαστική. Σύμφωνα με άρθρο του BBC, ιδιαίτερα την τελευταία δεκαετία υπήρξαν τόσες αποτυχίες όσες και επιτυχίες.

Υπήρξε η σύγχυση με το βραβείο Καλύτερης Ταινίας το 2017· τα τρία χρόνια χωρίς παρουσιαστή· η μουντή μικρή τελετή κατά τη διάρκεια της πανδημίας του Covid-19 το 2021· η επίθεση του Γουίλ Σμιθ στον Κρις Ροκ το 2022· και γενικά μια αίσθηση χάους που έκανε την παρακολούθηση των Όσκαρ αγγαρεία.

Γι’ αυτό ήταν ανακούφιση το ότι η τελετή της Κυριακής ήταν πραγματικά συναρπαστική και απολαυστική. Να γιατί το 2026 ήταν μια χρονιά που θα θυμόμαστε - για τους σωστούς λόγους.

Σύγκρουση τιτάνων

Οι μεγάλοι νικητές των 98ων Βραβείων Όσκαρ ήταν η ταινία «Μία Μάχη Μετά την Άλλη» (One Battle After Another) του Πολ Τόμας Άντερσον, η οποία κέρδισε έξι Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, και η ταινία «Αμαρτωλοί» (Sinners) του Ράιαν Κούγκλερ, που κέρδισε τέσσερα.

Αυτό που έκανε τη μεταξύ τους αντιπαλότητα ασυνήθιστη ήταν ότι οι δύο ταινίες είχαν πολλά κοινά:

• Και οι δύο ήταν παραγωγές της Warner Bros.
• Και οι δύο ήταν φιλόδοξα έργα που συνδύαζαν διαφορετικά είδη.
• Και οι δύο ήταν προσωπικά πρότζεκτ γνωστών σεναριογράφων-σκηνοθετών.
• Και στις δύο οι κακοί ήταν λευκοί υπεροπτιστές (white supremacists).
• Επιπλέον, και οι δύο ήταν εμπορικές επιτυχίες.

Η ταινία «Αμαρτωλοί» ήταν η ταινία με τις μεγαλύτερες εισπράξεις της χρονιάς που δεν βασιζόταν σε ήδη υπάρχον franchise, φτάνοντας περίπου τα 370 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.

Η «Μία Μάχη Μετά την Άλλη» έφτασε τα 210 εκατομμύρια δολάρια, ποσό πολύ μεγαλύτερο από τις εισπράξεις πρόσφατων νικητών Όσκαρ όπως:

• «Ανόρα» (Anora)
• «Coda»
• «Nomadland»

Είχε περάσει καιρός από τότε που τόσος κόσμος ενδιαφερόταν τόσο πολύ για τις ταινίες που διεκδικούσαν το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας.

Δημοφιλείς νίκες παντού

Η ταινία «Φρανκενστάιν» (Frankenstein), που κέρδισε τρία Όσκαρ, και η ταινία «Κ-Pop Κυνηγοί Δαιμόνων» (K-Pop Demon Hunters), που κέρδισε δύο, είναι παραγωγές του Netflix που προβλήθηκαν περιορισμένα στους κινηματογράφους.

Ωστόσο, σε αντίθεση με πολλές πρόχειρες streaming παραγωγές, εκατομμύρια άνθρωποι τις είδαν και τις αγάπησαν, και ήθελαν να τις δουν να κερδίζουν Όσκαρ.

Παράλληλα:

• Η Έιμι Μάντιγκαν κέρδισε το Όσκαρ Β’ Γυναικείου Ρόλου για τον τρομακτικό χαρακτήρα της Θείας Γκλάντις στην επιτυχημένη ταινία τρόμου «Weapons».
• Το αγωνιστικό blockbuster «F1» του Μπραντ Πιτ κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερου Ήχου.
• Η ταινία «Avatar: Fire and Ash» κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερων Οπτικών Εφέ.

Με άλλα λόγια, τα βραβεία πήγαν σε ποιοτικές και καλοφτιαγμένες ταινίες, οι οποίες όμως ήταν και μεγάλες εμπορικές επιτυχίες.

Και αυτό σίγουρα ανεβάζει τη διάθεση της βραδιάς όταν το Χόλιγουντ μπορεί να νιώθει περήφανο για τον εαυτό του.

Ατμόσφαιρα γιορτής

Από την εναρκτήρια παρωδία της ταινίας «Weapons», ο Κόναν Ο’ Μπράιεν αποδείχθηκε πολύ καλύτερος παρουσιαστής από πέρυσι.

Συνδύασε:

• χιούμορ
• αυτοσαρκασμό
• λίγη πολιτική σάτιρα
• και αρκετή διάθεση γιορτής.

Η γιορτινή ατμόσφαιρα φάνηκε επίσης:

• στις εντυπωσιακές ερμηνείες των τραγουδιών «I Lied to You» από την ταινία «Αμαρτωλοί» και «Golden» από την ταινία «K-Pop Κυνηγοί Δαιμόνων» (το οποίο και κέρδισε το Όσκαρ).
• στο χιουμοριστικό σκετς όπου η Άννα Γουίντουρ, πρώην αρχισυντάκτρια της Vogue, «αγνόησε» την Αν Χάθαγουεϊ, δείχνοντας ότι αποτέλεσε την έμπνευση για τον χαρακτήρα της Μέριλ Στριπ στην ταινία «Ο Διάβολος Φοράει Prada».
• στη reunion εμφάνιση των πρωταγωνιστριών της ταινίας «Bridesmaids», που απέδειξαν ότι έχουν ακόμη την ίδια κωμική χημεία όπως πριν από 15 χρόνια.

Ίσως ήρθε η ώρα για σίκουελ.

Γράφτηκε ιστορία

Τα Όσκαρ υπάρχουν σχεδόν έναν αιώνα. Ωστόσο, η πρώτη γυναίκα που κέρδισε ποτέ Όσκαρ Φωτογραφίας ήταν φέτος η Ότομ Ντούραλντ Αρκαπόου για την ταινία «Αμαρτωλοί».

Ψύχραιμη και χωρίς να δείχνει άγχος, κάλεσε όλες τις γυναίκες στην αίθουσα Dolby Theatre να σηκωθούν όρθιες και να μοιραστούν τη στιγμή μαζί της.

Παράλληλα, σε ένα αποτέλεσμα που πολλοί περίμεναν, η Τζέσι Μπάκλεϊ έγινε η πρώτη Ιρλανδή που κέρδισε Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου.

Υπήρξε επίσης:

το πρώτο βραβείο Casting στην ιστορία των Όσκαρ, που κέρδισε η Κασάνδρα Κουλουκούντις για την ταινία «Μία Μάχη Μετά την Άλλη» — η πρώτη νέα κατηγορία Όσκαρ εδώ και 24 χρόνια.

Υπήρχαν επίσης θετικά σημάδια μεγαλύτερης συμπερίληψης.

Ο Μάικλ Μπ. Τζόρνταν, που υποδύθηκε δύο πρωταγωνιστικούς ρόλους στην ταινία «Αμαρτωλοί», έγινε μόλις ο έκτος μαύρος ηθοποιός που κέρδισε Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου.

Ο Ράιαν Κούγκλερ έγινε μόλις ο δεύτερος μαύρος σεναριογράφος που κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου.

Ένα συγκλονιστικό «In Memoriam»

Οι πρόσφατοι θάνατοι πολλών αγαπημένων προσωπικοτήτων του κινηματογράφου έκαναν την περσινή χρονιά να μοιάζει με το τέλος μιας εποχής.

Οι διοργανωτές το αναγνώρισαν και έδωσαν στο τμήμα «In Memoriam» περισσότερο χρόνο και προσοχή από ό,τι συνήθως.

Ο Μπίλι Κρίσταλ εκφώνησε έναν συγκινητικό επικήδειο για τον Ρομπ Ράινερ και τη Μισέλ Σίνγκερ Ράινερ, που σκοτώθηκαν τον Δεκέμβριο.

Στη σκηνή τον συνόδευσαν ηθοποιοί που είχαν εμφανιστεί στις πιο αγαπημένες ταινίες του Ράινερ.

Στη συνέχεια:

η Ρέιτσελ ΜακΆνταμς τίμησε τις Κάθριν Ο’Χάρα και Νταϊάν Κίτον

και η Μπάρμπρα Στρέιζαντ μίλησε για τη φιλία της με τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ, κλείνοντας τραγουδώντας το «The Way We Were».

Υπάρχουν όλο και περισσότερες τελετές βραβείων κάθε χρόνο, αλλά αυτή ήταν μία από εκείνες τις στιγμές που μπορούν να συμβούν μόνο στα Όσκαρ.

Χωρίς μπερδέματα ή… χαστούκια

Ναι, υπήρξαν μερικά τεχνικά προβλήματα, αμήχανες παύσεις και κάποια όχι τόσο επιτυχημένα αστεία.

Αλλά γενικά η τελετή κύλησε ομαλά:

• κανείς δεν μπέρδεψε τους φακέλους της Καλύτερης Ταινίας
• και κανείς δεν χαστούκισε κανέναν.

Μία από τις λίγες εκπλήξεις ήταν μια ισοπαλία στην κατηγορία Καλύτερης Ταινίας Μικρού Μήκους, πράγμα που σήμαινε ότι δύο διαφορετικές ομάδες νικητών ανέβηκαν στη σκηνή για να παραλάβουν το αγαλματίδιο.

Ο παρουσιαστής της κατηγορίας, ο Κουμάιλ Ναντζιάνι, διαχειρίστηκε την κατάσταση με αυτοπεποίθηση και αυθόρμητο χιούμορ.

Και αυτό οδήγησε σε μια σκέψη που οι τακτικοί θεατές των Όσκαρ δεν έχουν συχνά:

Ίσως τελικά οι διοργανωτές ξέρουν τι κάνουν.

Πηγή: BBC