Sirat: Η γέφυρα που ενώνει την κόλαση με τον παράδεισο

Ένας πατέρας αναζητά, μαζί με τον 12χρονο γιο του, τα χαμένα ίχνη της εξαφανισμένης μεγαλύτερης κόρης του, η οποία δεν έχει δώσει σημάδια ζωής εδώ και έξι μήνες περίπου. Η έρευνα που διεξάγουν θα τους οδηγήσει στην καρδιά της μαροκινής ερήμου, όπου γίνεται ένα ρέιβ πάρτι. Οι συμμετέχοντες θα δουν με μισό μάτι τους απρόσκλητους επισκέπτες, όμως μια σειρά από περίεργα γεγονότα θα οδηγήσουν τους ήρωες σε επαφή με μια παρέα περιθωριακών που έχει φτιάξει το δικό της κοινόβιο.

Το φιλμ του Ισπανού Λάσε («Θα έρθει η φωτιά») ξεκινά με μια συνθήκη παραδοξότητας. Τεράστια ηχεία τοποθετούνται με πολύ κόπο από μια ομάδα αντρών σ’ ένα άγονο, ξερό τοπίο στη μέση του πουθενά. Αρχίζουν να καταφθάνουν φορτηγά, αυτοκίνητα και μηχανές, σχηματίζοντας την εικόνα ενός ετερόκλητου πλήθους. Οι ρέιβερς –νέοι, μεσήλικες, άντρες, γυναίκες απ’ όλες τις φυλές του πλανήτη– αρχίζουν να λικνίζονται στο μπιτ μιας ακραίας μυσταγωγίας που ανεβάζει ρυθμό και ένταση και σταδιακά μετουσιώνεται σε ένα μοναδικό υπαρξιακό χάσιμο. Μουσική και ουσίες συνθέτουν το μυστικό της υπερβατικής τελετουργίας και λατρείας προς έναν Θεό αγνώστου ταυτότητας. Όμως ένα απρόσμενο γεγονός –λαϊκές εξεγέρσεις απειλούν να οδηγήσουν στο χάος όλη τη χώρα–  αναγκάζει το κονβόι των πιστών όχι μόνο να διαλύσει το πάρτι αλλά και να συμμορφωθεί με τις εντολές των μαροκινών στρατιωτών που οφείλουν να οδηγήσουν τους ξένους πολίτες στον δρόμο της επιστροφής για τις πατρίδες τους.

Κάποιοι εξ αυτών, όμως, έχουν τις αντιρρήσεις τους. Ο Λάσε δημιουργεί ένα αλληγορικό arthouse φιλμ που πετυχαίνει διάνα τους βασικούς στόχους του. Η καθηλωτική γραφή κυριολεκτικά σε αφήνει μ’ ανοιχτό το στόμα σε τούτο το ιδιότυπο road movie, όπου το επικό θέαμα κουμπώνει ιδανικά με την εσωτερική αναζήτηση. Ο ρυθμός στην ηδονιστική τελετουργία παρουσιάζει χαρακτηριστικά που οδηγούν στη μεταφυσική ανάγνωση μιας ιστορίας επιβίωσης με πολλά παρακλάδια κι ένα εντυπωσιακό φινάλε. Το τέλος του κόσμου, που συνδέεται με έναν διαρκή αγώνα ζωής και θανάτου, ο υψηλής έντασης ήχος –από τις δικαιότερες οσκαρικές υποψηφιότητες η πρόταση του φιλμ, εκτός του διεθνούς βραβείου, και για τον κορυφαίο ήχο–, που οξύνει τις αισθητικές και πνευματικές λειτουργίες και, κυρίως, το μήνυμα γύρω από την ουσιαστική έννοια της οικογένειας (αλλά και της πατρότητας) είναι τα κλειδιά ενός φιλμ που πριν και πάνω απ’ όλα μιλάει για το πώς μερικές φορές το όνειρο και ο εφιάλτης αλληλεπιδρούν στη ζωή.