Μικρό λουλούδι: Τα μαύρα σκίτσα του έρωτα

Ο Χοσέ, δημιουργός κόμικ που βιώνει το σοκ της ανεργίας, είναι υποχρεωμένος να κάνει νέο ξεκίνημα στη ζωή του αν θέλει να κρατήσει ενωμένη την οικογένειά του. Όμως, ένα ακραίο περιστατικό που σχετίζεται με τον εκκεντρικό γείτονά του, φέρνει τον Χοσέ στα πρόθυρα νευρικής κρίσης.

Μια υπόγεια ειρωνεία χαράσσει το μονίμως πολιτικό σύμπαν του Αργεντίνου Σαντιάγο Μίτρε («Ο πρόεδρος», «Paulina», «Argentine, 1985») όποτε αυτό είναι εφικτό. Και στο «Μικρό λουλούδι» που έχει υπότιτλο «15 τρόποι να σκοτώσει τον γείτονά σου» και πρωτίστως είναι μια μαύρη κωμωδία με σπλάτερ αισθητική, η παραπάνω διάσταση δεν είναι μόνο εφικτή, αλλά και έντονη. Η Βιμάλα Πονς («Βρώμικος παράδεισος») είναι θεσπέσια σε έναν ρόλο που απαιτεί θυσίες και αυτοσαρκασμό, αλλά οι δευτεραγωνιστές Λοπέζ και Πουπό –στους ρόλους των ψυχαναλυτή και γείτονα αντίστοιχα– είναι εκείνοι που κάνουν τη διαφορά. Θα προβληματιστείτε ίσως από το μπέρδεμα πραγματικότητας και φαντασίας στην καθημερινότητα του Χοσέ, αλλά αν αποδεχτείτε όχι μόνο τη φύση του επαγγέλματος του ήρωα αλλά και τη σημειολογία η οποία πηγάζει από το εύρημα του αριστουργηματικού τζαζ κομματιού του Σίντνεϊ Μπέτσετ (που δανείζει μάλιστα και τον τίτλο του φιλμ) όλα θα βρουν την εξήγησή τους, όσο σχηματική ή ακραία κι αν είναι αυτή.