Όσκαρ: 10+1 στιγμές που σόκαραν, συγκίνησαν και έγιναν viral

Με τα Όσκαρ 2026 να μπαίνουν στην τελική ευθεία και τον χρόνο να μετρά αντίστροφα για την 98^η τελετή απονομής των βραβείων στο Dolby Theatre του Λος Άντζελες, τα social media έχουν πάρει «φωτιά», με τις αναρτήσεις για τη μεγάλη βραδιά του κινηματογράφου να διαδέχονται η μία την άλλη.

Και δεν είναι μόνο οι προβλέψεις και τα προγνωστικά για τα Όσκαρ 2026 ή οι αναφορές στα νέα ρεκόρ που δημιουργούνται, καθώς η φετινή απονομή θεωρείται εξαιρετικά αμφίρροπη, με ελάχιστες περιπτώσεις να θεωρούνται ξεκάθαρα φαβορί για το χρυσό αγαλματίδιο.

Τα social media γεμίζουν με βίντεο από παλαιότερες απονομές των βραβείων της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Στιγμές που ξεχώρισαν και έμειναν στην ιστορία του θεσμού, περιστατικά που προκάλεσαν αμηχανία, συγκινητικά γεγονότα και αστείες καταστάσεις που μνημονεύονται μέχρι σήμερα.

Οι 10+1 ξεχωριστες στιγμές από τα βραβεία Όσκαρ

Η προδοσία του Ελία Καζάν και η στάση των Νικ Νόλτε και Εντ Χάρις

Το 1999 η Ακαδημία αποφασίζει να δώσει τιμητικό Όσκαρ στον Ελία Καζάν, έναν από τους κορυφαίους σκηνοθέτες του κινηματογράφου, με ταινίες όπως «Λεωφορείον ο Πόθος», «Ανατολικά της Εδέμ», το «Λιμάνι της Αγωνίας». Ωστόσο, ο ρόλος του στη λεγόμενη «μαύρη λίστα» του Χόλιγουντ μνημονεύεται μέχρι σήμερα. Ο Ελία Καζάν έβαλε το «λιθαράκι» του στο «κυνήγι μαγισσών» που ξεκίνησε στις ΗΠΑ μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και κράτησε μέχρι τις αρχές του 1960, με μπροστάρη τον Ρεπουμπλικάνο γερουσιαστή Τζόζεφ Μακάρθι. Η πράξη του να καταδώσει σκηνοθέτες και σεναριογράφους για σύνδεση με τον Κομμουνισμό, οδήγησε συναδέλφους του στην αυτοεξορία και την οικονομική καταστροφή, με αρκετούς από αυτούς να αναγκάζονται να εμφανίζονται στους τίτλους τέλους με ψευδώνυμα, προκειμένου να συνεχίσουν να έχουν δουλειά στο Χόλιγουντ. Ανάμεσα στους σπουδαίους σκηνοθέτες που εγκατέλειψαν τις ΗΠΑ, μετά τις καταγγελίες Καζάν στην επιτροπή Μακάρθι ήταν και ο δικός μας «Ζιλ Ντασέν».

Στα Όσκαρ του 1999, ο Νικ Νόλτε δεν ξέχασε τα πεπραγμένα του Ελία Καζάν. Μαζί με τον Εντ Χάρις αρνήθηκαν να χειροκροτήσουν τη βράβευση του Αμερικανού σκηνοθέτη, επιλέγοντας να μη σηκωθούν καν από το κάθισμα της αίθουσας, όταν ο Ελία Καζάν παραλάμβανε το χρυσό αγαλματίδιο από τα χέρια του Μάρτιν Σκορτσέζε. «Αν του είχε μείνει λίγη αξιοπρέπεια, θα έπρεπε να απορρίψει το βραβείο», το σχόλιο Ντασέν μετά τη βράβευση.

Το μεγάλο comeback του Τσάρλι Τσάπλιν λίγο πριν το τέλος

Ο Τσάρλι Τσάπλιν ήταν ένας από τους επιφανείς ηθοποιούς και σκηνοθέτες που κυνηγήθηκε για τις πολιτικές του πεποιθήσεις. Ευρισκόμενος στις πρώτες θέσεις της «λίστας Μακάρθι», ο master του βωβού κινηματογράφου και ένας από τους κορυφαίους κωμικούς αναγκάστηκε το 1952 να εγκαταλείψει οριστικά τις ΗΠΑ και να βρει μόνιμο καταφύγιο στην Ευρώπη.

Επέστρεψε στην Αμερική μόνο μία φορά. Το 1973 η Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου του απονέμει τιμητικό Όσκαρ για τη συνεισφορά του στην έβδομη τέχνη. Για 12 λεπτά ολόκληρη η αίθουσα δεν σταματά να χειροκροτά τον εμφανώς συγκινημένο Τσάρλι Τσάπλιν.

Το χαστούκι του Γουίλ Σμιθ στον Κρις Ροκ

Όταν συνέβη, πολλοί ήταν εκείνοι που πίστευαν ότι ήταν «σκηνοθετημένο». Η πραγματικότητα, όμως, ήταν εντελώς διαφορετική, όπως επιβεβαίωσαν και οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές. Το 2022, στη βραδιά των Όσκαρ, ο παρουσιαστής Κρις Ροκ έκανε ένα σχόλιο για τη σύζυγο του Γουίλ Σμιθ, η οποία είχε ξυρίσει το κεφάλι της.

Η ατάκα του ότι με τη νέα της εμφάνιση η Τζάντα Πίνκετ Σμιθ μπορεί να παίξει στη συνέχεια της ταινίας «Επίλεκτη» (σ.σ. διαδεχόμενη την Ντέμι Μουρ, που το 1997 ξύρισε το κεφάλι της για τις ανάγκες του ρόλου), προκάλεσαν την «έκρηξη» του Γουίλ Σμιθ. «Μην ξαναπιάσεις τη γυναίκα μου στο στόμα σου», το σχόλιό του πριν ρίξει το χαστούκι στον Κρις Ροκ μπροστά στα έκπληκτα μάτια των καλεσμένων. Ο παρουσιαστής κράτησε την ψυχραιμία του και η βραδιά συνεχίστηκε, την ώρα που στα social media έγινε χαμός. Το βίντεο με το χαστούκι δεν σταμάτησε να κάνει τον γύρο του διαδικτύου. Λίγη ώρα αργότερα, η Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου έδωσε το Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου στον Γουίλ Σμιθ για την ερμηνεία του στην ταινία «Η μέθοδος Γουίλιαμς» -απόφαση που έριξε ακόμα περισσότερο νερό στον μύλο των επικριτών της Ακαδημίας. Η Τζάντα Πίνκετ Σμιθ πάσχει από αλωπεκία και έχει επανειλημμένα μιλήσει ανοιχτά για το θέμα αυτό.

Η πιο διάσημη selfie των Όσκαρ

Έλεν Ντε Τζένερις, Μπράντλεϊ Κούπερ, Τζούλια Ρόμπερτς, Κέβιν Σπέισι, Τσάνινγκ Τέιτουμ, Τζένιφερ Λόρενς, Λουπίτα Νιόνγκο, Μέριλ Στριπ, Αντζελίνα Τζολί και Μπραντ Πιτ. Πρωταγωνιστές στην πιο διάσημη ομαδική selfie των Όσκαρ.

Κατά τη διάρκεια της 86^ης τελετής των βραβείων Όσκαρ, το 2014, η παρουσιάστρια της βραδιάς, Έλεν Ντε Τζένερις, κατεβαίνει στους θεατές για μια (όχι και τόσο, όπως αποδείχτηκε στη συνέχεια) αυθόρμητη selfie. Το στιγμιότυπο «έριξε» προσωρινά το Twitter και αποτελεί θέμα συζήτησης μέχρι και σήμερα. Βέβαια, όπως αποδείχτηκε τα επόμενα χρόνια, για αρκετούς από τους ηθοποιούς που πόζαραν, η συγκεκριμένη ομαδική selfie των Όσκαρ δεν πήγε πολύ καλά...

Το τραγούδι της Σελίν Ντιόν

Η live ερμηνεία του τραγουδιού «My Heart Will Go On» στη σκηνή του Dolby Theatre το 1998 από τη Σελίν Ντιόν έχει τη δική της ξεχωριστή θέση στην ιστορία των βραβείων Όσκαρ. Το τραγούδι που έντυσε μουσικά την ταινία «Τιτανικός», είναι από τα πιο επιτυχημένα singles όλων των εποχών και σε συνδυασμό με το love story που εκτυλίσσεται υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Ντέιβιντ Κάμερον, έκανε άπειρες καρδιές να ραγίσουν.

Η αρμονία των αντιθέτων σε πρώτο πλάνο, με τη διάσημη τραγουδίστρια να επιλέγει ένα μαύρο, μακρύ, εφαρμοστό φόρεμα με ψηλό λαιμό, του σχεδιαστή Michael Kors, και την ορχήστρα ντυμένη στα λευκά να ταξιδεύει μουσικά καλεσμένους και τηλεοπτικό κοινό.

Η συναισθηματική και δυναμική ερμηνεία της Σελίν Ντιόν πάνω στη σκηνή των Όσκαρ δεν σταματά να συγκινεί όσους συνεχίζουν να ελπίζουν, να ονειρεύονται και να αναπολούν.

Τα πους απς του Τζακ Πάλανς

Ο Τζακ Πάλανς περίμενε δεκαετίες για το χρυσό αγαλματίδιο. Το 1992, στα 64^α βραβεία Όσκαρ, ήταν για εκείνον αυτό που λέμε... τρίτη και φαρμακερή. Back to back υποψήφιος για το Όσκαρ Β' ανδρικού ρόλου, το 1952 και το 1953 για τις ταινίες «Πύρινος εφιάλτης» και «Άρπαγες της Γης» αντίστοιχα, ο Τζακ Πάλανς χρειάστηκε να περιμένει 39 χρόνια μέχρι την επόμενη υποψηφιότητά του στην ίδια κατηγορία για την ταινία «Τι έκανες μπαμπά στην Άγρια Δύση;».

Ο διαβόητος «Ράζα» στους «Επαγγελματίες» (1966) έπεσε στο πάτωμα και άρχισε τα πους απς, επιβεβαιώνοντας ότι η ηλικία -με τη σωστή διαχείριση και προετοιμασία- δεν παύει να είναι ένας αριθμός, όταν το λέει η καρδιά σου...

Όταν ο Σταλόνε συνάντησε τον Μοχάμεντ Άλι στα Όσκαρ

«Εγώ είμαι ο πραγματικός Απόλο Κριντ. Μου έκλεψες το σενάριο» είπε ο θρυλικός πυγμάχος Μοχάμεντ Άλι στον Σιλβέστερ Σταλόνε, καθώς οι δυο τους συμμετείχαν σε μια από τις πιο αστείες στιγμές στην ιστορία των Όσκαρ, το 1977.

Η ταινία «Rocky» ήταν υποψήφια για 9 βραβεία, κερδίζοντας τελικά τρία. Ανάμεσα σε αυτά και το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, αφήνοντας πίσω της τον «Ταξιτζή» του Μάρτιν Σκορσέζε και το «Όλοι οι Άνθρωποι του Προέδρου» του Άλαν Τζέι Πάκουλα. Η ιστορία του Ρόκι Μπαλμπόα έγινε παγκόσμια εισπρακτική επιτυχία, φέρνοντας στα ταμεία πάνω από 200 εκατ. δολάρια παγκοσμίως. Έκτοτε, κατέχει σημαίνουσα θέση στην ποπ κουλτούρα και θεωρείται από τις καλύτερες ταινίες με θέμα τον αθλητισμό.

Ο ίδιος ο Σιλβέστερ Σταλόνε δεν έκρυψε ποτέ ότι ο Μοχάμεντ Άλι αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για το σενάριο.

Ο «νονός», ο Μάρλον Μπράντο και η Ινδιάνα

Το 1973, στην 45^η τελετή των βραβείων Όσκαρ, ο Μάρλον Μπράντο ήταν το μεγάλο φαβορί για το Όσκαρ Α’ ανδρικού ρόλου με την ερμηνεία του στο φιλμ του Φράνσις Φορντ Κόπολα «ο Νονός». Ο... δον Κορλεόνε δεν έδωσε το παρών στην τελετή και όταν ακούστηκε το όνομά του, στη θέση του πήγε η Σατσίν Λιτλφέδερ, μια Ινδιάνα Απάτσι, η οποία -μπροστά στα έκπληκτα μάτια των παρουσιαστών της κατηγορίας, Ρότζερ Μουρ και Λιβ Ούλμαν- μίλησε για τα δικαιώματα των αυτοχθόνων στην Αμερική.

Από τους πιο επιδραστικούς και ταλαντούχους ηθοποιούς στην ιστορία του κινηματογράφου, με εξαιρετικές υποκριτικές ικανότητες και έναν προσωπικό τρόπο ερμηνείας, ο οποίος έγινε σήμα κατατεθέν για τις επόμενες γενιές. Ο Μάρλον Μπράντο είχε σπάσει τους -όποιους- δεσμούς του με την Ακαδημία μετά την περίοδο που μονοπωλούσε το ενδιαφέρον με τις back to back υποψηφιότητες για Όσκαρ στις αρχές της δεκαετίας του 1950 («Λεωφορείον ο Πόθος», «Βίβα Ζαπάτα!», «Ιούλιος Καίσαρ» και «Λιμάνι της Αγωνίας» -για το οποίο πήρε τελικά το χρυσό αγαλματίδιο). Στέλνοντας στη θέση του την ινδιάνα Απάτσι, ήθελε να εκφράσει τη διαμαρτυρία του για τη στρεβλή απεικόνιση και την εκμετάλλευση των ιθαγενών Αμερικανών από τη βιομηχανία του θεάματος.

Σημειώνεται ότι λίγο μετά τον θάνατό της, το 2022, παρουσιάστηκαν στοιχεία σύμφωνα με τα οποία η Σατσίν Λιτλφέδερ δεν ήταν τελικά και τόσο ινδιάνα όπως ισχυριζόταν. «But that’s another story...», όπως έλεγε και ο Λου Τζακόμπι ως «Μουστάζ» στην «Τροτέζα».

Ο Μπίλι Κρίσταλ ως Χάνιμπαλ Λέκτερ

Στην 64^η τελετή των βραβείων Όσκαρ, το 1992, εκτός από τον Τζακ Πάλανς και τα πους απς του, η βραδιά επιφύλασσε και μια ξεχωριστή στιγμή με τον Μπίλι Κρίσταλ.

Ο οικοδεσπότης της τελετής άνοιξε τη βραδιά, παρουσιάζοντας στο κοινό μια σκηνή στην οποία φορούσε τη μάσκα του Χάνιμπαλ Λέκτερ. Όταν ολοκλήρωσε το show του, κατευθύνθηκε προς το μέρος του Άντονι Χόπκινς, λέγοντάς του: «Καλησπέρα, έχω κάποια από την Ακαδημία για δείπνο», παραφράζοντας έτσι μια χαρακτηριστική ατάκα της ταινίας.

Ο Άντονι Χόπκινς κέρδισε το βραβείο Α’ ανδρικού ρόλου για την ερμηνεία του ως ο ψυχοπαθής serial killer που τρώει τα θύματά του. Η «Σιωπή των Αμνών» είναι μόλις η τρίτη ταινία στην ιστορία των Όσκαρ, που πετυχαίνει το λεγόμενο «Big Five»: Να κερδίσει Όσκαρ Α’ ανδρικού και γυναικείου ρόλου, Σκηνοθεσίας, Καλύτερης Ταινίας και Σεναρίου.

Το ξέσπασμα του Ρομπέρτο Μπενίνι

Όταν η Σοφία Λόρεν είπε με τον δικό της μοναδικό τρόπο το όνομα «Ρομπέρτο!», ο Μπενίνι έκανε σαν μικρό παιδί. Δεν έκρυψε στιγμή τον ενθουσιασμό του, ανέβηκε στα καθίσματα και πανηγύρισε με την ψυχή του, με τον Στίβεν Σπίλμπεργκ να του κρατά το χέρι για να μην βρεθεί κάτω.

Μερικά αλματάκια μέχρι τη σκηνή, μια ζεστή αγκαλιά στην Ιταλίδα σταρ, μια βαθιά υπόκλιση στο κοινό και μια ομιλία, με επίκεντρο την αγάπη, γιατί «Η Ζωή είναι Ωραία...».

Όσον για την 11^η στιγμή; Το αφήνουμε κενό, ελπίζοντας σε κάτι ξεχωριστό στην 98^η τελετή των Όσκαρ που ξεκινά σε λίγες ώρες...