Κινηματογραφος

Μια ιδιωτική ζωή: Ψυχαναλύοντας την Τζόντι Φόστερ

Καλογραμμένο σενάριο για θεματολογία που απαιτεί ψύχραιμο χειρισμό

Κωνσταντίνος Καϊμάκης
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Κριτική για την ταινία «Μια ιδιωτική ζωή» της Ρεμπέκας Ζλοτόφσκι, με πρωταγωνιστές τους Τζόντι Φόστερ, Ντανιέλ Οτέιγ, Βιρζινί Εφιρά, Ματιέ Αμαλρίκ, Βενσάν Λακόστ

Μια καταξιωμένη αμερικανίδα ψυχίατρος που ζει στο Παρίσι αντιμετωπίζει με δυσπιστία το περιστατικό αυτοκτονίας μιας ασθενούς της που «δεν είχε δείξει στο διάστημα της θεραπείας της τέτοια τάση».

Μυστήριο, σάτιρα και ψυχανάλυση. Όλα τα παραπάνω συστατικά είναι βαλμένα σε ισόποσες δόσεις στην άκρως διασκεδαστική συνταγή της Ρεμπέκα Ζλοτόφσκι («Πλανητάριο») η οποία δίνει την μπαγκέτα της μαέστρου στην Τζόντι Φόστερ κι εκείνη πραγματικά οργιάζει κλέβοντας την παράσταση. Γύρω από το πορτρέτο της εγωπαθούς και συγκεντρωτικής ψυχιάτρου (την οποία αποδίδει με άψογη γαλλική προφορά αλλά και αλάνθαστο κωμικό τάιμινγκ η αμερικανίδα σταρ), τοποθετούνται τα κλειδιά μιας ιδιοσυγκρασιακής μαύρης κωμωδίας με έντονα στοιχεία νουάρ. Το καλογραμμένο και πολυεπίπεδο σενάριο θίγει με χαρακτηριστική άνεση που αποφεύγει όπως ο διάβολος το λιβάνι, ζητήματα που άπτονται μιας όχι και τόσο συμβατικής καθημερινότητας: o 25άρης γιος της ηρωίδας για παράδειγμα, σοκάρεται μόλις αντιλαμβάνεται ότι η χωρισμένοι γονείς του εξακολουθούν να έχουν… στενές σχέσεις! Παράλληλα η «Ιδιωτική ζωή» θίγει θέματα που απαιτούν ευέλικτο και κυρίως ψύχραιμο χειρισμό (η αναζήτηση ταυτότητας, ο αντισημιτισμός, ο ρόλος της ψυχιατρικής κ.α.) στα οποία η Ζλοτόφσκι ανταποκρίνεται με τη δέουσα φροντίδα και προσαρμοστικότητα.