Τέσσερα Δωμάτια: Η μαύρη κωμωδία για την Πρωτοχρονιά από τον Ρόμπερτ Ροντρίγκεζ και τον Κουέντιν Ταραντίνο

Αμέσως μετά την επιτυχία του Κουέντιν Ταραντίνο, «Pulp Fiction» (1994), που κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Κανννών και τη μεγάλη εμπορική επιτυχία του Ρόμπερτ Ροντρίγκεζ, «Desperado» (1995), με τον Αντόνιο Μπαντέρας και τη Σάλμα Χάγιεκ, το δίδυμο αποφάσισε να γυρίσει μία μαύρη κωμωδία για την Πρωτοχρονιά, η οποία λαμβάνει χώρα στο εσωτερικό ενός πολυτελούς ξενοδοχείου (Hotel Mon Signor). Συμπεριλαμβάνοντας στο πρότζεκτ τους φίλους και συναδέλφους, όπως την Άλλισρον Άντερς («Σταθμός Διερχομένων», 1993) και Αλεξάντερ Ρόκγουελ («In the Soup», 1992), που εκείνη την εποχή τα είχε με την Τζένιφερ Μπιλς (από το «Flashdance», 1983), η εύθυμη (για τα δεδομένα των βετεράνων σκηνοθετών) ταινία, είναι επεισοδιακή με όλες τις ιστορίες τελικά να συγκλίνουν.

Τι συμβαίνει στα «Τέσσερα Δωμάτια» του ξενοδοχείου στην ταινία των Ροντρίγκεζ - Ταραντίνο

Honeymoon Suite – The Missing Ingredient

Με τον γκρουμ (Τιμ Ροθ) να παίζει σε όλα τα επεισόδια της ταινίας, η πρώτη ιστορία πραγματεύεται την ιστορία τεσσάρων «μαγισσών» που θέλουν να φτιάξουν ένα μαγικό φίλτρο, το οποίο θα αναστήσει τη θεά τους, όμως το μόνο συστατικό που τους λείπει είναι το σπέρμα ενός «αθώου». Με πρωταγωνίστρια τη Μαντόννα και την Λίλι Τόμπλιν, μεταξύ άλλων καλτ ηθοποιών την εποχής και σε σκηνοθεσία, Άλλισον Άντερς η πρώτη ιστορία του «Hotel Mon Signor» είναι σαφώς η πιο αδύναμη, όμως δεν παύει να έχει τις αναφορές τις σε ταινίας και σειρές, όπως, ίσως, το «Bewitched» που είναι και το πιο χαρακτηριστικό σημείο αναφοράς. Τελικά, με ξόρκια και μπόλικη γοητεία, οι «μάγισσες» κλέβουν το σπέρμα του γκρουμ και φέρνουν τη θεά τους πίσω στη ζωή.

Room 404 – The Wrong Man

Η δεύτερη ιστορία της ανθολογίας γίνεται κάπως πιο ενδιαφέρουσα, με τον Ροθ να μπαίνει κατά λάθος σε ένα δωμάτιο όπου ο νοικάρης, κραδαίνοντας ένα περίστροφο, απειλεί να σκοτώσει τη γυναίκα του η οποία νομίζει πως τον απατάει. Η Τζένιφερ Μπιλς, εδώ, δίνει ρεσιτάλ ως κακοποιημένη γυναίκα, που, όμως, σύντομα συνειδητοποιούμε πως είναι μέρος μιας φάρσας εις βάρος του γκρουμ, που φοβάται σταδιακά για τη ζωή του και προσπαθεί να ξεφύγει από το παράθυρο του μπάνιου. Τη σκηνοθετική ματιά προσφέρει εδώ ο Αλεξάντερ Ρόκλγουελ, ο πραγματικός σύντροφος της Μπιαλς στην πραγματική ζωή. 

Room 309 – The Misbehavers

Η πραγματική δράση, βέβαια, έρχεται με το επεισόδιο του Ρόμπερ Ροντρίγκεζ, όπου πρωταγωνιστεί ο βετεράνος ηθοποιός του, Αντόνιο Μπαντέρας, ως τον αυστηρό πατέρα δυο διαβολικών παιδιών, τα οποία εμπιστεύεται στον γκρουπ μέχρι αυτός και η γυναίκα του να γυρίσουν από τη βραδινή τους έξοδο, τη νύχτα της Πρωτοχρονιάς. Ο Ροθ προσπαθεί ένα σωρό τεχνάσματα για να τα κρατήσει ήσυχα, όμως εκείνα όλο και κάτι βρίσκουν για να του κάνουν τη ζωή δύσκολη.

Τα πράγματα κορυφώνονται, όταν τα παιδιά βρίσκουν σύριγγες στο δωμάτιο και ανάβουν φωτιά, ενώ κάτω από το στρώμα του κρεβατιού ανακαλύπτουν το πτώμα μας νεκρής πόρνης (Πατρίσια Βον).

The Man from Hollywood

Το τελευταίο και ίσως πιο αξιομνημόνευτο επεισόδιο της ανθολογίας είναι εκείνο που ο γκρουμ, έτοιμος να παραιτηθεί εξαιτίας όσων του έχουν συμβεί εκείνη τη βραδιά, έχει μια τελευταία αποστολή, να πάει μια κρύα σαμπάνια στο ρετιρέ, όπου μένει ένας διάσημος χολιγουντιανός ηθοποιός. Ο γκρουμ, παρότι έχει χάσει κάθε υπομονή, δίνει τόπο στην οργή και αποφασίζει να πάει τη σαμπάνια στο ρετιρέ. Εκτός από τον εκκεντρικό εκατομμυριούχο, ο γκρουμ συναντάει εκεί και άλλα γνώριμα πρόσωπα, όπως τη δεμένη γυναίκα του τρελού νοικάρη από το δεύτερο επεισόδιο και άλλους φίλους του σταρ (όπως για παράδειγμα τον Μπρους Γουίλις). Ύστερα από μια μακροσκελή συζήτηση, ο σταρ (Ταραντίνο) αρχίζει να εξηγεί ένα παλιό επεισόδιο από το «Alfred Hitchcock Presents», όπου o Peter (ένας σχιζοφρενής) πάει να δελεάσει τον Στηβ ΜακΚουίν να κάνουν ένα παιχνίδι, να ανάψουν δηλαδή τον αναπτήρα 10 φορές χωρίς σταματημό, και αν κερδίσει, ο Lorre θα του έδινε το αυτοκίνητό του. Φυσικά το «πείραμα» πάει κατά διαόλου.

Γεμάτη αναφορές, και για πρώτη φορά χωρίς εξωφρενική βία, η ταινία, αν και όχι αποκλειστικά για παιδία, θα μπορούσε άνετα να έχει αποτελέσει ένα πρωτοχρονιάτικο καλτ κλάσικ. Το ανάλαφρο σάουντρακ που θυμίζει τηλεοπτική σειρά του 1950, μόνο συνεισφέρει σε αυτό το ύφος, με ένα κεντρικό θέμα από τους Combustible Edison που θυμίζει γιόντελινγκ και το «Sentimental Journey» από τον Esquivel που παραπέμπει στο «Bewitched». Οι θεατές, σε καμία περίπτωση δεν θα έπρεπε να ψάξουν εδώ για βαθύτερα νοήματα, καθώς η ταινία αποτελεί ένα ανάλαφρο ποπ κορν της δεκαετίας του 1990. Ακόμα κι αν πρόκειται για μία επιφανειακή κωμωδία, όμως, είναι ένα αδιαμφισβήτητο «must-see» για φέτος (και για κάθε) Πρωτοχρονιά.