Στα ίχνη του δολοφόνου: Αστυνομικό θρίλερ πρώτης γραμμής

Παραμονή πρωτοχρονιάς στην παγωμένη αλλά και γιορτινή Βαλτιμόρη. Τα βεγγαλικά στολίζουν τον ουρανό και τα πάρτι βρίσκονται στην κορύφωσή τους, ώσπου αδέσποτες σφαίρες αρχίζουν να σκορπούν τον θάνατο. Η ολιγόλεπτη και με χειρουργική ακρίβεια δράση ενός μεθοδικού εκτελεστή θα αφήσει πίσω της 29 πτώματα και η τοπική αστυνομία σε συνεργασία με το FBI θα εξαπολύσουν ένα ανελέητο ανθρωποκυνηγητό για τον εντοπισμό του. Της εξονυχιστικής έρευνας ηγείται ο ιδιόρρυθμος αλλά αποφασισμένος να τα καταφέρει ειδικός πράκτορας του FBI Λαμάρκ ο οποίος θα διακρίνει στην άπειρη αστυνομικό Έλινορ τις ξεχωριστές ικανότητες μιας πανέξυπνης ντετέκτιβ και θα την εντάξει στην ομάδα του.

Τον Αργεντίνο σκηνοθέτη Νταμιάν Σιφρόν πρωτογνωρίσαμε πριν από μια δεκαετία σχεδόν με την απολαυστικότατη σπονδυλωτή μαύρη κωμωδία του «Ιστορίες για αγρίους». Έκτοτε δεν μας είχε απασχολήσει με κάποιο νέο φιλμ, ώσπου ήρθε η ώρα να επιστρέψει με ένα αγγλόφωνο αστυνομικό θρίλερ. Το κορεσμένο και εξαντλημένο όσο κανένα άλλο κινηματογραφικό είδος, λογικά θα ήταν το τελευταίο που θα περιμέναμε να επιλέξει για να σπάσει τη σιωπή του ο Αργεντίνος δημιουργός. Όμως η εξυπνάδα και κυρίως το ταλέντο του Σιφρόν δεν αμφισβητείται. Η ιστορία μπορεί να μην πρωτοτυπεί (άλλος ένας σίριαλ κίλερ με την ανάλυση του μοτίβου που ακολουθεί στους φόνους του να δίνει το πρόσχημα στη δράση) όμως το ενδιαφέρον εντοπίζεται αλλού. Είναι η σκιαγράφηση των χαρακτήρων της Έλινορ και του Λαμάρκ που κεντρίζουν το ενδιαφέρον. Φέρνοντας στο νου την Κλαρίς της Τζόντι Φόστερ («Η σιωπή των αμνών»), η ψυχωμένη Σάιλιν Γούντλεϊ της «Τριλογίας της απόκλισης» υποδύεται μια αφοπλιστική αστυνομικό που έχει να αντιμετωπίσει τους δικούς της δαίμονες και συνθέτει ένα θαυμάσιο δίδυμο με τον υποτιμημένο καρατερίστα Μπεν Μέντελσον («Πορεία δυτικά», «Bloodline») ο οποίος αρπάζει την ευκαιρία και πλάθει ένα αλησμόνητο χαρακτήρα. Μακριά από τα στερεότυπα του ευφυή και ακαταμάχητου ντετέκτιβ, ο Αυστραλός Μέντελσον πλάθει ένα ανθρώπινο και με χτυπητές αδυναμίες αντιήρωα. Έναν αντιήρωα που επιλέγει να ρίξει πολλές φορές νερό στο κρασί του (όπως έχει μάθει και στην τρυφερή και απέραντα συγκινητική ιστορία της ζωής του) προκειμένου να συνεχίσει απερίσπαστος τη δουλειά του. Το δραματικό στοιχείο συνυπάρχει με τον τολμηρό σχεδιασμό της δράσης που χτίζεται υποδειγματικά και με τολμηρές σκηνές. Ταυτόχρονα σε ένα δεύτερο επίπεδο το ψυχαναλυτικό περιεχόμενο του καλογραμμένου σεναρίου συνδιαλέγεται περίτεχνα με τις κοινωνικοπολιτικές ιδέες μιας ιστορίας που έχει ως κινητήριο μοχλό της την κάθαρση.