Life in a beat: Ένα κινηματογραφικό διαμάντι για τη Γενιά Ζ

Ευθύβολο σαν το σινεμά του Κεν Λόουτς, το Life in a beat της Αμέρισσας Μπάστα είναι ένα φιλμ που μιλά για τη ζωή μιας Λένας που κατοικεί στην αθηναϊκή πλατεία Αμερικής. Εντούτοις, το θέμα της είναι παρόμοιο με της κάθε Λένας που μένει στα υποβαθμισμένα της Θεσσαλονίκης, τα ζόρικα και τα wild, με πολυκατοικίες και διαμερίσματα σαν του Γιάννη Οικονομίδη στο Σπιρτόκουτο. Είναι τα σημεία κάθε μητρόπολης όπου η φτώχεια με τη δυστυχία θερίζουν πολυβόλο.

Και αυτό εν τάχει είναι το θέμα της ταινίας: Σε χρόνο ανύποπτο, η Λένα, φουλ Gen Z, χαμηλόμισθη σε ταμείο σούπερ μάρκετ, χάνει τη δουλειά της και έτσι λέει αντίο στα όνειρα που έκανε για να αυτονομηθεί από τη μίζερη οικογενειακή εστία, μετακομίζοντας σε δικό της τσαρδί. Τα άσχημα νέα συνεχίζουν να της σκάνε στο χέρι σαν χειροβομβίδες γκαντεμιάς. Κάτι που το θεωρούσε σοβαρή σχέση κι όχι σκέτο σεξ αποδείχθηκε ψέμα, αφού μόλις το αγόρι της μαθαίνει πως η Λένα είναι έγκυος, την κάνει λαγός ιπτάμενος. Και πάνω που λες πως με τέτοια μαύρη μοίρα, η Αμέρισσα Μπάστα θα στείλει σεναριακά τη ζωή της Λένας προς το βαθύ υπαρξιακό των αδελφών Νταρντέν (οι συνάδελφοι και το αφεντικό τής κάνουν μπούλινγκ, ο μπαμπάς της είναι ένα ψυχρό και υπολογιστικό ρεμάλι, μαύρη είναι η μοίρα της, σακατεμένη), η Λένα που δεν κλαίει, η Λένα που σφίγγει τα δόντια αντί να παραιτηθεί, η Λένα που πιστεύει στη φιλία, η ρομαντική Λένα, η Λένα που στα ακουστικά της ακούει χιπ χοπ, ουυυπςςς, η Λένα θα την βρει την άκρη.

Για αυτό και θεωρώ πως το Life in a beat, που είδα χθες στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, είναι μια βαθιά πολιτική ταινία: Γιατί χωρίς κηρύγματα για προλεταριακή πάλη μέχρις εσχάτων και φτηνά αντικαπιταλιστικά τσιτάτα-ροπή προς παλιννόστηση ενός φτου και από την αρχή σοσιαλιστικού ρεαλισμού, η Μπάστα διαλέγει να κάνει μια απίστευτης ευκρίνειας κοινωνικοπολιτική καταγραφή του αδιέξοδου της Λένας και της γενιάς που η πλειοψηφία της «σταδιοδρομεί» στα ντιλίβερι, πίσω από μια ταμειακή μηχανή ή σε αποθήκες εμπορευμάτων, χωρίς όμως να τη χαρίζει σε κανένα κόμμα. Σε καμιά πορεία και σε κανένα όργιο βίας και κινηματικού τσαμπουκαλέματος στους δρόμους.

Με την κάμερα να κινείται και να παρακολουθεί την περιπλάνηση της Λένας στη φλεγόμενη λόγω του καύσωνα Αθήνας παρέα με ένα αξιολάτρευτο γκέι αγόρι, η ηρωίδα και ο φιλαράκος της, αυτό το μονίμως «άντε και γαμήσου, σύμπαν» που θέλουν να το εκτοξεύσουν προς πάσα κατεύθυνση, το μετατρέπουν σε ενέργεια και μια ορμή που… στοπ. Το Life in a beat της Αμέρισσας Μπάστα έχει πάρει διανομή, όπως μπορεί και να κερδίσει βραβείο στο 66ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, οπότε μπάστα με τα σπόιλερ για την ταινία της Μπάστα. Μια ταινία που μιλά σοφά, αληθινά, ρομαντικά και αγαπησιάρικα για αυτή τη γενιά που έχει τον ΛΕΞ να ριμάρει στη διαπασών στα ακουστικά της, λιώνει σε λάντζες μπαρ και σε κουζίνες μπουρζουά εστιατορίων για ψίχουλα, έχοντας να ντιλάρει με ένα σύστημα που όλοι γνωρίζουμε ότι δεν είναι και στα καλύτερά του.

Όχι μόνο εδώ, παντού αυτή η γενιά, η γενιά της Λένας τρώει ήττες, αλλά να που στο Life in a beat, η Αμέρισσα Μπάστα προτάσσει τη φιλία, την αλληλεγύη και τη στοργή σαν πρώτες βοήθειες. Και να δεις ότι στο τέλος όλα θα πάνε καλά. Η Ελίνα Τσιορμπατζή ήταν μια Λένα για τρελό χειροκρότημα (το πήρε λέει!), ο Τζέο Πακίτσας και ο Δημήτρης Κίτσος για χίλια μπράβο, ο Αντώνης Τσιοτσιόπουλος μέγας στον ρόλο του ρέμπελου πατέρα. Και να πώς επιτέλους το ελληνικό σινεμά έχει τον τρόπο του να συγκινεί και να καθηλώνει με περιεχόμενο στοχευμένα κοινωνικοπολιτικό, χωρίς φανφάρες αλλά με δύναμη και ουσία.