Το έγκλημά μου: Ο Φρανσουά Οζόν υμνεί τη γυναικεία ευφυΐα και δύναμη

Στο Παρίσι της δεκαετίας του ’30 μια νεαρή και άνεργη ηθοποιός κατηγορείται για τη δολοφονία ενός διάσημου παραγωγού. Όλα τα στοιχεία είναι σε βάρος της αλλά η συγκάτοικός της, μια άπειρη μαθητευόμενη δικηγόρος, θα καταφέρει να την ξελασπώσει. 

Ένα θεατρικό των Ζορζ Μπερ και Λουί Βερνέιγ δίνει στον Φρανσουά Οζόν την ευκαιρία να συνεχίσει το σερί των επιτυχημένων ταινιών της τελευταίας περιόδου («Όλα πήγαν καλά», «Θέλημα θεού») συστήνοντάς μας και πάλι τον δημιουργό που αγαπήσαμε στο προ 20ετίας αισθηματικό δράμα «5X2». To «Έγκλημά μου» είναι ένα ανάλαφρο κωμικό νουάρ, μπριζόζικο και ντελικάτο που ποντάρει τα μάλα στην παλιομοδίτικη γοητεία και τους πνευματώδεις διαλόγους που εκστομίζουν οι γεμάτοι πρόζα και στόμφο χαρακτήρες. Αφέλεια και σπιρτάδα εναλλάσσονται με ρυθμούς πολυβόλου σε ένα σενάριο που διασκευάζεται πανέξυπνα ώστε να αναδειχτούν όχι μόνο οι διαφορές αλλά, κυρίως, οι ομοιότητες σε δύο εποχές που φαινομενικά μοιάζουν τόσο ξένες μεταξύ τους (το σημερινό Παρίσι έχει στοιχεία από τη γαλλική πρωτεύουσα των αρχών του περασμένου αιώνα) αλλά στην πραγματικότητα έχουν τρομακτικές ομοιότητες με πιο σημαντική την αδιάλλακτη πατριαρχική εξουσία.