Δυο εποχές, δυο ξένοι: Ο Σο Μιγιάκε μας οδηγεί στον κόσμο του Γιοσιχάρου Τσούγκε

Μια Κορεάτισσα σεναριογράφος κινηματογραφικών ταινιών που εργάζεται στην Ιαπωνία προσπαθεί να βρει την έμπνευση για να γράψει μια ερωτική ιστορία μεταξύ δύο νέων. Θα φύγει για λίγες μέρες από το σπίτι της, που βρίσκεται στην πόλη, προκειμένου να βρει γαλήνη και ησυχία στο ορεινό, χιονισμένο πανδοχείο ενός μοναχικού άντρα.

Ο Σο Μιγιάκε μάς οδηγεί, με ξεναγό μια καλλιτέχνιδα που έχει συγγραφικό μπλοκάρισμα, στον κόσμο του φημισμένου Γιοσιχάρου Τσούγκε – σε δύο μάνγκα του οποία βασίζεται το σενάριο. Ο ελλειπτικός τρόπος με τον οποίο ο Μιγιάκε αφηγείται την ιστορία της Λι και η ισόποση μοιρασιά μεταξύ φαντασίας (παρακολουθούμε σε εκτεταμένα στιγμιότυπα τη νεανική ερωτική ιστορία που οραματίζεται η σεναριογράφος) και πραγματικότητας έχει προτερήματα αλλά και αδυναμίες. Στα θετικά θα αναφέρουμε τη ζεστασιά της μελαγχολίας και το ιδιότυπο χιούμορ, ενώ κυριότερο ελάττωμα του φιλμ είναι η φεστιβαλική φόρμα ενός υπερβολικά εσωστρεφούς και μονοδιάστατου σεναρίου.