Όσκαρ: Η σκληρή τιμωρία των μελών της Ακαδημίας Κινηματογράφου

Πιστεύω ότι τα βραβεία στην τέχνη δεν έχουν καμία αξία πέραν της ικανοποίησης της ματαιοδοξίας του καλλιτέχνη ή/και του οικονομικού κέρδους που μπορεί να σημαίνουν. Καλώς ή κακώς η τέχνη δεν είναι αθλητισμός και τρόπος να μετρηθεί αντικειμενικά η καλλιτεχνική αξία δεν υπάρχει. Ένας αθλητής που τρέχει τα 100 μέτρα σε 9’90” είναι σίγουρα πιο γρήγορος από κάποιον που τα τρέχει σε 10’00”, αλλά τόσο ακριβής και αναμφισβήτητος τρόπος να μετρήσουμε την αξία κάθε ταινίας δεν υπάρχει. Π.χ. ανάμεσα σε 10 ή 20 ή 30 «καλές» (ήδη σε έναν βαθμό αυθαίρετη αξιολόγηση) ταινίες πώς μπορεί να οριστεί η καλύτερη;

Η απάντηση είναι ότι δεν μπορεί παρά μόνο με το προσωπικό γούστο και ό,τι το καθορίζει. Γι’ αυτό τα καλλιτεχνικά βραβεία, από καλλιτεχνικής απόψεως, δεν έχουν καμία απολύτως αξία. Αν δε μιλήσουμε για τα Όσκαρ η μόνη αξία που έχουν (πέραν του φουσκώματος του εγωισμού και του κασέ των νικητών) είναι αυτή της παρουσίασης των κοινωνικών αντιλήψεων που έχουν τα μέλη της Ακαδημίας Κινηματογράφου που τα ψηφίζουν.

Ακόμα κι έτσι όμως το επίπεδο των ταινιών που βραβεύεται είναι τόσο μέτριο που συχνά αναρωτιόμουν αν οι αξιότιμοι «ακαδημαϊκοί» βλέπουν τις μπούρδες που ψηφίζουν. Ποιος ας πούμε είδε το Anora και σκέφτηκε «δεν έχω δει καλύτερη ταινία από αυτή φέτος» κι αν κάποιος το σκέφτηκε δεν πρέπει με κάποιον τρόπο να τιμωρηθεί στο όνομα των ανθρώπων που παρασύρθηκαν και πέταξαν ένα δίωρο από τη ζωή τους παρακολουθώντας κάτι αφόρητα ενοχλητικούς ανθρώπους να πηδιούνται, να παίρνουν ναρκωτικά, να πλακώνονται στο ξύλο, να ουρλιάζουν, να βρίζονται, να φωνάζουν σε ένα πράμα για το οποίο η καλύτερη περιγραφή που μου έρχεται είναι «Δαλιανίδης για χίπστερ».

Ε λοιπόν, φαίνεται πως οι επικεφαλής της Ακαδημίας έχουν ακριβώς την ίδια άποψη και αποφάσισαν να τιμωρήσουν τα μέλη της αλλάζοντας τον κανονισμό των βραβείων και υποχρεώνοντας όσους έχουν δικαίωμα ψήφου ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΝ τις υποψήφιες ταινίες πριν ψηφίσουν.

«Δηλαδή αυτό σημαίνει ότι μέχρι τώρα δεν υπήρχε υποχρέωση να τις έχουν δει;» είναι η ρητορική ερώτηση στην οποία η απόφαση δίνει την απάντηση εξηγώντας ταυτοχρόνως τους βραβευμένους τραγέλαφους (ειδικά των τελευταίων ετών). Σε κάθε περίπτωση πιστεύω ότι η τιμωρία είναι πολύ βαριά και προσωπικά θα αισθανόμουν ικανοποίηση αν αναγκάζονταν να παρακολουθήσουν μόνο τις ταινίες που ψήφισαν. Κι αν μετά κι από αυτό δείχνουν την ίδια προτίμηση σε ψευτοκαλλιτεχνικές μπουρδίτσες τότε ας υποχρεωθούν να δουν όλες τις υποψήφιες.

Ευτυχώς για τα μέλη της Ακαδημίας στην πραγματικότητα δεν υπάρχει τρόπος να επιβληθεί η τιμωρία καθώς θα αρκεί η διαβεβαίωση τους ότι παρακολούθησαν τις ταινίες για να μπορούν να ψηφίσουν. Αλλά και μόνο η απόφαση θα πρέπει να είναι αρκετή για να δείξει το πόσο ασήμαντα από κινηματογραφικής άποψης είναι τα Όσκαρ και πόσο αστείο το βάρος που δίνεται σε αυτά. Και μπράβο τους.